Τὴν ἡμέρα αὐτὴ τελοῦμε τὴ μνήμη ὅλων τῶν ἁγίων, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ποὺ ἔλαμψαν κατὰ καιροὺς στὴν ἄσκηση.
Οἱ θεοφόροι Πατέρες, ἀφοῦ βαθμιαῖα μᾶς παιδαγώγησαν μὲ τὶς προηγούμενες ἑορτὲς καὶ μᾶς ἑτοίμασαν γιὰ τὸ στάδιο τῆς νηστείας καὶ μᾶς ἀπομάκρυναν ἀπὸ τὴν τρυφὴ καὶ τὸν κορεσμό, καὶ μᾶς κατάρτισαν μὲ τὸν φόβο τῆς μέλλουσας κρίσης, καὶ μὲ τὴν ἑβδομάδα τῆς Τυροφάγου μᾶς προκαθάρισαν ὅπως ἔπρεπε, τώρα βάζουν μπροστά μας ὅλους ὅσους ἔζησαν ὁσιακὰ καὶ μὲ πολλοὺς κόπους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ὥστε μὲ τὴ μνήμη αὐτῶν καὶ τῶν ἀγώνων τους νὰ μᾶς κάνουν πιὸ εὔρωστους γιὰ τὸ στάδιο τῆς νηστείας, καθὼς θὰ ἔχουμε τοὺς βίους τους πρότυπο καὶ ὁδηγό, καὶ ἀφοῦ ἐπισύρουμε τὴ συμμαχία καὶ τὴ βοήθειά τους νὰ ἀρχίσουμε τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνες, ἀναλογιζόμενοι ὅτι καὶ ἐκεῖνοι ἦταν... ἄνθρωποι, ὅπως καὶ ἐμεῖς.
Ὅπως δηλαδὴ οἱ στρατηγοί, ὅταν τὰ στρατεύματά τους παραταχθοῦν τὸ ἕνα ἀπέναντι στὸ ἄλλο, ὁ καθένας μιλᾶ πρὸς τὸ δικό του ἀναφέροντας παλιὰ παραδείγματα ἀνδρῶν ποὺ ἀρίστευσαν στὴ μάχη καὶ ἔδειξαν μεγάλη ἀνδρεία καὶ μὲ αὐτὰ ἐνθουσιάζει τοὺς στρατιῶτες, καὶ αὐτοὶ ἐνδυναμώνονται μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς νίκης καὶ μπαίνουν ὁλόψυχα στὸν πόλεμο, ἔτσι τώρα κάνουν σοφὰ καὶ οἱ θεοφόροι Πατέρες. Ἐμψυχώνουν δηλαδὴ γιὰ τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνες καὶ τὸν ἄνδρα καὶ τὴ γυναῖκα μὲ τὸ παράδειγμα τῶν Ὁσίων καὶ ἔτσι μᾶς ὁδηγοῦν στὸ στάδιο τῆς νηστείας, ὥστε ἔχοντας μπροστά μας τὴ ζωή τους ὡς ἐξαίρετο πρότυπο, νὰ ἐργαζόμαστε τὶς πολλὲς καὶ διάφορες ἀρετές, ὅπως μπορεῖ ὁ καθένας. Κυρίως ὅμως νὰ ἐπιδιώκουμε τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἀποχὴ ἀπὸ ἄσεμνα ἔργα καὶ πράξεις ποὺ γίνεται μὲ σύνεση, ὅπως καὶ τὴν ἴδια τή νηστεία, ὄχι δηλαδὴ μόνο τῶν φαγητῶν, ἀλλὰ καὶ τῆς γλώσσας καὶ τοῦ θυμοῦ καὶ τῶν ματιῶν, καὶ γενικά το νὰ σταματήσουμε καὶ νὰ μείνουμε μακριὰ ἀπὸ κάθε κακό.
Γι’ αὐτὴ λοιπὸν τὴν αἰτία οἱ ἅγιοι Πατέρες ἔβαλαν ἐδῶ αὐτὴ τὴ μνήμη ὅλων τῶν Ὁσίων, προβάλλοντας αὐτοὺς ποὺ εὐαρέστησαν στὸν Θεὸ μὲ τὴ νηστεία καὶ ἄλλα καλὰ ἔργα, καὶ μὲ τὸ παράδειγμά τους παρακινῶντας μας γιὰ τὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν καὶ τὴ γενναία μάχη κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῶν δαιμόνων. Σὰν νὰ λένε δηλαδὴ ὅτι, ἂν καὶ ἐμεῖς δείξουμε τὴν ἴδια μὲ αὐτοὺς ἐπιμέλεια, τίποτε δὲν μᾶς ἐμποδίζει νὰ κατορθώσουμε ὅσα καὶ αὐτοὶ κατόρθωσαν καὶ νὰ ἀξιωθοῦμε τὰ ἴδια βραβεῖα, διότι ἄνθρωποι ἦταν καὶ αὐτοί, ὅπως καὶ ἐμεῖς.
Γιὰ τὴν Τυροφάγο τώρα λένε μερικοὶ ὅτι τὴν ὅρισε ὁ βασιλιᾶς Ἡράκλειος. Καθὼς δηλαδὴ ἕξι χρόνια πολεμοῦσε ἐναντίον του Χοσρόη καὶ τῶν Περσῶν, ἔταξε στὸν Θεό, ἂν τοὺς νικήσει, νὰ ἀλλάξει αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα καὶ νὰ τὴν κάνει κάτι ἐνδιάμεσο, ἀνάμεσα στὴν τρυφὴ καὶ τὴ νηστεία, ὅπως καὶ ἔκανε.
Ἀλλὰ πέρα ἀπὸ αὐτὸ τὸ γεγονός, ἐγὼ νομίζω ὅτι καὶ αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα τὴν ἐπινόησαν οἱ ἅγιοι Πατέρες ὡς κάποια προκάθαρση, γιὰ νὰ μὴ δυσκολευτοῦμε περνῶντας ἀπὸ τὴν κρεοφαγία καὶ τὴν πολυφαγία στὴν ἄκρα ἀσιτία, πρᾶγμα ποὺ μπορεῖ νὰ βλάψει καὶ τὴν ὑγεία μας, ἀλλὰ ἀπομακρυνόμενοι λίγο-λίγο ἀπὸ τὰ παχιὰ καὶ εὐχάριστα φαγητά, σὰν ἀτίθασα ἄλογα, μὲ τὴ μειωμένη τροφὴ νὰ δεχτοῦμε τὸ χαλινάρι τῆς νηστείας. Ὅπως ἔκαναν δηλαδὴ στὴν ψυχὴ μὲ τὶς παραβολές, ἔτσι μηχανεύθηκαν καὶ γιὰ τὸ σῶμα, κόβοντας σιγά-σιγά τὰ ἐμπόδια τῆς νηστείας.
Μὲ τὶς πρεσβεῖες ὅλων τῶν Ὁσίων σου, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησέ μας. Ἀμήν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου