Εἰς μνήμην τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ Ἱεράρχου ὁμολογητοῦ καὶ πατρὸς πνευματικοῦ

Συμπληρώνονται τέσσερα ἔτη ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυρὸς Κοσμᾶς παρέδωσε τὴν ἁγία του ψυχὴ στὰ χέρια τοῦ Κυρίου, ἀφήνοντας πίσω του ἕνα δυσαναπλήρωτο κενὸ καὶ μία βαθειὰ πνευματικὴ παρακαταθήκη. Ὑπήρξε Ἱεράρχης ὄχι τῆς εὐκολίας, ἀλλὰ τῆς θυσίας· ὄχι τῆς σιωπῆς, ἀλλὰ τῆς ὁμολογίας· ὄχι τοῦ συμβιβασμοῦ, ἀλλὰ τῆς πατερικῆς ἀληθείας.
Ὁ κυρὸς Κοσμᾶς γεννήθηκε στὴν εὐλογημένη γῆ τῆς Αἰτωλοακαρνανίας καὶ ἀπὸ τὰ πρῶτα του βήματα ἐμποτίστηκε μὲ τὴν ὀρθόδοξη πίστη, τὴν ἀπλότητα καὶ τὸ φιλότιμο τοῦ Ρωμαίικου. Οἱ σπουδές του, τόσο στὸν τομέα τῶν πολιτικῶν ἐπιστημῶν ὅσο καὶ στὴ θεολογία, δὲν ἀπέβλεπαν σὲ ἀκαδημαϊκὴ καταξίωση, ἀλλὰ στὴν ὁλοκληρωμένη διακονία τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ θεολογία του δὲν ἦταν θεωρητικὴ, ἀλλὰ βιωματικὴ καὶ πατερική.
Ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς χειροτονίας του, ἔθεσε ὡς μοναδικὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς του τὴν ἀνιδιοτελή διακονία τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Περιόδευσε ἀκούραστα χωριά... καὶ πόλεις, ἔσκυψε στὸν πόνο τοῦ ἀπλοῦ ἀνθρώπου, ἔγινε πατὴρ καὶ στήριγμα γιὰ χιλιάδες ψυχές. Ἡ ζωή του ἦταν λιτὴ, σχεδὸν ἀσκητική, καὶ τὸ παράδειγμά του ἔλεγχε σιωπηρὰ κάθε κοσμικὴ ἀντίληψη περὶ ἐξουσίας.

Ὡς Μητροπολίτης, δὲν περιορίστηκε σὲ διοικητικὰ καθήκοντα. Ἔζησε τὴν ἀρχιερωσύνη ὡς σταυρὸ καὶ ὡς διακονία. Ἐνίσχυσε τὴν ὀρθόδοξη κατήχηση, τὰ μοναστήρια, τὴν ἱεραποστολὴ καὶ τὴ φιλανθρωπία, ἀλλὰ κυρίως τὴν ὀρθόδοξη συνείδηση τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ λόγος του ἦταν σαφής, πατερικός καὶ ἀσυμβίβαστος, ἰδίως σὲ καιροὺς συγχύσεως καὶ πνευματικῆς χαλάρωσης.

Ὁ μακαριστὸς κυρὸς Κοσμᾶς ἀνεδείχθη γνήσιος ὁμολογητὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Δὲν δίστασε νὰ ὑψώσει φωνὴ ὅταν ἔβλεπε τὴν ἀλήθεια νὰ παραχαράσσεται, τὴν παράδοση νὰ ὑποβαθμίζεται καὶ τὴν Ὀρθοδοξία νὰ σχετικοποιεῖται. Ἀντιστάθηκε μὲ παρρησία στὸ πνεῦμα τοῦ οἰκουμενισμοῦ, τῆς θρησκευτικῆς συγχύσεως καὶ τῶν ἀνευρίσκων συμβιβασμῶν, ὑπενθυμίζοντας ὅτι ἡ Ἐκκλησία δὲν διαπραγματεύεται τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ τὴν μαρτυρεῖ.

Ἡ στάση του δὲν ἦταν ἀκραία οὔτε ἐμπαθής, ἀλλὰ βαθιὰ πατερική. Ἐκφραζόταν μὲ πόνο ψυχῆς καὶ ἀγάπη γιὰ τὴν Ἐκκλησία, μιμούμενος τοὺς Ἁγίους Πατέρες, ποὺ συνδύασαν τὴν ἀκρίβεια τῆς πίστεως μὲ τὴ φιλανθρωπία. Ὅπως καὶ ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, τὸν ὁποῖο βαθιὰ τιμοῦσε, ἔλεγε τὴν ἀλήθεια ὄχι γιὰ νὰ πληγώσει, ἀλλὰ γιὰ νὰ θεραπεύσει.

Στὶς σύγχρονες προκλήσεις, κοινωνικὲς καὶ πνευματικές, δὲν δείλιασε. Ὑπερασπίστηκε τὴν ἱερότητα τῆς ζωῆς, τὴν οἰκογένεια, τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση καὶ τὴν ἐλευθερία τῆς συνειδήσεως. Ἡ φωνὴ του ἦταν ἐνοχλητική γιὰ τοὺς κοσμικοὺς, ἀλλὰ παρηγορητικὴ γιὰ τοὺς πιστούς.

Ἡ κοίμησή του τὴν 3η Ἰανουαρίου 2022 σφράγισε ἕναν βίο ἀφοσιωμένο στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Ἐκκλησία. Ὅμως, ὁ λόγος του, τὸ παράδειγμά του καὶ ἡ ὁμολογία του παραμένουν ζωντανά. Ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Κοσμᾶς ἀποτελεῖ ὑπόμνηση ὅτι ἡ ἀληθινὴ ἀρχιερωσύνη δὲν μετριέται μὲ τίτλους, ἀλλὰ μὲ σταυρό.

Αἰωνία ἡ μνήμη τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου
Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κυροῦ Κοσμᾶ.

Εἴθε ἡ εὐχὴ του νὰ συνοδεύει τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Γένος μας στὶς δύσκολες ἡμέρες ποὺ διανύουμε. 

Ἔτσι κράτησε ἀμόλυντη τήν Ἀρχιερωσύνη του ὁ Αἰτωλίας Κοσμᾶς μέσα στίς ἀδιάκοπες ἀντιξοότητες, καί ἀναδείχθηκε μέγας Ποιμήν τῆς Ἐκκλησίας!