ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

15 Μαΐ 2016

"Τὸ νὰ φωτογραφηθοῦν στὴν Κρήτη τετρακόσιοι ἐπίσκοποι μαζί, ἔχοντας ὑπογράψει κείμενα χωρὶς αἷμα ἀλήθειας (...) θὰ πλήξει τὸ κῦρος τῆς Ὀρθόδοξης μαρτυρίας σήμερα καὶ γιὰ πάντα!"

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ TOY ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ
Πρὸς τοὺς εὐλαβεῖς ἐφημερίους 
καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ ὅτι τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς καὶ γιὰ ἕνα περίπου δεκαήμερο πρόκειται νὰ συνέλθει στὴν Κρήτη ἡ, ὅπως ὀνομάζεται, Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι Πανορθόδοξος, μὲ ἄλλα λόγια συμμετέχουν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες μὲ ἀντιπροσωπεῖες τους ἐξ ἀρχιερέων, ἔχοντας ἐπικεφαλῆς τοὺς προέδρους τους, δηλαδὴ τοὺς Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπισκόπους τους. Μερικοὶ τῆς δίνουν χαρακτῆρα Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἂν καὶ γιὰ κάποιους λόγους, ἰδίως τελευταῖα, ἀποφεύγουν νὰ τὴν ὀνομάσουν ἔτσι. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἴσως τέτοιου μεγέθους στὴ δεύτερη χιλιετία, δηλαδὴ ἡ μόνη μετὰ τὴν ἀπόσχιση τῆς Ρώμης ἀπὸ τὴν ἑνότητα τῶν ὑπολοίπων Ἐκκλησιῶν, ἤτοι ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Ἀντιλαμβάνεται λοιπὸν κανεὶς τὴ βαρύτητά της καὶ τὶς ἐλπίδες καὶ προσδοκίες ποὺ ἡ σύγκλησή της γεννᾶ. Ὡς ἐκ τούτου, θεωρῶ μέγιστη ποιμαντικὴ εὐθύνη μου νὰ ἀπευθυνθῶ σὲ σᾶς, γιὰ νὰ σᾶς ἐνημερώσω γιὰ τὸ ἦθος καὶ τὴ σημασία της, διότι ὁ λαὸς κατὰ τὴν ἐκκλησιαστική μας παράδοση δὲν εἶναι ἁπλὸς θεατὴς τῶν τεκταινομένων, ἀλλὰ συμμετέχει μὲ τὴν προσευχή, τὸν λόγο του ἢ καὶ τὴν ὑγιῆ ἀντίδρασή του στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.
Μία τέτοια Σύνοδος συνέρχεται στὸ ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, μὲ σκοπὸ κυρίως πνευματικό, προκειμένου νὰ ἑνώσει τὸ σῶμα τῶν πιστῶν, νὰ τοὺς στηρίξει, νὰ δείξει τὸν δρόμο τῆς ἀληθείας, νὰ θεραπεύσει τὴ σύγχυση καὶ ταυτόχρονα νὰ....
δώσει τὴ μαρτυρία της στὸν σύγχρονο κόσμο μέσα στὸ πλαίσιο τῆς ἀποστολῆς της, δηλαδὴ νὰ φανερώσει τὴ μία ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ «εἰς πάντα τὰ ἔθνη» κατὰ τὴν προτροπὴ τοῦ Κυρίου (Ματθ. κη΄ 29). Αὐτὸ ὀφείλει νὰ τὸ κάνει στηριζόμενη στὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, ὀρθὰ ἑρμηνευόμενο, στὴν Ἱερὰ Παράδοση τῶν προηγούμενων Συνόδων, στὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ φυσικὰ σὲ ἀναφορὰ μὲ τὰ προβλήματα τῆς σύγχρονης ἐποχῆς.

Κατόπιν τούτου, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι τὸ μήνυμα καὶ ὁ λόγος μιᾶς τέτοιας Συνόδου πρέπει νὰ εἶναι ξεκάθαρα, πολὺ δυνατά, προφητικά, θεόπνευστα. Προσβλέπουμε σὲ αὐτὴν σὰν νὰ ἀνοίγει τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ ὕστερα ἀπὸ χίλια χρόνια συνοδικῆς σιωπῆς, μάλιστα σὲ μιὰ ἐποχὴ «σκολιὰ καὶ διεστραμμένη» (Δευτ. λβ΄ 5), γεμάτη σύγχυση, συμβιβασμούς, ἀδιέξοδα, πλάνες, αἱρέσεις, ἄρνηση, ἀθεϊστικὴ μανία, ἀνατροπὲς διαχρονικῶν ἠθικῶν σταθερῶν, πολυμέτωπη προσβολὴ τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας, σὲ μία ἐποχὴ παγκόσμιας ἀνασφάλειας, τεχνολογικῆς παντοδυναμίας, ψηφιακῆς αὐτοφυλάκισης, συντονισμένων ὕβρεων κατὰ τοῦ Θεοῦ, μαζικῆς καταστροφῆς ἀρχαιότατων πολιτισμῶν, βίαιας μετακίνησης λαῶν ἀπὸ τὶς ἱστορικὲς ρίζες τους, ἀποκαλυπτικοῦ διωγμοῦ τῶν χριστιανῶν.

Ἡ φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ εἶναι «φωνὴ ὑδάτων πολλῶν» (Ψαλμ. κη΄ 3), «φωνὴ καταρρακτῶν»(Ψαλμ. μα΄ 8), νὰ συγκλονίσει τὸν κόσμο, νὰ ἀναστήσει νεκρωμένες ζωές. Ἂν γιὰ κάτι τέτοιο δὲν εἴμαστε ἕτοιμοι, τότε καλύτερα νὰ περιμένουμε, τότε καλύτερα, ἔστω καὶ τὴν τελευταία στιγμή νὰ ἀναβληθεῖ ἡ Σύνοδος γιὰ ἀργότερα. Τὸ νὰ φωτογραφηθοῦν στὴν Κρήτη τετρακόσιοι ἐπίσκοποι μαζί, μὲ συμβατικὰ χαμόγελα, ἔχοντας προηγουμένως ἀνακατέψει τὸ τίποτα, ἢ ἔχοντας ὑπογράψει κείμενα χωρὶς αἷμα ἀλήθειας καὶ ὕδωρ ζωῆς, χωρὶς τὴ μάχαιρα τοῦ πνευματικοῦ λόγου, μὲ ἀκατανόητες θεολογικὲς διατυπώσεις στοχαστικοῦ ὑποβάθρου, μὲ διάθεση συγκάλυψης τῆς ἀλήθειας καὶ ὡραιοποίησης τῆς πραγματικότητας, ὅλα αὐτὰ ὄχι μόνον θὰ ἀκυρώσουν τὴν οὐσία τῆς Συνόδου, ἀλλὰ καίρια θὰ πλήξουν τὸ κῦρος τῆς Ὀρθόδοξης μαρτυρίας σήμερα καὶ γιὰ πάντα.

Ἡ Σύνοδος πρέπει νὰ γίνει, μόνο ἂν ἔχει νὰ πεῖ καὶ νὰ δείξει κάτι τόσο δυνατό, ποὺ θὰ ἀναστήσει τὶς ἐλπίδες ὅλων μας, ποὺ θὰ φωτίσει τὸ σκοτάδι μας, ποὺ θὰ ἀκυρώσει τὶς ὑποψίες τῶν πολιτικῶν καὶ ἐγωιστικῶν σκοπιμοτήτων τῆς ἐποχῆς μας, ἀκόμη καὶ ἐκκλησιαστικῶν. Διψᾶμε γιὰ ἀλήθεια, ὅλη ἡ οἰκουμένη, γιὰ ἐλπίδα, γιὰ φῶς, γιὰ δύναμη, γιὰ ζωή, γιὰ αὐθεντικότητα. Αὐτὰ λείπουν στὶς μέρες μας. Εἴμαστε κορεσμένοι ἀπὸ ψέμα, συμβιβασμό, μετριότητα, ὑποψιάζουσες σκοπιμότητες, πεθαμένες θρησκεῖες, ἄνευρη πίστη, θρησκευτικὲς ὑπερβολὲς χωρὶς περιεχόμενο, ρηχὴ καὶ ἀνόητη ἐπίδειξη, ὑποκριτικοὺς ἐναγκαλισμούς. Δὲν ἀντέχουμε ἄλλο τὴν ἐκκοσμίκευση, τὸν συγκρητισμό, τὴν ἀσάφεια, τὴ διγλωσσία, τὴ δημοσιοσχεσίτικη θεολογία, τὸν ἐκφυλισμὸ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ μυστήριο ἀποκάλυψης τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ φανέρωσης τοῦ θελήματός Του σὲ θρησκειακὸ κατασκεύασμα ἐγκόσμιου προσανατολισμοῦ.

Ἐλπίζουμε καὶ προσευχόμαστε ἡ Σύνοδος νὰ δώσει καὶ μαρτυρία ἑνότητος, ποὺ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι λίγο, ἀλλὰ ὅμως καὶ λόγο προφητικό. Πράγματι τὸ ὅτι θὰ συναντηθοῦν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ θὰ διακηρύξουμε ὅτι παρὰ τὶς ποικίλες γλῶσσες καὶ νοοτροπίες, παρὰ τὰ ἐλαττώματα καὶ τὶς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες, παρὰ τὶς μεταξύ μας παρεξηγήσεις καὶ ἀντιθέσεις, ἴσως  διαφορὲς ἢ καὶ συγκρούσεις, μοιραζόμαστε ὅμως τὴν μία καὶ αὐτὴν πίστη στὴν Τριαδικὴ θεότητα καὶ στὸν Θεάνθρωπο Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ αὐτὴν τὴν κοινὴ πίστη διακηρύσσουμε καὶ ὁμολογοῦμε, αὐτὸ εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ ἅγιο καὶ καθιστᾶ ἀπὸ μόνο του τὴν Σύνοδο Μεγάλη καὶ Ἁγία.

Χρειάζεται ὅμως καὶ ὁ λόγος της νὰ εἶναι θεόπνευστος. Πρέπει νὰ κάνει, ὅπως καὶ οἱ προηγούμενες Σύνοδοι, τομὴ στὴν ἱστορία, νὰ προσδώσει τιμὴ καὶ ἀξία στὴν ἐποχή μας ὅσο τίποτε ἄλλο, νὰ βάλει ἀνεξίτηλη σφραγίδα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Θὰ εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ σήμερα! Ἀλλιῶς δὲν ἀξίζει. Μᾶς ἀρκεῖ ἡ σιωπή Του. Δὲν θέλουμε νὰ ἀκούσουμε τὸν ἀνθρώπινο λόγο τῶν συγχρόνων ἐπισκόπων οὔτε νὰ μάθουμε πῶς σκέπτονται οἱ πιὸ ἔξυπνοι καὶ μορφωμένοι ἀπὸ αὐτούς. Θέλουμε νὰ ἀκούσουμε τὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὰ χείλη τῶν ἐπισκόπων μας καὶ πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν κραυγὴ τῆς Συνόδου μας. Ἂν οἱ σημερινοὶ χριστιανοὶ δὲν παρηγορηθοῦμε, δὲν στηριχθοῦμε καὶ δὲν φωτισθοῦμε, ἂν οἱ ἐπερχόμενες ἐποχὲς δὲν προστρέχουν σὲ αὐτὴν τὴν Σύνοδο ὡς πηγὴ ἀδιάψευστης ἀλήθειας, τότε ποιὸς ὁ λόγος τῆς συγκλήσεώς της; Ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι οὔτε τετριμμένος οὔτε μισὸς οὔτε λίγος.

Καὶ βέβαια δὲν εἶναι λίγα αὐτὰ ποὺ ἔχει νὰ πεῖ καὶ ποὺ πρέπει νὰ πεῖ ἡ Σύνοδος. Μιὰ χιλιετία ἐμπνευσμένη ἀπὸ θεολογικὴ σοφία σὰν αὐτὴν τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, μιὰ ἐμπειρία ἀδιάκοπης συνεχοῦς λατρείας, μάλιστα ἀναλυμένη ἀπὸ θεολόγους Ἁγίους ὅπως ὁ Νικόλαος Καβάσιλας καὶ ὁ Συμεὼν Θεσσαλονίκης, μιὰ ζωὴ γεμάτη ὁμολογία καὶ αἷμα νεομαρτύρων, ποτισμένη ἀπὸ ἱδρῶτες μεγάλων ἀσκητικῶν μορφῶν, ὅπως ὁ ἅγιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ καὶ ὁ σύγχρονος ἅγιος Παΐσιος, σφραγισμένη ἀπὸ σημεῖα καὶ θαύματα ἁγίων, μέχρι καὶ τὶς μέρες μας, ὅπως ὁ ἅγιος Νεκτάριος καὶ ὁ ἅγιος Λουκᾶς Ἀρχιεπίσκοπος Κριαίμας, οἱ ἅγιοι τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, τῶν Βαλκανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς οἰκουμένης, μιὰ πορεία μέσα στὴ θάλασσα τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἐντὸς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴν ἀποτυπωθεῖ ὡς «καινὸς λόγος» στὸ μήνυμα τῆς Μεγάλης Συνόδου. Σήμερα ποὺ ὁ ἄνθρωπος κατάντησε μία βιολογικὴ μηχανὴ ἢ μία κοινωνικὴ μονάδα ἢ ἐκφυλίσθηκε σὲ ἐφήμερη ὀντότητα ἢ συσκευὴ ἐλεγχόμενης σκέψης, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ὀρθόδοξη μαρτυρία τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ, διατυπωμένη καὶ ἐμπειρικὰ τεκμηριωμένη μέσα στοὺς ναούς μας καὶ τὰ μοναστήρια μας, στὰ μυστήρια καὶ τὴ ζωή μας νὰ μὴν κατατεθεῖ ὡς στεντόρεια πανορθόδοξη κραυγή στὴν ἐποχή μας; Μᾶς εἶναι ἀδύνατο νὰ φανταστοῦμε ὅτι σὲ μιὰ ἐποχὴ ὕπουλου καὶ ἀπηνοῦς διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, πρωτοφανοῦς πνευματικῆς ἀσφυξίας, σύγχυσης καὶ «συνοχῆς ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ ἠχούσης θαλάσσης καὶ σάλου» (Λουκ. κα΄ 25), σὲ μιὰ ἐποχὴ μὲ ἔντονη τὴν ἀγωνία τῶν ἐσχάτων, ἡ Μεγάλη καὶ μοναδικὴ αὐτὴ Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων θὰ ἀρκεσθεῖ σὲ δελτία τύπου, ἀνακοινωθέντα καὶ φωτογραφήσεις, ὅλα γυμνὰ ἀπὸ νόημα καὶ στεγνὰ ἀπὸ περιεχόμενο.

Ἡ Σύνοδος ὅμως εἶναι καὶ ἡ μόνη ἀπὸ τοῦ Σχίσματος καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ ἀπόσχιση τῆς Δύσεως ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαστικὸ κορμὸ εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴν ἔχει γεννήσει πλάνες, ἑτεροδιδασκαλίες καὶ αἱρετικὲς δοξασίες, γιὰ τὶς ὁποῖες ἴσως ἡ εὐθύνη τῶν σημεριῶν χριστιανῶν τῆς Δύσεως νὰ μὴν εἶναι τόση ὅση συχνὰ παρουσιάζεται. Ἡ εὐθύνη ὅμως τῆς Συνόδου νὰ μᾶς προστατεύσει ἀπὸ κάθε τέτοιο κίνδυνο, ὄχι ἐλέγχοντας σκληρὰ καὶ ἀνελέητα αὐτοὺς ποὺ ἀνυποψίαστοι κληρονόμησαν τὴν πλάνη, ἀλλὰ προσδιορίζοντάς την μὲ πόνο, ἀγάπη καὶ θεολογικὴ ἀκρίβεια εἶναι τεράστια. Ὅπως καὶ ἡ εὐθύνη της νὰ προσκαλεῖ πρωτίστως καὶ ταυτόχρονα τοὺς Ὀρθοδόξους σὲ μετάνοια, προκειμένου νὰ ζήσουμε μὲ συνέπεια τὴν ἀλήθεια ἐμεῖς ποὺ εἴχαμε τὴ μεγάλη εὔνοια τοῦ Θεοῦ ἢ νὰ τὴν κληρονομήσουμε ἢ νὰ τὴν συναντήσουμε στὸν δρόμο μας, εἶναι ἀπροσμέτρητη. Γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν οἱ ἄλλοι, πρέπει νὰ μετανοοῦμε προηγουμένως ἐμεῖς. Ἂν δὲν ζοῦμε αὐτό, τότε πάσχει ἡ Ὀρθοδοξία ποὺ ὁμολογοῦμε. Καὶ ἂν αὐτὸ δὲν μᾶς τὸ πεῖ ἡ Σύνοδος, τότε μπορεῖ νὰ εἶναι Μεγάλη, ἀλλὰ δὲν θὰ εναι Ὀρθόδοξος.

Εἶναι ἆραγε ὁ οἰκουμενισμὸς αἵρεση; Θὰ μποροῦσε ὑπὸ ὅρους νὰ ἀποτελεῖ εὐλογημένη πρωτοβουλία; Εἶναι ὁ ἀντιοικουμενισμὸς πάντοτε θεάρεστη ὁμολογία; Μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι μία καὶ ὄχι καθολικὴ καὶ ἁγία, δηλαδὴ νὰ δίνει ἔμφαση στὴν Ὀρθόδοξη ὁμολογία καὶ ὄχι ἀντίστοιχη ἱεραποστολικὴ μαρτυρία; Θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι καθολικὴ χωρὶς νὰ εἶναι μία, δηλαδὴ νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν θυσιάζοντας τὴν μοναδικότητά της, μὲ ἄλλα λόγια τὴν αὐτοσυνειδησία της ὅτι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία;

Περιμένουμε ἀπὸ τὴν Σύνοδο αὐτὴ νὰ μᾶς μιλήσει πειστικὰ γιὰ τὴ μοναδικότητα, τὴν ἁγιότητα, τὴν καθολικότητα καὶ ἀποστολικότητα τῆς Ἐκκλησίας μέσα ἀπὸ μία διάλεκτο αὐθεντικοῦ λόγου, μετανοίας καὶ ἔμπρακτης ἁγιότητος πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους, σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ὄχι μὲ ὑπερφίαλες θριαμβολογίες ἢ μὲ γλυκόλογα κούφιων κοσμικῶν ἰσορροπιῶν. Ἔχουμε ἀνάγκη νὰ μάθουμε ποιὸ εἶναι τὸ «πατροπαράδοτον σέβας», ὑπὲρ τοῦ ὁποίου καὶ μυριάκις οἱ πρόγονοί μας στὴν Κωνσταντινούπολη δήλωναν ὅτι εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀποθάνουν («Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία• οὐ ψευσόμεθά σοι, πατροπαράδοτον σέβας•… ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, ἐν σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα• εἰ δὲ καλέσοι καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα», Ἰωσὴφ Βρυέννιος)
Ἂν ὁ οἰκουμενισμός μας δὲν εἶναι ἱεραποστολικὸς καὶ προφητικός, δὲν  μπορεῖ νὰ εἶναι Ὀρθόδοξος καὶ ἐκκλησιαστικός.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, σᾶς καλῶ ὅλους σὲ ταπεινὴ ἐπαγρύπνηση, σὲ θερμὴ προσευχή, σὲ ἀγῶνα καὶ μετάνοια, ὥστε νὰ δώσει ὁ Θεὸς ἡ Σύνοδος αὐτὴ νὰ ἐκφράσει τὴ δική Του φωνή, ὁ λόγος της νὰ εἶναι πραγματικὰ θεόπνευστος καὶ νὰ ἀναστηθεῖ ἔτσι στὶς καρδιές μας ἡ πεποίθηση ὅτι «ζῇ Κύριος» καὶ σήμερα. Τὸ ἔχουμε ὅλοι μας, ὅλος ὁ κόσμος, τόση ἀνάγκη! Μόνον ἔτσι ἡ Σύνοδος θὰ εἶναι Ἁγία κατ’ ἀκρίβειαν καὶ ὄχι κατ’ οἰκονομίαν.
Ἂν ἡ Σύνοδος δὲν εἶναι Ἁγία, δὲν θὰ εἶναι οὔτε Μεγάλη, καὶ ἂν δὲν εἶναι Μεγάλη, τότε μεγάλο θὰ παραμείνει τὸ ἐρώτημα τῆς συγκλήσεώς της.
Μὲ πολλὴ ἀγάπη καὶ ἀναστάσιμες εὐχές,
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

12 σχόλια:

  1. ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!!!
    ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ας ενδιαφερθούν πιο σοβαρά οι άνθρωποι της Εκκλησίας (και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά και μόνο στους λαϊκούς), για τη λεπτομερή διδασκαλία των Αγίων για την καταπολέμηση των παθών και την απόκτηση των αρετών, και μετά όλα τα υπόλοιπα προβλήματα θα λυθούν με φυσιολογικό τρόπο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ''Ειναι αραγε ο οικουμενισμος αιρεση;'' Ξερω 'γω; μηπως να ρωτουσαμε τον αγιο Ιουστινο ή τον αγιο Παισιο; Συγνωμη δεσποτα εγω ειμαι χαζος και ισως να μην ειναι σωστη η σκεψη μου. [Αντιλαμβανεστε υποθετω την ειρωνια. Αλλα αυτη η δηθεν αντικειμενικη και νηφαλια σκεψη πολλων ιεραρχων με εξοργιζει. Οχι ''αγιοι αρχιερεις'' δεν ειμαστε τοσο βλακες και σκοτισμενοι για να χαβουμε αμασητες τις πονηριες σας, εσεις ομως θα δωσετε λογο στον θεο, τον οποιο ειθε να φοβηθειτε εν ζωη.]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. O Μεσογαιας σπουδασε στο Χαρβαρντ ,με οτι αυτο λεει

      Διαγραφή
  4. Από το αρχικό κείμενο:
    «καὶ νὰ ἀναστηθεῖ ἔτσι στὶς καρδιές μας ἡ πεποίθηση ὅτι «ζῇ Κύριος» καὶ σήμερα.»

    Εμείς είμαστε ήδη βαθιά πεπεισμένοι, ότι «ζῇ Κύριος» και σήμερα, και αυτή η πεποίθηση μας είναι εντελώς ανεξάρτητη από τα όποια πορίσματα θα προκύψουν από την μελλοντική Πανορθόδοξη Σύνοδο.
    Διότι είπε και ο Θεός (Παλαιά Διαθήκη): επικατάρατος είναι ο άνθρωπος που στηρίζει τις ελπίδες του σε άλλο άνθρωπο (και όχι μόνο στον Θεό).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η παράγραφος η δι` ερωτήσεων διατυπωμένη:"Είναι άραγε...κλπ", με τον επιεικέστερο τρόπο χαρακτηρίζεται ως αχρείαστη και άρα άχρηστος πλεονασμός. Δεν ξέρουμε ποια άλλη σκοπιμότητα μπορεί να εξυπηρετεί. Τα αυτονόητα, τα διά των αιώνων βεβιωθέντα και παντοιοτρόπως απαντηθέντα από την Εκκλησία, δεν επιδέχονται τέτοιου είδους ερωτήσεις. Δεν είναι δυνατόν να μην προέκυψαν τα ίδια ή παρόμοια θέματα ανά τους αιώνες και να μην ασχολήθηκαν ή να μην έδωσαν απάντηση οι άγιοι. Συνεπώς δεν χρειάζονται καν απάντηση. Δεν υπάρχει έστω και μια αμφιβολία περί αυτών. Δεν θα διαπερνούσαν επ` ουδενί το φίλτρο της χαρισματικής αίσθησης αντίληψης του "κενού" ή της "ελλειμματικότητας" της Αλήθειας, τουτέστιν, δεν θα έφταναν σ` εμάς "ανεξέλεγκτα", διότι τα πνευματικά μάτια των αγίων είναι ο απόλυτος και εγγυημένος έλεγχος για την γνησιότητα της πίστης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ....ΑΝ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΧΘΟΥΜΑΙ ΠΑΡΗΓΟΡΗΘΟΥΜΕ....ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΡΕΧΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ...
    ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΕ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ.ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΩΤΙΣΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ.ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ.ΣΥΓΓΡΑΜΑΤΑ ΦΩΣΤΗΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ.ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΡΕΥΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ.ΜΕ ΘΕΟΦΩΤΙΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ.
    ΑΝ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΓΙΓΑΝΤΩΘΗΚΕ ΚΑΙ Η ΑΝΟΜΙΑ ΕΓΙΝΕ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΕΥΘΥΝΗ ΕΧΟΥΜΑΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕ ΑΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ.
    ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΛΥΝΕΤΕ ΜΕ ΝΕΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ.ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.ΜΕ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΝΑ ΑΦΕΘΟΥΜΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ.
    ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΧΕΙΡΙΖΕΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΟ ΘΕΜΑ.
    -Ο ΠΟΛΥΤΕΚΝΟΣ-

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ,ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ,ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ
    ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΙΟΙ.
    ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΑΡΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΡΘΗ ΔΟΞΑΣΙΑ ΜΑΣ,
    ΤΗ ΜΙΑ,ΑΓΙΑ,ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.
    ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΥΝΟΔΟ;
    ΤΙ ΕΧΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΤΙ;;
    ΕΙΘΕ,ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.
    ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
    ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΙΕΡΩΜΕΝΟΙ ΜΕ ΣΥΝΟΔΟΥΣ,
    ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΝ ΣΤΟΝ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ..
    Καλλιόπη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Θὰ ἤθελα νὰ ρωτήσω τὸν Σεβασμιώτατο: πιστεύει πραγματικὰ ὅτι αὐτὸ ποὺ πάει νὰ γίνῃ θὰ εἶναι "Μεγάλη & Ἁγία Σύνοδος"; Δὲν διάβασα στὸ κείμενό του σαφὴ διαχωρισμὸ τῆς θέσεώς του ἀπὸ τὰ μέλλοντα νὰ συμβοῦν στὴν Κρήτη λίαν προσεχῶς. Ἔχουν ὑπάρξει μέχρι σήμερα, δόξα τῷ Θεῷ, πολλὲς ὀρθοδοξότατες φωνὲς ποὺ κρούουν τὸν κώδωνα τοῦ κινδύδου καὶ ἐπισημαίνουν τὰ ἀτοπήματα ποὺ ὁδεύουν πρὸς ἐπικύρωση. Τελικῶς, Σεβασμιώτατε, ἐπιθυμεῖτε νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ Σύνοδος αὐτή μὲ τοὺς ὅρους & τὶς προϋποθέσεις ποὐ ἔχουν ἐξαγγελθῇ;
    Μὲ σεβασμὸ & ἀγάπη.
    ΝΑΘΑΝΑΗΛ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εαν μετα απο 1000 χρονια σιωπης οπως λεει κ ο επισκοπος δεν πουν τα πραγματα με το ονομα τους οπως τα ειπαν οι Αγιοι Πατερες τοτε ισως να ισχυουν εν μερει αυτα της Αποκαλυψης :
    Αποκ. 13,1 Καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας.
    Αποκ. 13,5 καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν·...
    Αποκ. 13,6 καὶ ἤνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρὸς τὸν Θεόν, βλασφημῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, τοὺς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας.
    Αποκ. 13,10 εἴ τις εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπάγει, εἰς αἰχμαλωσίαν ὑπάγει· εἴ τις ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτέννει, δεῖ αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι. ὧδέ ἐστιν ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ πίστις τῶν ἁγίων.
    Φυσικα αυτα τα λεει για τον αντιχριστο γι αυτο ας ευχηθουμε αυτη η συνοδος να μην ειναι ενα βημα προς την ελευση του ανομου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ ωραίο κείμενο! Καλύτερο θα ήτανε, βέβαια, να ακυρωθεί αυτή η σύνοδος που ετοιμάζουνε, διότι όλοι γνωρίζουμε πως ούτε, Μεγάλη, ούτε Αγία θα είναι, αν τελικά επιτρέψει ο Θεός να πραγματοποιηθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ευάγγελος Χ.Ο.17 Μαΐου 2016 - 12:01 π.μ.

    Ἡ Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία ἀφορίζει καὶ ἐξω-εκκλησιάζει καὶ ἀφ΄ ἑαυτῆς τοὺς αἱρετίζοντες.
    Ἐφ' ὅσον ἀληθῶς ἡ Ἐκκλησία εἶναι πρωτίστως καθίδρυμα σωτηρίας καὶ δευτερευόντως κοινωνία πιστῶν καὶ σ' Αὐτὴν «τὸ ἀνθρώπινον εὑρίσκεται ἐν πλήρει ἐξαρτήσει ἐκ τοῦ θείου παράγοντος», ἀκολουθεῖ, ὅτι ἡ εἰσαγωγὴ τῆς αἱρέσεως,ἀντίκειται μεγίστως καὶ οὐσιαστικῶς στὸ ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, ἐπειδὴ
    καταργεῖ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν αἱρεσιαρχῶν καὶ τῶν ὀπαδῶν τους.Καὶ διαρρήσσει τὴν προσωπική τους σχέση μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἑνότητα μὲ τοὺς ὑπολοίπους πιστούς.
    Ἅγιος Σάββας Βατοπεδινὸς
    Παράδειγμα ἔχουμε ἀπὸ τὸ Βίο τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Βατοπεδινοῦ καὶ διὰ Χριστὸν Σαλοῦ, ὅπου διασώζεται ὑπερφυὲς ὅραμα τοῦ Ἁγίου Σάββα.
    Ὁ Ὅσιος, ἔχοντας κάποια ἀμφιβολία γιὰ τὰ θεολογικὰ θέματα, εἶδε Σύνοδο Ἁγίων Ἀρχιερέων τῆς Θριαμβευούσης Ἐκκλησίας ἐν Οὐρανῷ νὰ ἀναθεματίζῃ τὸν αἱρετικὸ ἀντι-Ησυχαστὴ Ἀκίνδυνον. Ἂς σημειωθῆ, ὅτι ἡ οὐρανία αὐτὴ καταδίκη ἔλαβε χώρα ἐνῷ ὁ Ἀκίνδυνος, πρὸ ὀλίγου συνοδικῶς μὲν καταδικασμένος (1341), ἐτύγχανεν ὅμως τῆς πολλῆς προστασίας τοῦ ὁμόφρονός του Πατριάρχου ΚΠόλεως Ἰωάννου Καλέκα. Λέει ὁ Ὅσιος Σάββας ἐπὶ λέξει, ἀφοῦ περιγράφει λεπτομερῶς τὸ θεῖο ὅραμα
    «... Ἀνοίγει τότε ἐκεῖνος ὁ φοβερὸς ἄγγελος τὸ βιβλίο -τί φρικτὸ θέμα καὶ ἄκουσμα!- καὶ λέει: "Ὁ Ἀκίνδυνος, ὁ ὁποῖος ἐλάλησε βλάσφημα κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας,
    ὁ δεύτερος Ἰούδας, ὁ προδότης τῆς εὐσεβείας, ὁ δεύτερος Ἄρειος, ποὺ ἔσχισε ὅπως ἐκεῖνος τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, ὁ ἀποστάτης, ὁ προφανὴς τῆς ἀληθείας ἐχθρὸς καὶ πολέμιος, ἂς εἶναι ἀνάθεμα".
    Σ' αὐτὰ τὰ λόγια λύνει ἀμέσως τὴ σιωπὴ ὁ λαμπρὸς ἐκεῖνος χορὸς τῶν ἀρχιερέων.
    Καὶ μαζὶ μὲ ὅλο τὸ πλῆθος βροντοφωνάζει τὰ ἴδια λόγια: Ἀνάθεμα!
    Ἡ βοὴ αὐτή, ἀνάμικτη, δυναμώνει ὅλο καὶ περισσότερο, κι ἐπαναλαμβάνει πολλὲς φορὲς τὸ ἀνάθεμα. Τότε κι ἐγώ, σάν νὰ μὲ σπρώχνει μιὰ ἀόρατη δύναμη, φωνάζω τὰ ἴδια λόγια μὲ τοὺς ἄλλους».
    Εἶναι ἡλίου φαεινότερον, ὅτι ἡ αἵρεση καταδικάζεται πρῶτα ἀπὸ τὸ «ἀόρατο μέρος τῆς Ἐκκλησίας», τὸν Παντογνώστη Θεάνθρωπο καὶ ὅσους ζοῦν παρ' Αὐτῷ Ἁγίους, ἀκόμη καὶ ἂν δὲν καταδικάζεται ἀμέσως ἀπὸ τὴν Στρατευομένη Ἐκκλησία.
    Οἱ ἄνθρωποι αἱρετικῶν φρονημάτων θέτουν ἑαυτοὺς καὶ ὑπ' αὐτὴν τὴν ἔννοια ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδὴ ἐκτὸς τῆς Κοινωνίας τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἁγίων, ὡς «ἀντιπίπτοντες τῷ Πνεύματι τῷ Ἁγίῳ».
    Μάλιστα τὸ πάθος τῆς αἱρέσεως εἶναι τὸ ἀποκορύφωμα τῆς χειρίστης ἁμαρτίας.Δηλαδὴ τῆς ὑπερηφανίας, ἐφ΄ὅσον ὁ αἱρετίζων προτιμᾷ φιλαύτως τὴ γνώμη του ἔναντι ὅλης τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς σωστικῆς Παραδόσεώς της, ἔναντι τῆς σωτηρίας τοῦ ἰδίου καὶ τῶν θυμάτων του.
    Ἂς συνεχίσουν ὅμως τὸ παιχνίδι… Δὲ θὰ προλάβουν νὰ τὸ τελειώσουν…
    Κι ἂν ἐπιτρέψει ὁ Θεὸς νὰ φτάσουν νὰ τὸ τελειώσουν, θὰ τοὺς τὸ καταστρέψει ἐν μία νυκτί.
    Νὰ εἶναι σίγουροι γι` αὐτό.
    Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν Κύριε δόξα σοι.
    †...Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς.
    ICXC ΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΚΑ ΣΚΟΡΠΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εάν χρησιμοποιείτε συσκευές με λειτουργικό σύστημα Android και δεν αναγνωρίζει το πολυτονικό σύστημα (δεν φαίνονται δηλαδή όλα τα γράμματα στις αναρτήσεις), κατεβάστε από το google store το Mozilla Firefox Browser ώστε να μπαίνετε από αυτόν τον Browser και να επιλυθεί το πρόβλημά σας. Κατεβάστε το από ΕΔΩ.

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.

Φόρτωση...