Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία του π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 11 Ἀπριλίου τοῦ 1997.
Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ
«Μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου». Μὲ αὐτὸ τὸ προφητικὸ κείμενο, τὸ Εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε πρὶν ἀπὸ λίγο χαρακτηρίζει τὴν εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ μέσα στὰ Ἱεροσόλυμα. Καὶ ἐμεῖς ζοῦμε σὲ ἕναν κόσμο ταραγμένο, γεμᾶτο ἀπὸ φόβο, γεμᾶτο ἀπὸ ποικίλες διαταραχές, καὶ αὐτὸς ὁ λόγος ἔρχεται πολὺ καίρια νὰ χτυπήσει τὶς καρδιές μας:... «μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών». Καὶ μπροστά μας ἔχουμε μιὰ Μεγάλη Ἑβδομάδα, μιὰ ἀτέλειωτη ἑβδομάδα, μιὰ ἑβδομάδα ποὺ θὰ περάσουμε μπροστὰ ἀπὸ τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἂν κάπου ἔχουμε μιὰ δική μας, κατα-δική μας συμμετοχή, αὐτὸ τὸ «μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών» κάπου θὰ ἀγγίξει τὶς καρδιές μας, καὶ τότε βγαίνοντας μέσα ἀπὸ τὴν Μεγάλη, τὴν πολὺ μεγάλη, Ἑβδομάδα, διότι εἶναι μεγάλο τὸ Πάθος, μπορεῖ κάτι νὰ γίνει στὴ ζωή μας.
Ἐδῶ τὸ Εὐαγγέλιο, περιγράφοντας τὴν εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα, περιγράφει καὶ τὴν ταραχὴ τοῦ κόσμου, μὲ δύο ἁπλές – στοιχειώδεις θὰ ἔλεγα – διηγήσεις. Ἡ πρώτη διήγηση εἶναι ἡ διήγηση τοῦ Ἰούδα, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται γιὰ τοὺς φτωχούς, ἀλλὰ τὴν ἴδια ὥρα εἶναι ὑποκριτής. Καὶ ἡ δεύτερη διήγηση εἶναι ἡ διήγηση τῶν νομικῶν καὶ τῶν Φαρισαίων πού, γιὰ νὰ σώσουν τὸν λαό, πρέπει νὰ σκοτώσουν καὶ τὸν Λάζαρο, ποὺ τὸν ἀνέστησε ὁ Χριστός. Καὶ οἱ δύο μαζὶ ἐκφράζουν τὴν ταραχὴ τοῦ κόσμου. Τὸ πρῶτο, αὐτὸς ποὺ παίζει θέατρο, αὐτὸς ποὺ φαίνεται νὰ νοιάζεται γι’ αὐτοὺς ποὺ εἶναι γύρω του, αὐτὸς ποὺ ἀκόμα περισσότερο νοιάζεται γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ γιὰ τὴ φιλανθρωπία· καὶ ἐκεῖ παίζει ἕνα θέατρο, καὶ τὸ λέει ὁ Εὐαγγελιστής, «ὅτι κλέπτης ἦν... καὶ τὰ βὰλλόμενα ἐβάσταζεν». Ἀποκαλύπτεται ἐδῶ, μπρὸς στὸ Πάθος, τὸ πρόσωπό του. Ὅπως ἀποκαλύπτεται μπρὸς στὸ Πάθος καὶ τὸ πρόσωπο τῶν νομικῶν καὶ τῶν Φαρισαίων. Θέλουν νὰ σκοτώσουν τὸ Λάζαρο, τὸν ὁποῖο ὁ Χριστὸς τὸν ἀνέστησε. Ὅλα τὰ ἀληθινὰ θέλουν νὰ τὰ σκοτώσουνε. Καὶ αὐτὴ ἡ ἑβδομάδα εἶναι μιὰ πρόκληση καὶ μιὰ ἀναμέτρηση μὲ ὅλα τὰ ἀληθινά.
Ἐδῶ, αὐτὴ τὴν Μεγάλη, τὴν πολὺ μεγάλη, Ἑβδομάδα ἡ ὑποκρισία, τὸ ὁποιοδήποτε κάλυμμα, δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει. Γιατί ἐδῶ ἀποκαλύπτεται ἡ ἀτέλειωτη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καὶ ἄντε νὰ τὴν ἀντέξεις! Καὶ ἂν δὲν τὴν ἀντέξεις, εἶναι κόλαση! Καὶ ἐδῶ ἀποκαλύπτεται ἡ πολὺ μεγάλη διαστροφὴ τοῦ κόσμου μὲ τὸ ἀποκορύφωμα τοῦ Σταυροῦ. Αὐτὴ ἡ Μεγάλη, πολὺ μεγάλη, Ἑβδομάδα σὲ προκαλεῖ, ἂν θέλεις νὰ ξεπεράσεις κάθε φόβο γιὰ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου, νὰ πετάξεις τὸ προσωπεῖο καὶ νὰ ἀναμετρηθεὶς μὲ Ἐκεῖνον ποὺ σταυρώνεται. Καί, ἂν μπορέσεις, μαζί Του νὰ πορευθεῖς καὶ νὰ σύ-σταυρωθεὶς «ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς». Αὐτὴ τὴ Μεγάλη, τὴν πολὺ μεγάλη Ἑβδομάδα, ἂν θέλεις καὶ ἐσὺ νὰ ἀντέξεις τὴν ἀτέλειωτη ἀγάπη Του, τὸν Σταυρὸ καὶ τὴν Ἀνάστασή Του, πρόλαβε πρὶν ἀπὸ Αὐτὸν νὰ κάνεις κάτι γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου, χωρὶς νὰ μιλᾶς, ὅπως ὁ Ἰούδας, φιλάνθρωπα καὶ ὑποκριτικά. Αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα, ἂν θέλεις νὰ κάνεις κάτι γιὰ ἐσένα καὶ γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου, μὴ πᾶς νὰ σκοτώσεις καὶ νὰ ἐξαφανίσεις ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἔκανε ὁ Χριστὸς στοὺς ἀναστημένους ἀνθρώπους.
Αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα, τὴν πολὺ Μεγάλη Ἑβδομάδα, «τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνὼσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις», ἔτσι λέει ὁ Ἀπόστολος. Ἂν θέλεις νὰ σύμ-πορευθεῖς, νὰ σύ-σταυρωθεῖς, νὰ σύν- ἀναστηθεῖς, κι αὐτὴ ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα νὰ σοῦ δώσει ἄλλες δυνατότητες, νὰ κάνεις αὐτὸ λοιπόν: «τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνὼσθήτω πᾶσιν τοῖς ἀνθρώποις»· καὶ τότε θὰ ἀποκαλυφθεῖ στὴ ζωή σου καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ τραγωδία τοῦ κόσμου. Καὶ τότε ζῶντας μέσα σὲ αὐτήν, «ὡς ἐν καμίνῳ», δὲν θὰ φοβᾶσαι τίποτε παρὰ μόνο θὰ ἀγαπᾶς Ἐκεῖνον, ποὺ ἔρχεται «ἐπὶ πώλου ὄνου καθήμενος». Καὶ αὐτὴ τὴ Μεγάλη, τὴν πολὺ μεγάλη, Ἑβδομάδα δὲν θὰ κάνεις τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μεγαλώνεις καὶ νὰ μεγαλώνεις «τὸ ἐπιεικὲς πρὸς πᾶσιν ἀνθρώποις».
Ἔτσι ἁπλᾶ καὶ πολὺ στοιχειωδῶς μπορεῖ νὰ βοηθήσω τὴν ἀγάπη σας νὰ μπεῖτε στὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἂν δὲν προλάβατε νὰ κάνετε τίποτε, ἂν δὲν προλάβατε καμία ἑτοιμασία νὰ κάνετε, ἀλλὰ ἂν θέλετε κάτι νὰ κάνετε, ἔχετε πολὺ καιρό. Τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα τὸ κάθε λεπτὸ εἶναι πολὺ· «τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνὼσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις». Καὶ τότε θὰ μπορεῖτε καὶ νὰ σύμ-πορευθεῖτε καὶ νὰ σύ-σταυρωθεῖτε καὶ νὰ σύν-ἀναστηθεῖτε μαζί Του . Θὰ εἶναι πραγματικὰ κρῖμα καὶ αὐτὴ ἡ εὐκαιρία ποὺ δίνεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας νὰ πάει χαμένη καὶ νὰ περάσει ἔτσι ὑποκριτικά, χωρὶς νὰ «πιάσουμε» τίποτα. Εὔχομαι αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα, τὴν πολὺ Μεγάλη Ἑβδομάδα, νὰ τὴν ζήσουμε ὡς Μεγάλη κατὰ τὸ μέτρο τῆς ἐπιεικείας μας καὶ τῆς ἀγάπης μας. Καὶ ἔτσι μόνο θὰ λειτουργήσει πάνω μας, πρῶτα, ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, γιατί εἶναι σταυρὸς νὰ ἔχεις ἐπιείκεια, καὶ θὰ λειτουργήσει πάνω μας ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Νὰ εἶστε εὐλογημένοι καὶ νὰ ἔχετε καλὴ Ἑβδομάδα!
Φιλολογικὴ ἐπιμέλεια κειμένου
Ἑλένη Κονδύλη
Ἐδῶ τὸ Εὐαγγέλιο, περιγράφοντας τὴν εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα, περιγράφει καὶ τὴν ταραχὴ τοῦ κόσμου, μὲ δύο ἁπλές – στοιχειώδεις θὰ ἔλεγα – διηγήσεις. Ἡ πρώτη διήγηση εἶναι ἡ διήγηση τοῦ Ἰούδα, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται γιὰ τοὺς φτωχούς, ἀλλὰ τὴν ἴδια ὥρα εἶναι ὑποκριτής. Καὶ ἡ δεύτερη διήγηση εἶναι ἡ διήγηση τῶν νομικῶν καὶ τῶν Φαρισαίων πού, γιὰ νὰ σώσουν τὸν λαό, πρέπει νὰ σκοτώσουν καὶ τὸν Λάζαρο, ποὺ τὸν ἀνέστησε ὁ Χριστός. Καὶ οἱ δύο μαζὶ ἐκφράζουν τὴν ταραχὴ τοῦ κόσμου. Τὸ πρῶτο, αὐτὸς ποὺ παίζει θέατρο, αὐτὸς ποὺ φαίνεται νὰ νοιάζεται γι’ αὐτοὺς ποὺ εἶναι γύρω του, αὐτὸς ποὺ ἀκόμα περισσότερο νοιάζεται γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ γιὰ τὴ φιλανθρωπία· καὶ ἐκεῖ παίζει ἕνα θέατρο, καὶ τὸ λέει ὁ Εὐαγγελιστής, «ὅτι κλέπτης ἦν... καὶ τὰ βὰλλόμενα ἐβάσταζεν». Ἀποκαλύπτεται ἐδῶ, μπρὸς στὸ Πάθος, τὸ πρόσωπό του. Ὅπως ἀποκαλύπτεται μπρὸς στὸ Πάθος καὶ τὸ πρόσωπο τῶν νομικῶν καὶ τῶν Φαρισαίων. Θέλουν νὰ σκοτώσουν τὸ Λάζαρο, τὸν ὁποῖο ὁ Χριστὸς τὸν ἀνέστησε. Ὅλα τὰ ἀληθινὰ θέλουν νὰ τὰ σκοτώσουνε. Καὶ αὐτὴ ἡ ἑβδομάδα εἶναι μιὰ πρόκληση καὶ μιὰ ἀναμέτρηση μὲ ὅλα τὰ ἀληθινά.
Ἐδῶ, αὐτὴ τὴν Μεγάλη, τὴν πολὺ μεγάλη, Ἑβδομάδα ἡ ὑποκρισία, τὸ ὁποιοδήποτε κάλυμμα, δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει. Γιατί ἐδῶ ἀποκαλύπτεται ἡ ἀτέλειωτη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καὶ ἄντε νὰ τὴν ἀντέξεις! Καὶ ἂν δὲν τὴν ἀντέξεις, εἶναι κόλαση! Καὶ ἐδῶ ἀποκαλύπτεται ἡ πολὺ μεγάλη διαστροφὴ τοῦ κόσμου μὲ τὸ ἀποκορύφωμα τοῦ Σταυροῦ. Αὐτὴ ἡ Μεγάλη, πολὺ μεγάλη, Ἑβδομάδα σὲ προκαλεῖ, ἂν θέλεις νὰ ξεπεράσεις κάθε φόβο γιὰ τὰ πράγματα τοῦ κόσμου, νὰ πετάξεις τὸ προσωπεῖο καὶ νὰ ἀναμετρηθεὶς μὲ Ἐκεῖνον ποὺ σταυρώνεται. Καί, ἂν μπορέσεις, μαζί Του νὰ πορευθεῖς καὶ νὰ σύ-σταυρωθεὶς «ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς». Αὐτὴ τὴ Μεγάλη, τὴν πολὺ μεγάλη Ἑβδομάδα, ἂν θέλεις καὶ ἐσὺ νὰ ἀντέξεις τὴν ἀτέλειωτη ἀγάπη Του, τὸν Σταυρὸ καὶ τὴν Ἀνάστασή Του, πρόλαβε πρὶν ἀπὸ Αὐτὸν νὰ κάνεις κάτι γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου, χωρὶς νὰ μιλᾶς, ὅπως ὁ Ἰούδας, φιλάνθρωπα καὶ ὑποκριτικά. Αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα, ἂν θέλεις νὰ κάνεις κάτι γιὰ ἐσένα καὶ γιὰ τὴ ζωὴ τοῦ κόσμου, μὴ πᾶς νὰ σκοτώσεις καὶ νὰ ἐξαφανίσεις ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἔκανε ὁ Χριστὸς στοὺς ἀναστημένους ἀνθρώπους.
Αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα, τὴν πολὺ Μεγάλη Ἑβδομάδα, «τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνὼσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις», ἔτσι λέει ὁ Ἀπόστολος. Ἂν θέλεις νὰ σύμ-πορευθεῖς, νὰ σύ-σταυρωθεῖς, νὰ σύν- ἀναστηθεῖς, κι αὐτὴ ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα νὰ σοῦ δώσει ἄλλες δυνατότητες, νὰ κάνεις αὐτὸ λοιπόν: «τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνὼσθήτω πᾶσιν τοῖς ἀνθρώποις»· καὶ τότε θὰ ἀποκαλυφθεῖ στὴ ζωή σου καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ τραγωδία τοῦ κόσμου. Καὶ τότε ζῶντας μέσα σὲ αὐτήν, «ὡς ἐν καμίνῳ», δὲν θὰ φοβᾶσαι τίποτε παρὰ μόνο θὰ ἀγαπᾶς Ἐκεῖνον, ποὺ ἔρχεται «ἐπὶ πώλου ὄνου καθήμενος». Καὶ αὐτὴ τὴ Μεγάλη, τὴν πολὺ μεγάλη, Ἑβδομάδα δὲν θὰ κάνεις τίποτε ἄλλο παρὰ νὰ μεγαλώνεις καὶ νὰ μεγαλώνεις «τὸ ἐπιεικὲς πρὸς πᾶσιν ἀνθρώποις».
Ἔτσι ἁπλᾶ καὶ πολὺ στοιχειωδῶς μπορεῖ νὰ βοηθήσω τὴν ἀγάπη σας νὰ μπεῖτε στὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Ἂν δὲν προλάβατε νὰ κάνετε τίποτε, ἂν δὲν προλάβατε καμία ἑτοιμασία νὰ κάνετε, ἀλλὰ ἂν θέλετε κάτι νὰ κάνετε, ἔχετε πολὺ καιρό. Τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα τὸ κάθε λεπτὸ εἶναι πολὺ· «τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνὼσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις». Καὶ τότε θὰ μπορεῖτε καὶ νὰ σύμ-πορευθεῖτε καὶ νὰ σύ-σταυρωθεῖτε καὶ νὰ σύν-ἀναστηθεῖτε μαζί Του . Θὰ εἶναι πραγματικὰ κρῖμα καὶ αὐτὴ ἡ εὐκαιρία ποὺ δίνεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας νὰ πάει χαμένη καὶ νὰ περάσει ἔτσι ὑποκριτικά, χωρὶς νὰ «πιάσουμε» τίποτα. Εὔχομαι αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα, τὴν πολὺ Μεγάλη Ἑβδομάδα, νὰ τὴν ζήσουμε ὡς Μεγάλη κατὰ τὸ μέτρο τῆς ἐπιεικείας μας καὶ τῆς ἀγάπης μας. Καὶ ἔτσι μόνο θὰ λειτουργήσει πάνω μας, πρῶτα, ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ, γιατί εἶναι σταυρὸς νὰ ἔχεις ἐπιείκεια, καὶ θὰ λειτουργήσει πάνω μας ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. Νὰ εἶστε εὐλογημένοι καὶ νὰ ἔχετε καλὴ Ἑβδομάδα!
Φιλολογικὴ ἐπιμέλεια κειμένου
Ἑλένη Κονδύλη

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου