Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ἡ προσευχή,
τοὐλάχιστον μὴν γίνεις ἡ κατάκριση.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ γίνεις το φῶς ποὺ ὁδηγεῖ,
τοὐλάχιστον μὴν γίνεις τὸ ἐμπόδιο ποὺ δυσκολεύει.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ προσφέρεις ἐλεημοσύνη,
τοὐλάχιστον πρόσφερε ἕναν λόγο παρηγοριᾶς.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ φτάσεις στὴν ἀπάθεια,
τοὐλάχιστον μεῖνε στὴ μετάνοια.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ἡ ἀγάπη ποὺ θυσιάζεται,
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ ἔχεις δάκρυα στὰ μάτια,
ἂς ἔχεις τοὐλάχιστον συντριβὴ στὴ σκέψη.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ κερδίσεις τὴν ἀρετή,
τοὐλάχιστον μὴν ὑπερηφανεύεσαι γιὰ τὴν πτώση.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ὁ λιμένας τῶν κατατρεγμένων,
τοὐλάχιστον μὴν γίνεις ὁ δυνάστης τῶν ἀδυνάμων.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ ξεχάσεις τὸ τραῦμα,
τοὐλάχιστον μὴν ἀνταποδώσεις τὸ χτύπημα.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ ἀγκαλιάσεις τὸν ἐχθρό σου,
τοὐλάχιστον μὴν τὸν καταριέσαι στὸν λογισμό σου.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ἡ πηγὴ τῆς χαρᾶς,
τοὐλάχιστον μὴν γίνεις τὸ φαρμάκι τῆς γκρίνιας.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ δικαιολογήσεις τὸ σφάλμα,
τοὐλάχιστον μὴν τὸ διαλαλεῖς στοὺς ἄλλους.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ θεραπεύσεις τὴν πληγή,
τοὐλάχιστον μὴν τὴν ἀγγίζεις μὲ σκληρότητα.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ὁ κῆπος τῆς πραότητας,
τοὐλάχιστον μὴν γίνεις τὸ ἀγκάθι τοῦ θυμοῦ.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ χαίρεσαι μὲ τὴν ἐπιτυχία τοῦ ἄλλου,
τοὐλάχιστον μὴν λυπᾶσαι μὲ τὴν εὐτυχία του.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ θυσιαστεῖς γιὰ τὸν ἀδελφό,
τοὐλάχιστον μὴν τὸν ἐκμεταλλευτεῖς γιὰ τὸν ἑαυτό σου.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ εἶσαι ἡ γέφυρα τῆς συμφιλίωσης,
τοὐλάχιστον μὴν γίνεις τὸ τεῖχος τοῦ ἐγωισμοῦ.
Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ ἀγαπήσεις μὲ ὅλη σου τὴν ψυχή,
τοὐλάχιστον ἱκέτευσε τὸν Θεὸ νὰ σὲ διδάξει πῶς νὰ τὸ κάνεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου