23 Φεβ 2013

Μητροπολίτης Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος: "Οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο εἶδος μέσα στὴν ἐκκλησία"

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία " Ἡ θεραπεία ἀπὸ τὴν ἀρρώστια τοῦ Φαρισαϊσμοῦ"
Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νὰ ξέρετε, αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι,  οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο εἶδος μέσα στὴν ἐκκλησία. Αὐτοὶ οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι ἐπικίνδυνοι. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει ἀπ'αὐτούς. Ἔλεγε ἕνας ἁγιορείτης ὅταν ἔκαμνα μία φορὰ λειτουργία καὶ λέγαμε «Κύριε σῶσον τοὺς εὐσεβεῖς» λέει ἀστειευόμενος «Κύριε σωσον ἠμᾶς ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς» δηλαδὴ ὁ Θεὸς νὰ σὲ φυλάει ἀπὸ τοὺς θρήσκους ἀνθρώπους, διότι θρῆσκος ἄνθρωπος σημαίνει μία προσωπικότης διεστραμμένη ἡ ὁποία οὐδέποτε εἶχε προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Θεό. Ἁπλῶς μόνον κάμνει τὰ καθήκοντα τῆς ἀπέναντί Του, ἀλλὰ καμιὰ σοβαρὴ σχέση δὲν εἶχε γιὰ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς δὲν λέει αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο τίποτε. Καὶ σᾶς ὁμολογῶ καὶ ἐγὼ ἀπὸ τὴν πείρα μου ὅτι δὲν εἶδα χειρότερους ἐχθρούς της ἐκκλησίας ἀπὸ τοὺς θρήσκους ἀνθρώπους.
Ὅταν παιδιὰ θρήσκων ἀνθρώπων ποὺ μεσ' τὴν ἐκκλησία ἢ καὶ παπάδων ἀκόμα καὶ θεολόγων καὶ ἀνθρώπων ποὺ κάνουν τοὺς θρήσκους καὶ τοὺς πολλοὺς ἐδοκίμασαν τὰ παιδιά τους νὰ γίνουν μοναχοὶ ἢ ἱερεῖς αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι ἔγιναν χειρότεροι καὶ ἀπὸ δαίμονες. Ἐξανέστησαν ἐναντίον τῶν πάντων. Ἔγιναν οἱ χειρότεροι ἐχθροὶ τῶν ἀνθρώπων. Θυμᾶμαι γονεῖς ποὺ ἔφερναν τὰ παιδιὰ τοὺς εἰς τὶς ὁμιλίες καὶ ὅταν τὸ παιδὶ τοὺς κάποια στιγμὴ ἔκαμε ἕνα βῆμα παραπάνω ἔγιναν οἱ χειρότεροι ἄνθρωποι ποὺ ἔλεγαν τὰ χειρότερα λόγια.  Καὶ ἐγὼ τοὺς λέω:  μὰ ἐσὺ ἔφερες τὸ παιδί σου στὴν ὁμιλία, δὲν τὸ ἔφερα ἐγώ.  Καὶ μία φόρα εἶπα σὲ ἕναν πατέρα ὅταν ἔβλεπα ὅτι ἡ κόρη τοῦ ,τέλος πάντων, εἶχε ζῆλο στὴν ἐκκλησία τοῦ λέω: Κοίταξε μὴν τὴν ξαναφέρεις στὴν ὁμιλία. Μὴν τὴν ξαναφέρεις νὰ τῆς μιλήσω διότι ἡ κόρη σου θὰ γίνει μοναχὴ καὶ....

 αὔριο θὰ σοὺ φταίω ἐγώ.  Ὄχι πάτερ μου, ἀλίμονο, ἐμεῖς σὲ λατρεύουμε. Καὶ ἔγινε ἡ κόρη τοῦ μοναχὴ ἑφτὰ χρόνια καὶ δὲν μοῦ μιλᾶ ἀκόμα. Ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἔχαναν ὁμιλία, ἔτσι,  δὲν ἔχαναν ὁμιλία. Ἦταν πάντοτε οἱ πρῶτοι. Ὁμιλίες, ἀγρυπνίες, βιβλία, ξέρω ‘γῶ τὰ πάντα. Καὶ ἔφερναν καὶ τὰ παιδιά τους καὶ ὅταν ἦρθεν ἡ ὥρα ποὺ τὸ παιδὶ τοὺς μέσα στὴν ἐλευθερία του, τέλος πάντων, ἀποφάσισε ἕναν δικό του δρόμο τότε οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἔγιναν τελείως στὸ ἀντίθετο στρατόπεδο καὶ ἀπέδειξαν ὅτι γιὰ αὐτοὺς ὁ Χριστὸς δὲν εἶχε μιλήσει ποτὲ μὲς τὴν δική τους τὴν καρδιά. Ἁπλῶς ἦταν θρῆσκοι ἄνθρωποι. Γιὰ αὐτὸ οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ δύσκολο εἶδος μεσ' τὴν ἐκκλησία. Γιατί ξέρετε κάτι . Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι καμιὰ φορᾶ δὲν θὰ θεραπευθοῦν. Γιατί νομίζουν ὅτι εἶναι κοντὰ στὸν Θεό. Ἐνῶ οἱ ἁμαρτωλοί, ξέρω ΄γῶ, οἱ χαμένοι ἂς ποῦμε, ἔτσι, αὐτοὶ ξέρουν ὅτι εἶναι ἁμαρτωλοί. Γιὰ αὐτὸ ὁ Χριστὸς εἶπε ὅτι οἱ τελῶνες καὶ οἱ πόρνες θὰ πᾶν στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ εἶπε στοὺς Φαρισαίους: Ἐσεῖς, ἐσεῖς ποὺ εἴσαστε θρῆσκοι δὲν θὰ πάτε ποτὲ στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Γιατί οὐδέποτε ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἄλλαξε τὴν καρδιά τους. Ἁπλῶς ἀρκοῦνταν στὴν τήρηση τῶν θρησκευτικῶν τύπων.

Ἔτσι λοιπὸν ἐμεῖς ἂς προσέξουμε τὸν ἑαυτόν μας νὰ καταλάβομε ὅτι ἡ ἐκκλησία εἶναι ἕνα νοσοκομεῖο ποὺ μᾶς θεραπεύει μᾶς κάνει νὰ ἀγαποῦμε τὸν Χριστὸν  καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία φλόγα ποὺ ἀνάβει μεσ' τὴν καρδιά μας καὶ νὰ ἐξετάζομε τὸν ἑαυτό μας ἐὰν βρισκόμαστε στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν βλέπομε μέσα μᾶς ὅλες αὐτὲς τὶς κακίες καὶ τὶς ἀνιδιοτέλειες καὶ τὶς πονηρίες τότε πρέπει νὰ ἀνησυχοῦμε.  Γιατί δὲν εἶναι δυνατὸ ὁ Χριστὸς νὰ εἶναι μέσα στὴν καρδιά μας καὶ νὰ 'μαστε γεμάτοι ξύδι.

Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ προσεύχεσαι καὶ νὰ εἶσαι γεμάτος χολὴ ἐναντίον τοῦ ἄλλου ἀνθρώπου. Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ διαβάζεις τὸ εὐαγγέλιο καὶ νὰ μὴν δέχεσαι τὸν ἀδερφό σου. Πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ λὲς ἔχω τόσα χρόνια στὴν ἐκκλησία, ἔχω τόσα χρόνια ποὺ 'μαι μοναχὸς κληρικὸς ἡ ὁτιδήποτε καὶ ὅμως τὸ ἄλφα τῆς πνευματικῆς ζωῆς ποὺ 'ναι ἡ ἀγάπη. Ποῦ 'ναι τὸ νὰ  ὑπομένεις τὸν ἀδερφό σου, νὰ κάνεις λίγο ὑπομονὴ μὲ τὸ νὰ μὴν τὸ δέχεσαι σημαίνει τίποτα δὲν ἔκαμες. Τίποτα ἀπολύτως τίποτα. Τίποτα ἀπολύτως. Ἐδῶ ὁ Χριστὸς ἔφτασε στὸ σημεῖο νὰ πεῖ γιὰ τὶς παρθένες ἐκεῖνες ὅτι δὲν εἶχε καμιὰ σχέση μαζί τους. Τοὺς πέταξε ἔξω ἀπὸ τὸν νυμφώνα παρ' ὅλα ποὺ 'χαν ὅλες τὶς ἀρετὲς γιατί δὲν εἶχαν τὴν ἀγάπη. Διότι ἤθελε νὰ τοὺς πεῖ ὅτι μπορεῖ νὰ ἔχετε ἀρετὲς ἐξωτερικὲς , μπορεῖ νὰ μείνατε παρθένες, μπορεῖ νὰ κάματε χίλια πράματα ἀλλὰ δὲν κατορθώσατε τὴν οὐσία αὐτοῦ ποὺ εἶχε σημασία ἀπ' ὅλα. Ἐὰν αὐτὸ δὲν τὸ καταφέρεις τί τὰ θέλεις τὰ ἄλλα ὅλα; Τί τὰ θέλω ἐγὼ τώρα ἂν τρώω λάδι σήμερα καὶ δὲν τρώω λάδι. Μπορεῖ νὰ μὴν τρώω λάδι ,ἂς ποῦμε καὶ νὰ τρώω τὸν ἀδερφό μου ἀπὸ τὸ πρωὶ ὡς τὴ νύχτα. Ἔλεγαν εἰς τὸ Ἅγιο Ὅρος λέει μὴν ρωτᾶς ἂν τρώω ψάρι. Τὸν ψαρὰ νὰ μὴν φαεῖς καὶ ψάρι φάε. Ἢ τὸν λαδὰ νὰ μὴν φαεῖς καὶ φάε μία σταξιὰ λάδι. Τὸ νὰ φάεις τὸν ἄλλον ἀπὸ τὴν γλώσσα εἶναι πολὺ χειρότερο ἀπὸ τὸ νὰ φᾶς μία κουταλιὰ λάδι. Καὶ ὅμως στέκομεν ἐκεῖ . Τρῶμε λάδι, δὲν τρῶμε λάδι, τρῶμε ψάρι, δὲν τρῶμε ψάρι. Ξέρω ‘γῶ βούτηξε τὸ κουτάλι στὸ ἄλλο φαγὶ καὶ μπορεῖ νὰ τσακωθοῦμε ἐκεῖ, νὰ σκοτωθοῦμε μὲ τὸν ἄλλον ἄνθρωπο γιατί ἐβούτηξε τὸ κουτάλι προηγουμένως σὲ ἕναν ἄλλο φαΐ. Καταλαβαίνετε πόσο γελοία εἶναι ἐτοῦτα τὰ πράγματα καὶ μᾶς κοροϊδεύουν καὶ οἱ δαίμονες ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνθρωποι ποὺ εἶναι ἐκτὸς ἐκκλησίας. Καὶ ὅταν μπαίνουν κοντά μας ἀντὶ νὰ βλέπουν τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐκκλησίας μεταμορφωμένους σὲ Χριστὸ Ἰησοῦ, νὰ 'ναι γλυκὺς ἄνθρωποι καὶ νὰ'ναὶ ὥριμοι ἄνθρωποι, ἰσορροπημένοι, ὁλοκληρωμένοι ἄνθρωποι, ἄνθρωποι γεμάτοι ἁρμονίας ἂς ποῦμε μέσα τοὺς μᾶς βλέπουν δυστυχῶς μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ πάθη μας καὶ ὅλες ἐκεῖνες τὶς ξινίλες μας καὶ λένε:  E, νὰ γίνω ἔτσι;  Καλύτερα νὰ μοῦ λείπει.

Ἐσὺ ποῦ πᾶς στὴν ἐκκλησία τί σὲ ὠφέλησε ἡ ἐκκλησία; Ὅπως λέγαμε χτὲς πῆγες στὰ προσκυνήματα,  εἶδες τοὺς πατέρες, εἶδες τὰ ἅγια λείψανα, εἶδες τὸ Ἅγιον Ὅρος, τὴν Παναγία τῆς Τήνου ὅλα αὐτὰ πήγαμε, ἤρθαμε. Ποιὸ τὸ ὄφελος τελικὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα; Μεταμορφώθηκε ἡ καρδιά μας;  Γίναμε πιὸ ταπεινοὶ ἄνθρωποι; Γίναμε πιὸ γλυκὺς ἄνθρωποι; Γίναμε πιὸ πραεῖς ἄνθρωποι εἰς τὸ σπίτι μας εἰς τὴν οἰκογένειά μας στὸ μοναστήρι μας; Ξέρω ‘γῶ ἐκεῖ ποὺ ἐργαζόμαστε. Αὐτὸ ἔχει σημασία. Ἐὰν δὲν τὰ καταφέραμε αὐτὰ τὰ πράγματα τουλάχιστον ἂς γίνομεν ταπεινοί.  Μέσα ἀπὸ τὴν μετάνοια. Ἂς γίνομαι ταπεινοί. Ἐὰν οὔτε καὶ αὐτὸ τὸ καταφέραμε τότε εἴμαστε ἄξιοι πολλῶν δακρύων, ἔτσι. Εἴμαστε γιὰ κλάματα. Διότι δυστυχῶς ὁ χρόνος περνᾶ καὶ χάνεται καὶ ἐμεῖς μετροῦμε χρόνια.

Ἔλεγε ὁ γέρων Παίσιος ὅταν τὸν ρωτοῦσαν: Γέροντα πόσα χρόνια ἔχεις ἐσὺ στὸ Ἅγιο Ὅρος;  Λέει:  Ἐγὼ ἦρθα τὴν ἴδια χρονιὰ ποὺ ἦρθε τὸ μουλάρι τοῦ γείτονα. Ὁ γείτονας τοῦ ὁ γερὸ-Ζῆτος εἶχε ἕνα μουλάρι καὶ ξέρετε στὸ Ἅγιο Ὅρος κάθε κελὶ ἔχει καὶ ἕνα ζῶο, ἕνα μουλάρι  ποὺ κουβαλοῦν τὰ πράγματά τους. Ε, τὸ ζῶο αὐτὸ ζεῖ πολλὰ χρόνια δὲν ἀγοράζεις κάθε μέρα μουλάρια, εἶναι ἀκριβά. Λοιπόν, τὴν χρονιὰ ποὺ ἦρθα ἐγὼ λέει στὸ Ἅγιο Ὅρος ἀγόρασε καὶ ὁ γείτονας τὸ μουλάρι του. Ἔχομε τὰ ἴδια χρόνια στὸ Ἅγιο Ὅρος, ἀλλὰ τὸ καημένο ἐκεῖνο ἔμεινε μουλάρι καὶ ἐγὼ τὸ ἴδιο ἔμεινα. Δὲν ἄλλαξα. Λοιπὸν λέμε πολλὲς φορὲς ἐγὼ ἔχω σαράντα χρόνια καὶ τὸ λέμε ἐμεῖς οἱ παπάδες καὶ οἱ καλόγεροι αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἔχω σαράντα χρόνια στὸ μοναστήρι. Μὰ τὰ χρόνια εἶναι εἰς βάρος σου. Ὁ Θεὸς θὰ σοὺ πεῖ: Σαράντα χρόνια καὶ ἀκόμα δὲν κατάφερες νὰ γίνεις τίποτα; Ἔχεις σαράντα χρόνια ἀκόμα θυμώνεις, ἀκόμα κατακρίνεις, ἀκόμα ἀντιλογεῖς, ἀκόμα ἀντιστασαι, ἀκόμα δὲν ὑποτάσσεσαι;  Ἔχεις σαράντα χρόνια καὶ δὲν ἔμαθες τὸ ἄλφα, τὸ πρῶτο πράγματα τῆς μοναχικῆς ζωῆς τῆς χριστιανικῆς ζωῆς; Τί νὰ κάμω τὰ χρόνια σου; Τί νὰ σὲ κάμω ἂν ἔχεις πενήντα χρόνια μὲ ψωμολογῆσε  καὶ δὲν μπορεῖς νὰ ἀπαντήσεις στὸν ἄλλον μὲ ἕναν καλό του λόγο. Τί νὰ κάμω ὅλα αὐτὰ τὰ πράγματα.

16 σχόλια:

  1. Μεγαλες αληθειες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλες αλήθειες αδερφέ αλλά αν διαβαστεί αυτό το κείμενο στις εκκλησίες μας πολλοί είναι αυτοί που θα δυσαρεστηθούν γιατί έχουν εκλάβει την Ορθοδοξία ως μια σειρά τυπικών εντολών. Το κακό της τυπολατρείας θεωρώ ότι υπήρχε παλαιότερα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό. Σήμερα μπορεί να υπάρχουν λιγότεροι άνθρωποι στις εκκλησίες αλλά τουλάχιστον θα πάνε γιατί το νιώθουν οι ίδιοι σαν ανάγκη κι όχι γιατί τους επιβάλλεται ή για να έχουν καή υπόληψη.
      Ο ευσεβισμός πολύ ταλαιπώρησε την Ορθοδοξία μας. Αποτελεί τον δούρειο ίππο που κατάφεραν να φέρουν στην Ελλάδα μας οι μισσιονάριοι προτεστάντες αλλοιώνοντας την ορθόδοξη και αγιοπατερική παράδοσή μας.
      Ας βάλουμε ως στόχο στην περίοδο που έρχεται να καταπολεμήσουμε πρώτα ως άτομα και έπειτα ως σώμα της Εκκλησίας τον φαρισαϊσμό, την νομικίστικη αντίληψη της πίστης, τον άκρατο δυτικόφερτο εκκλησιαστικό καθωσπρεπισμό και ας γευθούμε τους καρπούς της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

      Κ.Μ, εκπαιδευτικός Θεσσαλονίκη

      Διαγραφή
    2. Αν ηταν στο χερι μου, αδερφε Κ. Μ., απο την Ομορφη Θεσσαλονικη μας, θα επεβαλλα να διαβαστει το κειμενο στις εκκλησιές μας, μηπως και γλυτωσει η Ορθοδοξια απο τον κινδυνο της τυπολατριας και του φολκλορισμου, που ειναι εις βαρος του βαθυτερου πνευματικου της περιεχομενου.
      Καλο Τριωδιο.

      Διαγραφή
  2. Να διαβαστεί στις εκκλησίες ΠΡΕΠΕΙ ! Θα ωφελήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. κ. Τελεβάντο το "συ είπας δέσποτα" με βάζει σε πολλές σκέψεις και περιμένω αναλυτική τοποθέτησή σας ή εδώ ή στο ιστολόγιό σας. Τι ακιβώς εννοείτε;; Δεν καταδικάζετε ως θεολόγος που είστε τον εκκλησιαστικό φαρισαϊσμό, την τυπολατρεία, τον εκδυτικισμό της Ορθοδοξίας και την μετατροπή της σε ένα σύνολο ηθικών κανόνων, τον ευσεβισμό κτλ;
      Αν καταλαβαίνω καλά δεν συμφωνείτε με τα σοφά λόγια του Λεμεσού Αθανασίου; Καταδικάζετε δηλ. ως θεολόγος την αγιοπατερική και αγιορείτικη παράδοση όπως εκφράζεται δια μέσου και του εν λόγω Μητροπολίτη;
      Πραγματικά περιμένω με αγωνία τις απαντήσεις σας γιατί με ανησυχήσατε με το σχόλιό σας. Ελπίζω να είναι αστεϊσμός και να μην το εννοείτε στα σοβαρά.
      Διαφορετικά ίσως δεν είστε γνώστης του τι εστι Ορθοδοξία.

      Φιλικά
      Νικηφόρος, Λάρισα

      Διαγραφή
    2. Το "συ ειπας" Νικηφορε, δεν ερμηνευεται σαν διαφωνια! Το αντιθετο!!

      Διαγραφή
  4. Τις εξυπνάδες αφήστε τις στην άκρη.

    Το σχόλιο μου αφορούσε τον τίτλο ότι οι θρησκευόμενοι είναι οι χειρότεροι άνθρωποι που μπορείς να συναντήσεις ορισμένες φορές.

    Πιο συγκεκριμένα για όσους δεν κατάλαβαν - ή μάλλον προσποιούνται ότι δεν κατάλαβαν - ενονούσα: Δεσπότη μου πριν ρίξεις τα βέλη σου για την ασυνέπεια των άλλων θρησκευόμενων γιατί δεν κοιτάς τα χάλια σου με τις Θεομπαιξίες με τα χαμόγελα από την αιωνιότητα;

    Δεν πιστεύω ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αμφιβολίες για το τι εννοούσα. Αν όμως υπάρχουν φυσικά και είμαι πρόθυμος να δώσω περαιτέρω εξηγήσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παρακαλώ πολύ κ. Τελεβάντε μη συνεχίσετε τις βλασφημίες κατά του Αγίου γέροντος Εφραίμ. Δεν έχετε φόβο Θεού ως θεολόγος; Σταματήστε επιτέλους να κρίνετε χωρίς να γνωρίζετε και να εκφράζετε γνώμη επι παντός του επιστητού και μάλιστα με τη σιγουριά ότι λέτε το σωστό. Αν αυτό δεν είναι φαρισαϊσμός τότε τί είναι;;;;;;;

      Διαγραφή
  5. ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ;

    ΕΓΩ ΕΚΑΝΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΕΒ. ΛΕΜΕΣΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟ ΠΑΝΤΌΣ ΣΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟ!

    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ.

    ΑΝ ΕΙΧΑ ΘΑ ΕΙΧΑ ΠΡΟΚΟΠΗ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ.

    ΓΙ' ΑΥΤΟ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΣΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΩΣΠΕΡ ΟΙ ΛΟΙΠΟΙ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΡΠΑΓΕΣ, ΠΟΡΝΟΙ, ΜΟΙΧΟΙ ΚΑΙ ΑΘΕΌΦΟΒΟΙ ΩΣ ΟΥΤΟΣ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΣ, ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ ΓΙΑ ΜΑΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τελεβάντο, αμφισβητείς τον χαμόγελο της αιωνιότητας;;;;
      Πραγματικά απορώ για τη στάση σου σε ορισμένα θέματα.
      Μήπως τελικά ο κίνδυνος για την πίστη μας προέρχεται περισσότερο από τους ανθρώπους "της Εκκλησίας" παρά από τους εκκλησιομάχους;;;
      Μήπως αυτοί με το πρόσχημα της καλόπιστης κριτικής των εκκλησιαστικών προσώπων και της προσπάθειας βελτίωσής τους έχουν καταφέρει να μολύνουν με τις απόψεις τους την πίστη μας;;;;
      Το να μην βλέπει κανείς το χαμόγελο του γέροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού και να αναφέρεται στο πρόσωπό του με τον πιο αναίσχυντο τρόπο μαρτυρεί όχι μόνο πλάνη αλλά κάτι ασφαλώς σοβαρότερο και επικίνδυνο.
      ΜΗΠΩΣ κ. διαχειριστές τις σελίδας ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ ΛΑΟ;

      Διαγραφή
    2. Φίλε ανώνυμε αναφέρεις: "Μήπως αυτοί με το πρόσχημα της καλόπιστης κριτικής των εκκλησιαστικών προσώπων και της προσπάθειας βελτίωσής τους έχουν καταφέρει να μολύνουν με τις απόψεις τους την πίστη μας;;;;"

      Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: ""Οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο εἶδος μέσα στὴν ἐκκλησία"

      Διαγραφή
  6. Δεν διαμφισβητώ καθόλου το χαμόγελο από την αιωνιότητα.

    Εγραψα κατ' επανάληψη ότι είναι απροκάλυπτη Θεομπαιξία και είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι πέφτει πολύ γέλιο και πολλή αηδία στο Αγιον Ορος γι' αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μητροπολίτης Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος:
    "Οἱ θρῆσκοι ἄνθρωποι εἶναι τὸ πιὸ ἐπικίνδυνο εἶδος μέσα στὴν ἐκκλησία ... Ο ευσεβισμός πολύ ταλαιπώρησε την Ορθοδοξία μας. ὁ Θεὸς νὰ σὲ φυλάει ἀπὸ τοὺς θρήσκους ἀνθρώπους, διότι θρῆσκος ἄνθρωπος σημαίνει μία προσωπικότης διεστραμμένη ἡ ὁποία οὐδέποτε εἶχε προσωπικὴ σχέση μὲ τὸν Θεό" και συμπληρώνει ανώνυμος σχολιαστής : "Ο ευσεβισμός πολύ ταλαιπώρησε την Ορθοδοξία μας. Αποτελεί τον δούρειο ίππο που κατάφεραν να φέρουν στην Ελλάδα μας οι μισσιονάριοι προτεστάντες αλλοιώνοντας την ορθόδοξη και αγιοπατερική παράδοσή μας"

    KX
    Άλλος είναι ο δούρειος ίππος. Τον ευσεβισμό δεν τον ξέραμε. Μας τον έμαθαν όλοι αυτοί που πήγαν στα Δυτικά πανεπιστήμια για να μάθουν την Ορθοδοξία. Και γυρίζοντας μας έμαθαν τον ευσεβισμό, τον πιετισμό, τη νευροβιολογική ασθένεια της θρησκείας (π. Ρωμανίδης). Σκάρτος ο ιερός Αυγουστίνος και από εκεί αρχίζει το ξήλωμα και η εμφάνιση των συναφειακών, των ψυχοθεολόγων, των μεταπατέρων και του λοιπού εσμού των νεοορθοδόξων.

    Αν οι θρήσκοι άνθρωποι είναι, κατά τον μ.Λεμεσού Αθανάσιο, επικίνδυνοι δεν φταίνε αυτοί. Φταίνε αυτοί που έμαθαν την Ορθοδοξία από τα προτεσταντικά και τα παπικά πανεπιστήμια. Διότι κανείς από τους διδάχους της εποχής δεν ενδιαφέρθηκε να τους μάθει τι σημαίνει πίστη.

    Τι μας είπαν; Ότι η πίστη σημαίνει εμπιστοσύνη και μας έφεραν το παράδειγμα της τραπεζικής πίστης. Αξιόπιστος είναι ο δανειολήπτης, που επιστρέφει τα δανεικά ή ο πιστωτής, που δεν κλέβει τα χρήματα των καταθετών. Άρα και η πίστη είναι σαν να δανειζόμαστε και να επιστρέφουμε κάτι. Χρεώστης ο άνθρωπος και πιστωτής ο θεός. Τον οποίο πρέπει να εμπιστευόμαστε, διότι "έχει ο θεός"!! Ποιος όμως εμπιστεύεται ποιον; Ο θεός-πιστωτής τον άνθρωπο ή ο άνθρωπος-χρεώστης το θεό; Ο κοινός νους θα απαντούσε, ο θεός. Μας το απέδειξε μορφή δούλου λαβών. Οι διεστραμμένοι όμως θέλουν το αντίθετο : Να εμπιστευόμαστε το θεό, γιατί πάντα του περισσεύουν, και επικαλούνται το "Κύριε πρόσθες ημίν πίστιν". Ο θεός έχει βέβαια και μας δίνει, αλλά εμείς τι του επιστρέφουμε; Πίστη ή εμπιστοσύνη; Την εμπιστοσύνη, μας λένε, διότι πίστη σημαίνει εμπιστοσύνη.

    Τέτοια φρικτά και άλλα αερολογήματα περί ελευθερίας, προσώπου, έρωτα, σχέσης και αυτοσυνειδησίας γέμιζαν τα σύγχρονα θεολογικά τεχνολογήματα. Κανείς ποτέ δεν μας ανέφερε, αυτό που με δυο μόνο λόγια είπε ο Απ. Παύλος : Πίστις είναι ελπιζομένων υπόστασις και δεύτερον, πραγμάτων έλεγχος ου βλεπομένων. Όποιος πιστεύει καλείται έμπρακτα να φανερώσει αυτό που ελπίζει. Για την ακρίβεια τον αναστάντα Κύριο, δηλαδή την Αλήθεια, δια Πνεύματος Αγίου. Αλλά αυτό δεν φτάνει, επειδή εγερθήσονται - ηγέρθησαν ήδη - πολλοί ψευδοχριστοί. Η αλήθεια έγινε άποψη, επειδή ο Χριστός δεν απάντησε στο ερώτημα του Πιλάτου. Άρα ...

    Άρα, ο έλεγχος πρέπει να γίνεται προς αυτή την κατεύθυνση, προς την Αλήθεια. Ποιος αυτά τα δίδαξε στο λαό του Θεού; Όλα τα απέκρυψαν και το ψεύδος κυριαρχεί. Δεν ήθελαν να μάθουμε τις δυο απλές αλήθειες, που μας είπε ο Απ. Παύλος, για το τι σημαίνει πίστη. Η αλήθεια κουκουλώνεται συστηματικά και δεν θέλω να γράψω περισσότερα. Είναι μεγάλη η ιστορία. Όσοι έχουν νουν Χριστού θα καταλάβουν. Θα προτιμήσουν όμως να σιωπήσουν και η κοινωνία των ζώντων θα γίνει στο τέλος η σχέση των εγκεφαλικά νεκρών και αποφλοιωμένων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Ο ευσεβισμός πολύ ταλαιπώρησε την Ορθοδοξία μας". Έγινε ένα μικρό λάθος, αυτά δεν τα είπε ο μ. Λεμεσού Αθανάσιος, αλλά ο ανώνυμος σχολιαστής. Το copy-paste τοποθετήθηκε σε λάθος σημείο, παρακαλώ να διαγραφεί. Είναι προφανές άλλωστε. Πάντως, ακόμη κι αν δεν το είπε, συνάγεται από τα υπόλοιπα. Τον κατέστησε σαφή ο ανώνυμος σχολιαστής, διαπορθμεύων τα νεοορθόδοξα αεροκοπανήματα των κακοποιών της θεολογίας (: προσωπική σχέση με το θεό) και της Ορθοδοξίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. η μεγαλύτερη κατάντια είναι να "βάζει κάποιος αυτί" και να παίρνει στα σοβαρά τον Τελεβάντο!!!!

    Εάν αυτός ο άνθρωπος (Τελεβάντος) είναι θεολόγος, εγώ είμαι αστροναύτης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.