15 Ιαν 2020

Εἰς μνήμην τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Λέων Μπράνγκ,Ταμίας τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων
Ὁ π. Γεώργιος Μεταλληνὸς ὑπῆρξε μία ἰδιαίτερα χαρισματικὴ προσωπικότητα μὲ μαχητικοὺς ἀγῶνες σὲ πολλὰ ἐπίπεδα καὶ πολλὲς διαστάσεις ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ό, τί καὶ νὰ πεῖ κανεὶς γιὰ τὸ πρόσωπο καὶ τὸ ἔργο τοῦ εἶναι ἀπειροελάχιστα καὶ πολὺ φτωχὰ μπροστὰ στὴν πραγματικότητα τῆς προσφορᾶς του. Ἀξιοποίησε τὰ βασικὰ μέσα τῆς ἐποχῆς γιὰ τὴ διάδοση τοῦ πνεύματος τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναφέρουμαι ἐνδεικτικά: τὴ συγγραφή, τὸ κήρυγμα, ἐπιστημονικὰ συνέδρια, τὸ ραδιόφωνο, τὴν τηλεόραση, πλῆθος ἱεραποστολικῶν ταξιδιῶν κ.α. Στὶς συζητήσεις ποὺ συμμετεῖχε ἀποδείχθηκε ἐξαιρετικὸς τακτικὸς παίκτης μὲ ὑπέροχη στρατηγικὴ στὴν ἀνάπτυξη τοῦ λόγου του, ἕνας χείμαρρος οὐσιαστικοῦ λόγου ποὺ ὁδηγοῦσε σὲ βαθὺ προβληματισμό. Τὸ κολοσσιαῖο συγγραφικό του ἔργο φανερώνει ἕναν βαθυστόχαστο ἐρευνητή, ὁ ὁποῖος ἤξερε νὰ δομεῖ τὴν ἐπιστημονική του ἐπιχειρηματολογία μὲ ἀπόλυτα ἄρτιο καὶ πειστικὸ τρόπο. Ὄργωσε κυριολεκτικὰ ὅλη τὴν Ἑλλάδα καὶ ἔδωσε ἕνα πολὺ ἰσχυρὸ παρὸν σὲ πλῆθος χωρῶν τοῦ ἐξωτερικοῦ μὲ εὐρεία ἀνάπτυξη ποιμαντικοῦ, ἐπιστημονικοῦ καὶ κοινωνικοπολιτικοὺ λόγου. Ἀντιμέτωπος μὲ τὴν τόσο πλούσια προσφορὰ τοῦ ἀναρωτιέται κανεὶς ὄντως: Ποιὰ θέματα δὲν εἶχε... προσεγγίσει ὁ π. Γεώργιος; Μὲ ποιοὺς δὲν εἶχε διαλεχθεῖ;

Ὁ π. Γεώργιος ὑπῆρξε ἀληθινὸς πνευματικὸς Πατέρας. Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ κατεῖχε αὐτὴν τὴν τέχνη τῶν τεχνῶν, ὁδηγώντας τὰ πνευματικά του παιδιὰ στὴν βαθύτερη κατανόηση καὶ πρακτικὴ ἐφαρμογὴ τῆς πίστεως μὲ γνώμονα τὸν ἁγιογραφικὸ λόγο γιὰ τὴν «ἐξ ὅλης της καρδίας», «ἐξ ὅλης της ψυχῆς», «ἐξ ὅλης της ἰσχύος» καὶ «ἐξ ὅλης της διανοίας» ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ (Λούκ. 10, 27). Γνώριζε ἄριστα νὰ ἀνοίγει μπροστὰ στὰ μάτια τοὺς ἕναν κόσμο ἐντελῶς ἄλλης ὑφῆς, ἕναν κόσμο χωρὶς ὅρια, χωρὶς τὰ ὅρια τοῦ πεπερασμένου, τοῦ κτιστοῦ, τὸ θεανθρώπινο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, τὴν κιβωτὸ τῆς σωτηρίας.
Ὑπῆρξε ἀληθινὸς ὑπερασπιστὴς τῆς Ὀρθόδοξης Παραδόσεώς μας, πάντα ἀνοιχτὸς στὸν διάλογο, ἀλλὰ ταυτόχρονα μαχητικὸς καὶ ἀσυμβίβαστος στὰ θέματα τῆς πίστεως. Ἡ συμμετοχὴ τοῦ ἐπὶ χρόνια ὡς ἐκπροσώπου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου στὸ Διάλογο μὲ τοῦ Λουθηρανοὺς ἀλλὰ καὶ γενικὰ τὰ κηρύγματά του, οἱ ἐκπομπὲς καὶ συνεντεύξεις του σὲ ραδιόφωνο καὶ τηλεόραση, ἡ ἀρθρογραφία καὶ τὸ ἐπιστημονικὸ ἔργο τοῦ τὸ φανερώνουν ἀπόλυτα.
Ὑπῆρξε ἀληθινὸς ἐπιστήμονας. Γνώριζε καλῶς, γνώριζε ἄριστα, ὅσο ἐλάχιστοι, τὸν χῶρο τῆς ἐπιστήμης του. Ὡς πανεπιστημιακὸς διδάσκαλος ἀνέπτυξε σὲ ἐξαιρετικὸ βαθμὸ τὴν ἱκανότητα, νὰ μυεῖ τοὺς φοιτητὲς στὴν ἐπιστήμη καὶ νὰ τοὺς παρέχει τὰ ἐργαλεῖα γιὰ τὴν κατανόηση τῆς ἱστορικῆς πορείας τοῦ Ἑλληνισμοῦ.
Μέσα ἀπὸ τὴ δική του ἔρευνα καὶ τὰ δικά του πονήματα, ποὺ εἶναι κορυφαῖα στὸν τομέα τους, ὁ κάθε πραγματικὰ ἐνδιαφερόμενος καταλαβαίνει, ὅτι ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ἐρευνητὲς ποὺ πλησιάζουν τὰ δεδομένα τῆς ἱστορίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ χωρὶς τὴν οὐσιαστικὴ γνώση τῆς Ὀρθοδοξίας, χωρὶς νὰ γνωρίζουν ποιὰ εἶναι ἡ θυσιαστικὴ διάσταση καὶ ποιὸ εἶναι τὸ μεγαλεῖο τῶν Ἁγίων της, μπορεῖ μόνο νὰ ἀποτυγχάνουν οἰκτρὰ στὴν ἑρμηνεία αὐτῆς τῆς ἱστορικῆς πορείας. Ἀναγκαστικὰ θὰ καταλήγουν σὲ μία φανταστικὴ καὶ διαστρεβλωμένη δική τους ἐκδοχή.
Μὲ ἀληθινὴ μαεστρία ὁ π. Γεώργιος ἀνέδειξε τὰ δύο παράλληλα ρεύματα στὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, τὴν ἁγιοπατερικὴ παράδοση καὶ τὴ φιλοσοφίζουσα σκέψη. Μέσω τῆς ἀντιπαράθεσης ἀνθενωτικῶν καὶ ἑνωτικῶν, τῶν βαθειὰ ριζωμένων στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση πρόσφατων καὶ σύγχρονων πατερικῶν ἀναστημάτων καὶ τῶν θιασωτῶν τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ τῆς Ἀθεΐας, ἔκανε ἀπόλυτα κατανοητὸ – χωρὶς κάθε ἴχνος φανατισμοῦ καὶ πάντα μὲ πνεῦμα διαλόγου – ὅτι ὄντως ἐκφραστὲς τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ μπορεῖ τελικὰ νὰ εἶναι μόνο ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι, σύμφωνα μὲ τὴ διακήρυξη τοῦ προσωρινοῦ πολιτεύματος τῆς Ἑλλάδος, ἀπὸ τὴν Ἃ’ Ἐθνοσυνέλευση τοῦ 1822, «πιστεύουν εἰς Χριστόν». Ὅσοι προβάλλουν ἕνα διαστρεβλωμένο “Χριστὸ” ὅπως οἱ δυτικόφρονες «χριστιανοὶ» ἢ τὸν ἀρνοῦνται ὅπως οἱ ἄθεοι «Ἕλληνες», ἀποδεικνύονται τελικὰ ἄσχετοι μὲ τὴν ἱστορικὴ πορεία τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ ἐξελίσσονται σὲ ἀνθέλληνες καὶ συχνὰ καὶ σὲ ἐχθρούς του Ἑλληνισμοῦ.
Ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς λίγους κληρικοὺς καὶ ἐρευνητές, ποὺ προέβαλαν ὡς πρότυπο ζωῆς τῆς Ὀρθοδοξίας τὴν ἑνότητα τῆς πνευματικῆς καὶ κοινωνικοπολιτικὴς ζωῆς. Ὅλη ἡ ζωή, ὅπως τόνιζε συχνότατα ὑπενθυμίζοντας τὴ λειτουργικὴ εὐχή: «Ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πάσαν τὴν ζωὴν ἠμῶν Χριστῷ τῷ Θεῶ παραθώμεθα», ἁγιάζεται ἀπὸ τὸ σωτηριολογικὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ. Ἑπομένως ὁ κάθε πιστὸς φέρνει ὁλάκερα τὴν εὐθύνη γιὰ τὴ διαμόρφωση τῆς κοινωνικοπολιτικῆς πραγματικότητας στὴν ὁποία ζεῖ.
Τὸ ΔΣ τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων ἀποχαιρετᾶ μὲ αἰσθήματα ἀγάπης καὶ εὐγνωμοσύνης τὸν σπουδαῖο δάσκαλο καὶ κληρικὸ τῆς Ἐκκλησίας μας, διότι κράτησε τὴν Θεολογία μας σὲ ὅλη του τὴ ζωὴ στὸ πλαίσιο τῆς ἁγιοπνευματικῆς παραδόσεως. Προσεύχεται θερμὰ στὸν πανάγαθο Τριαδικὸ Θεὸ νὰ τὸν κατατάξει ἐν χώρα ζώντων καὶ δικαίων.
Αἰωνία του ἡ μνήμη!
ακτινες

6 σχόλια:

  1. To εξαιρετικό διδακτορικό του κ. Μπραγκ αναφέρεται στον Μακράκη, τον εκδυτικισμένο και προτεσταντίζοντα «θεολόγο» που προκάλεσε με τις οργανώσεις του τεράστιο πρόβλημα στην νεότερη Ελλάδα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τεράστιο πρόβλημα στην Ελλάδα προκαλεί το αντιοργανωσιακό μένος μερικών σαν τον 1:26 πμ.

      Οι Οργανώσεις δεν ιδρύθηκαν απο τον Μακράκη. Διάβασε πριν γράψεις 1:26 πμ...

      Διαγραφή
  2. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ.
    ΑΣ ΑΣΧΟΛΗΘΟΥΜΕ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΝΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ.ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο παπα ΓΙΩΡΓΗΣ.
    ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΠΕΤΡΕΨΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ ΜΑΠΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΥΦΛΩΣΗ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΚΑΡΔΙΑ κ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΜΑΣ.
    Ο ΠΟΝΤΙΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Για να διαβάσει πρέπει
    να του προτείνεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τί να του προτείνει;
      Πρώτα διαβάζουμε και μετά γράφουμε αν γνωρίζουμε.

      Διαγραφή
  4. Αθανατος να σαι πατερ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.