25 Ιουν 2014

Ἐκτίμηση τῆς διαμαρτυρίας στὸν Ἅγιο Δημήτριο μὲ κριτήρια πνευματικά

Σεβαστοὶ πατέρες ἀγαπητοὶ ἀδερφοί,
Θὰ ἤθελα νὰ πῶ ὅτι θεωρῶ τὴν ἐκδήλωση κατὰ τῶν ὁμοφυλόφιλων πετυχημένη. Καὶ τὴν περσινὴ καὶ τὴν φετινή.  Σὲ ὅσα διαβάζω παρουσιάζεται ὡς ἀποτυχημένη γιὰ δυὸ λόγους. Ὁ ἕνας εἶναι ὅτι δὲ συγκέντρωσε μεγάλο πλῆθος ἀνθρώπων. Ὁ ἄλλος ὅτι δὲν ὑποστηρίχτηκε ἀπὸ τὸν κλῆρο τῆς Θεσσαλονίκης. Αὐτὰ ἀγαπητοί μου εἶναι κοσμικὰ κριτήρια. Νὰ βάλουμε σᾶς παρακαλῶ τὰ πνευματικὰ κριτήρια γιὰ νὰ δοῦμε ἂν ἦταν ἐπιτυχημένες.    
Τί ἔκαναν οἱ προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ οἱ ἅγιοί τς Καινῆς; Περίμεναν τὴν συμφωνία τοῦ λάου, ἢ τῶν πολιτικῶν ἀρχόντων, ἢ ἀκόμα καὶ τῶν ἀρχόντων τοῦ κλήρου, γιὰ νὰ καταγγείλουν τὴν ἁμαρτία καὶ νὰ διακηρύξουν τὴν ἀλήθεια; Ὄχι δὲν τὰ περίμεναν αὐτά; Ἔλεγαν τὴν ἀλήθεια χωρὶς νὰ ἐξαρτῶνται ἀπὸ τοὺς παραπάνω.   
Τώρα ἐμεῖς στὶς μέρες μας δὲν πρέπει νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ παράδειγμά τους; Ὑπάρχει καμιὰ ἀμφιβολία ὅτι ὁ Θεὸς ἔκρινε καὶ καταδίκασε τὸ φοβερὸ αὐτὸ πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας;  Ὑπάρχει κανεὶς πού πιστεύει ὅτι....
ἀναπαύεται ὁ Θεὸς ὅταν παρελαύνουν δημόσια αὐτὰ τὰ αἴσχη; Ἡ πομπὴ τοῦ σατανᾶ;  Ἂν ὀνόμασε πομπὴ τοῦ σατανᾶ ὁ Ἅγιος Χρυσόστομος τὴν καρναβαλικὴ παρέλαση, πόσο μᾶλλον ἐτοῦτο τὸ ὁμοφυλοφιλικὸ καρναβάλι. Μὴ φοβοῦ τὸ μικρὸ ποίμνιο. Διαβάστε τί λέει ὁ Ἅγιος Λουκᾶς ὁ ἐπίσκοπος Κριμαίας. 
 «Γνωρίζω πὼς πολλοὺς ἀπὸ ἐσὰς ἀναστάτωσε ἡ ξαφνικὴ ἄνοδος τῆς ἀντιθρησκευτικῆς προπαγάνδας καὶ ὅτι αὐτὸ σας θλίβει.  Μὴν ἀνησυχεῖτε ὅμως… Πέστε μου σᾶς παρακαλῶ.  Θυμάστε τὰ λόγια τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Ἀποστόλου Λουκᾶ: «Μὴ φοβοῦ τὸ μικρὸν ποίμνιον, ὅτι εὐδόκησεν ὁ Πατὴρ ἠμῶν δοῦναι ὑμίν  τὴν Βασιλείαν».  Μᾶς ἔχει μιλήσει ἐπανειλημμένως γιὰ τὸ μικρό Του ποίμνιο ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός.  Τὸ μικρό Του ποίμνιο κρατάει ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους.  Καὶ μετὰ πλήθαινε ὅλο καὶ περισσότερο… Τὸ μικρὸ ποίμνιο ὑπάρχει παντοῦ, παρὰ τὴ μεγάλη ἔξαρση τῆς ἀντιθρησκευτικῆς προπαγάνδας.  Ὑπάρχει μέχρι τὶς ἡμέρες μας.  Ὅλοι ἐσεῖς ποὺ μὲ ἀκοῦτε, ἀποτελεῖτε τὸ μικρὸ αὐτὸ ποίμνιο.  Μάθετε, λοιπόν, καὶ νὰ ἐλπίζετε ὅτι τὸ μικρὸ αὐτὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἀκατανίκητο.  Κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τοῦ κάνει τίποτα.  Αὐτὸ δὲν φοβᾶται, γιατί γνωρίζει καὶ κρατάει μέσα του τὰ μεγάλα λόγια τοῦ Χριστοῦ:…«οἰκοδομήσω μου τὴν Ἐκκλησίαν καὶ πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Λοιπόν, ἀφοῦ οἱ πύλες τοῦ Ἅδη δὲν μποροῦν νὰ νικήσουν τὴν Ἐκκλησία Του, ἐμεῖς, τὸ μικρὸν ποίμνιον, γιατί νὰ ἀνησυχοῦμε, γιατί νὰ θλιβόμαστε, γιατί νὰ ἀναστατωνόμαστε; Δὲν ὑπάρχει κανένας λόγος.  Τὸ μικρὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἄτρωτο ἀπὸ κάθε προπαγάνδα» (Ἀπόσπασμα ἀπὸ κήρυγμα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Λουκᾶ, στὴν ἑορτὴ τῆς Ἁγίας Σκέπης τὸ 1954.  Στὴν τότε Σοβιετικὴ Ἕνωση, τὸν Στάλιν εἶχε διαδεχθεῖ ὁ Νικήτα Χρουτσώφ, ὁ ὁποῖος ὀργάνωσε μιὰ μεγάλη ἀντιθρησκευτικὴ προπαγάνδα πρὶν ξεκινήσει τὸ νέο κύμα διωγμῶν κατὰ τῶν χριστιανῶν).
 Φίλοι μου «Εἰσέλθατε διὰ τῆς στενῆς πύλης• ὅτι πλατεία ἡ πύλη καὶ εὐρύχωρος ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ἀπώλειαν, καὶ πολλοὶ εἰσιν οἱ εἰσερχόμενοι δι' αὐτῆς• τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν, καὶ ὀλίγοι εἰσὶν οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν!» (Ματθ. Ζ΄13,14). 
  Τὸ νὰ μὴ συσχηματίζεται κανεὶς μὲ τὸν ἀνόητο τρόπο ζωῆς τοῦ κόσμου εἶναι πολὺ μεγάλη ἐπιτυχία. Τὸ νὰ κρατάει τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ τὴν διακηρύσσει δημόσια, καταγγέλλοντας τὰ αἴσχη εἶναι μίμηση τῶν ἁγίων. Ἐκεῖνοι δὲ ντρέπονται νὰ ἀσχημονοῦν δημόσια, ἐμεῖς θὰ ντραποῦμε νὰ ὁμολογήσουμε; Τί ἔχει μεγαλύτερη ἀξία; Ἔχει τὸ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων μαζὶ μὲ τοὺς ὑψηλοὺς ἄρχοντες καὶ τὶς πρεσβεῖες τῶν διάφορων κρατῶν καὶ μαζὶ μὲ τὸν ἀδιάφορο, ἴσως καὶ φαρισαϊκό, κλῆρο, ἢ τὰ λόγια τοῦ χριστοῦ «Πᾶς οὒν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθέν τν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω καγῶ ἐν αὐτῶ ἔμπροσθέν το πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς•  ὅστις δ' ἂν ἀρνήσηται μὲ ἔμπροσθέν τν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν καγῶ ἔμπροσθέν το πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.  Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν• οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἀλλὰ μάχαιραν.  ἦλθον γὰρ διχᾶσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς• 36 καὶ ἐχθροί του ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ.  Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστί μου ἄξιος• καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστί μου ἄξιος•  καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστί μου ἄξιος.  ὁ εὐρῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν, καὶ ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὐρήσει αὐτήν.  Ὁ δεχόμενος ὑμᾶς ἐμὲ δέχεται, καὶ ὁ ἐμὲ δεχόμενος δέχεται τὸν ἀποστείλαντα μέ.  ὁ δεχόμενος προφήτην εἰς ὄνομα προφήτου μισθὸν προφήτου λήψεται, καὶ ὁ δεχόμενος δίκαιον εἰς ὄνομα δικαίου μισθὸν δικαίου λήψεται.» (ΜΑΤΘ. Ἰ΄32-41). 
  Θεωρῶ ὅτι ὄχι μόνο σε ὅτι ἔχει νὰ κάνει μὲ τοὺς ὁμοφυλόφιλους, ἀλλὰ σὲ ὅλα τα ζητήματα χρειάζεται νὰ ἔχουμε αὐτὴν τὴν πνευματικὰ πετυχημένη στάση. Γιὰ τὸν κόσμο αὐτὴ ἡ πνευματικὴ ἐπιτυχία εἶναι ἀποτυχία. Ἐπιτυχία γιὰ τὸν κόσμο εἶναι ἡ ἁμαρτία. Εἶναι ἡ δόξα, τὸ χρῆμα καὶ οἱ ἡδονές. Θέλουμε ἐμεῖς τέτοιες ἐπιτυχίες; 
  Δὲν περιμένουμε νὰ μᾶς δεχτοῦν οἱ ἀντίχριστοι ἄρχοντες τῆς νέας ἐποχῆς καὶ νὰ μᾶς τιμήσουν. Δὲν περιμένουμε νὰ μᾶς χρηματοδοτήσουν. Περιμένουμε νὰ μᾶς γελοιοποιήσουν. Ἂν γελοιοποίησαν καὶ περιγέλασαν τὸν Χριστό, ἐμᾶς θὰ μᾶς ἀφήσουν; Περιμένουμε νὰ μαζέψουν τὸ πλῆθος τοῦ εὐμετάβλητου καὶ ἀπαίδευτου λαοῦ ἐναντίον μας. Αὐτοὶ ἔτσι θὰ κάνουν πάντα. Αὐτὸ εἶναι σίγουρο. Ἐμεῖς καλούμαστε νὰ μείνουμε σταθεροί, ὅπως ἐκεῖνοι στὸ κακό, ἐμεῖς στὸ καλό. 
  Στὰ Σόδομα ἂν ἔβρισκε πέντε ἀνθρώπους νὰ μὴ συμμετέχουν στὰ αἴσχη ὁ Θεὸς δὲ θὰ ἔκανε τὴν καταστροφή. Ἐμεῖς ποὺ ἤμασταν πεντακόσιοι πρέπει νὰ πανηγυρίσουμε.   
  Εὔχομαι λοιπὸν νὰ κρατηθεῖ αὐτὴ ἡ δημόσια διαμαρτυρία – καταγγελία καὶ στὸ μέλλον καὶ νὰ δώσει ὁ Θεὸς νὰ κάνουμε, ἀντὶ γιὰ διαμαρτυρία, γιορτὴ μιὰ μέρα γιὰ τὴ νίκη τοῦ Ἀρχηγοῦ μας. Μιὰ νίκη ποὺ ἤδη ἔγινε ἀλλὰ δὲ φαίνεται γιατί δὲν ἐπικρατεῖ στὸν κόσμο. Γιατί νομίζει ὁ διάβολος ὅτι ἂν παρασύρει μακριὰ ἀπὸ αὐτὴν ἐμᾶς τοὺς ταλαίπωρους θὰ τὴν ἀκυρώσει. Ναὶ εἶναι δυνατὸν νὰ καταφέρει νὰ τὴν ἀκυρώσει γιὰ ὅποιον δεχτεῖ νὰ παραδώσει τὴν ψυχή του. Σὲ ὅποιον δὲ θέλει, δὲν ἐνεργεῖ ὁ Θεὸς τὴν σωτηρία. Σέβεται τὸ θέλημα τοῦ πλάσματος.  Γιὰ ὅποιον ὅμως Θέλει, ὄχι ἐπιπόλαια καὶ ψεύτικα, ἀλλὰ σοβαρὰ καὶ ἀληθινὰ μὲ συνέπεια στὶς πράξεις, σὲ αὐτὸν εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ ἐνεργήσει ὁ Θεός. 
Ναὶ φαίνεται ἀδύνατο, ἀπὸ τὴ θέση τῆς πτώσης στὴν ὁποία εἴμαστε, νὰ ἔχει κανεὶς μιὰ τέτοια διάθεση καὶ νὰ ἔχει καὶ πράξη σύμφωνη μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Φαίνεται ἀπὸ τὴν ἀρχὴ νὰ εἶναι ἀποτυχημένο καὶ χαμένος κόπος. Ἡ πίστη ὅμως μπορεῖ νὰ κάνει τὴν ὑπέρβαση. Ἡ πίστη ὑπερβαίνει τὴν λογική. Μπορεῖ νὰ ἐμπιστευτεῖ ἐκεῖνον ποὺ εἶπε «Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῶ ἐστιν»(Λουκ. ΙΗ΄ 27). 
Εὔχομαι λοιπὸν νὰ παραμείνουμε πάντοτε ἀντίθετοι καὶ ἀντιδραστικοὶ στὰ πονηρὰ καὶ αἰσχρὰ θελήματα τῆς νέας ἐποχῆς. 

Μὲ ἐλπίδα. 
Ἐκ μέρους τῶν συνδιοργανωτῶν καὶ τοῦ συλλόγου «ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ». 
 Χρίστος Τσικούρας

7 σχόλια:

  1. πολύ επικοδομητικές σκέψεις! καλή δύναμη για τη συνέχεια κ.Τσικούρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ26 Ιουνίου 2014 - 12:45 π.μ.

    Ακριβώς αυτά έγραψα κι εγώ στο σχόλιό μου σε προηγούμενο άρθρο του κυρίου Χειλαδάκη για το θέμα.

    Έγραψα ότι βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο, ακριβώς διότι ΥΠΗΡΞΕ αντίδραση - έστω και από λίγους.

    Η πιο βλαβερή συνέπεια του εκκοσμικευμένου τρόπου σκέψης των συμβιβασμένων "Χριστιανών" είναι το υπερβολικό ενδιαφέρον τους για την γνώμη του κόσμου.

    Τι θα πουν για εμάς τα ΜΜΕ ;; Τι θα πουν οι πολιτικοί ;; Τι θα πουν οι δημοσιογράφοι ;; Τι θα πουν οι πουλημένοι Μητροπολίτες ;;

    Θα μας λοιδωρήσουν, θα μας πουν ακραίους, οπισθοδρομικούς, κολλημένους, βλαμμένους, θρησκόληπτους, φασίστες, αντιδραστικούς , γραφικούς κλπ κλπ κλπ.

    Όλα αυτά και ακόμη χειρότερα θα μας πουν - και ήδη μας λένε.

    Όμως , όταν σε βρίζουν και σε λοιδωρούν οι ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ και ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ, αυτό σημαίνει ότι κάτι σωστό έκανες !!

    Το ομολογιακό κίνημα δεν στηρίζεται στους αριθμούς, αλλά στην Πίστη και στην Αγωνιστικότητα.

    Καλοδεχούμενοι βεβαίως και οι αριθμοί. Μακάρι να ήταν χιλιάδες μαζί μας.

    Αλλά δεν απογοητευόμαστε. Αν μας ενδιέφερε η γνώμη των πολλών, θα πηγαίναμε κι εμείς με το ρεύμα της εποχής και θα απαρνιόμασταν τον Χριστό και την Ελλάδα.

    Ο αληθινός Επαναστάτης είναι αυτός που πηγαίνει ενάντια στο ρεύμα της εποχής και ομολογεί ΔΗΜΟΣΙΩΣ Χριστό και Ελλάδα.

    Οι συμβιβασμένοι ας καθήσουν στους καναπέδες τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάθε χρόνο πρέπει να κάνουμε αυτή την αντίσταση!
    Να τους πολεμήσουμε με δικά τους τεχνάσματα:Να κάνουμε "αντισυγκέντρωση" ,έστω και αν είμαστε 3 άτομα.
    Ραντεβού του χρόνου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. 1ον: Η εκδήλωση -σύναξη διαμαρτυρίας είναι αυτονόητο ότι έπρεπε να γίνει. Για να ακουστεί ότι κάποιοι αντιδρούν. η ύπαρξη αντίδρασης προβληματίζει τους καλοπροαίρετους να μάθουν την αλήθεια: ότι δηλαδή το παραμύθι που έμαθαν στο σχολείο -που αν δεν είσαι π..στης σχεδόν πρέπει να αισθάνεσαι ένοχος- επιτέλους δημόσια αμφισβητείται. Δεν είναι τυχαίο ότι φέτος η συμμετοχή στο gay pride ήταν αισθητά μειωμένη. Κάποιοι ενδεχομένως προβληματίστηκαν αν δικαιούνται να σπάνε πλάκα παρακολουθώντας την παρέλαση της ανηθικότητας και της παρακμής και δεν πήγαν να τη δουν. Αν προσέξετε στα βίντεο, 500-1000 άτομα, παρελάζουν σε άδειους δρόμους.

    2ον: Είναι αυτονόητο ότι θα είμαστε εκεί και του χρόνου. Μέχρι να σταματήσει αυτό το αίσχος, θα ενημερώνουμε τον κόσμο και θα αντιδρούμε

    3ον: Καλό είναι μετά από κάθε αγώνα, να προβληματιζόμαστε: τι πήγε καλά αλλά και τι δεν πήγε καλά. Η αγρυπνία προφανώς πήγε εξαιρετικά καλά, σε σχέση με την εκδήλωση στον Άγ.Δημήτριο. Τι έφταιξε;
    Μήπως ο χριστιανισμός που καλλιεργούμε τόσα χρόνια μέσα από τις εκκλησιαστικές δομές, όπου ο "χριστιανός δεν πρέπει να αντιδρά αλλά να σιωπά"; Όμως ο Χριστός δεν σιώπησε, δεν σταμάτησε να λέει την αλήθεια αλλά και να κατακεραυνώνει τα πάντα (μέχρι και τους Φαρισαίους και τους Γραμματείς). Ομοίως, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος έλεγξε δημόσια τον Ηρώδη. Τι χριστιανισμό άραγε καλλιεργούμε εμείς στις οργανωμένες δομές μας;

    2η επισήμανση: πως προβλήθηκε επικοινωνιακά η εκδήλωση στον Αγ.Δημήτριο και γιατί δεν τράβηξε αρκετό κόσμο; Μήπως έφταιξε τελικά η δημόσια τοποθέτηση του Άνθιμου που προσωποποίησε την κόντρα;
    Μήπως το κάλεσμα -με την φρασεολογία και το στυλ του- απευθυνόταν ΜΟΝΟΝ σε πιστά μέλη της εκκλησίας και αδιαφορούσε για τον μέσο πολίτη; Αν ο λόγος μας μπορεί να πείσει τον καθένα, γιατί να περιοριζόμαστε μόνον σε επιχειρηματολογία που απευθύνεται αποκλειστικά σε συνειδητά μέλη της εκκλησίας; Μόνον αυτοί ενοχλούνται από τον βόθρο; Σίγουρα όχι.
    Μήπως αν στο κάλεσμα αναφέρονται οι λόγοι της αντίδρασης -έστω και επιγραμματικά- θα ήταν καλύτερα αντί να υπερτονιστούν οι διοργανωτές;

    Τέλος, φυσικά η εύκολη λύση είναι να δικαιολογηθούμε ότι κάναμε το χρέος μας και δεν μας νοιάζει τίποτε. Άραγε, ο ιεραπόστολος που δεν προετοιμάζεται για το πως θα μιλήσει, δεν έχει ευθύνη για την αποτυχία του κηρύγματος του; Όταν "γελοιοποιείται" ο ιεραπόστολος, μήπως έχει και ο ίδιος ευθύνη για το πως εμφανίστηκε, για το πως επέλεξε να μιλήσει; Ή δικαιούμαστε να περηφανευόμαστε για τις επιτυχίες και να αποδίδουμε τις αποτυχίες στους αντιπάλους και στον διάβολο;
    Αν κάποιοι άλλοι πείθουν επικοινωνιακά τον πράγματι "απαίδευτο λαό", μήπως φταίμε κι εμείς που δεν ενδιαφερόμαστε να αλλάξουμε το στυλ ή την φρασεολογία μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ μαχητή.
      Αρχίζοντας από το τέλος και όσο αφορά σε μένα πρόσεξα όσο μπορούσα και την φρασεολογία και οτιδήποτε άλλο. Αυτά δεν τα έκανα για να δικαιολογηθώ και να ησυχάσω την συνείδησή μου με έναν ψεύτικο τρόπο. Τα έκανα γιατί τα θεωρώ σωστά. Κάνω από την πλευρά μου το καλύτερο που μπορώ.
      Τώρα για το τι φταίει και δεν επικρατεί το καλό, αλλά επικρατεί το κακό, δε μπορώ να γράψω επί του παρόντος.

      Διαγραφή
    2. Σε καμία περίπτωση δεν μέμφομαι τους ομιλητές. Νομίζω οι ομιλίες ήταν πολύ καλές. Ειδικά οι 2 πρώτες, ήταν και σύντομες (5-10 λεπτά). Του π.Αρσενίου αν και πολύ καλή , αποδόμησε όλα τα επιχειρήματα των υπερασπιστών της "διαφορετικότητας", αλλά ξέφυγε σε χρόνο (με την έννοια ότι οι παραβρισκόμενοι στεκόταν όρθιοι). Οι ομιλίες ήταν τεκμηριωμένες. Αναφερόμουν στο ίδιο το κάλεσμα. Στην μορφή του. Σε ποιους απευθυνόταν, πως προβλήθηκε πριν και μετά, αν τελικά πέτυχε τον σκοπό του. Και αν έπρεπε εξ αρχής να απευθύνεται μόνον σε συνειδητά μέλη της εκκλησίας ή σε όλους.
      Προφανώς είναι επιτυχία ότι πραγματοποιήθηκαν συνάξεις διαμαρτυρίας. Δόξα τω θεό. Αλλά καλό είναι να διορθώνουμε τα λάθη και να σκεπτόμαστε πως θα μπορούσε να έχει πάει καλύτερα.

      Διαγραφή

ΚΑΝΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ.