«Μετὰ τὴ Συρία ἡ Ἑλλάδα». «Οἱ Ἕλληνες καὶ οἱ Ἑλληνοκύπριοι θὰ θαφτοῦν κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια». «Τὰ νησιὰ θὰ ἐπιστρέψουν στὴν Τουρκία». Ὅλα τὰ παραπάνω δὲν εἶναι παρὰ ἕνα μικρὸ δεῖγμα ὅσων γράφονται στὸ ἄρθρο τοῦ Ἰμπραὴμ Καραγκιοὺλ στὴ φιλοκυβερνητική -ἤ, μᾶλλον, ἀπόλυτα κυβερνητική, ὄργανο τοῦ καθεστῶτος Ἐρντογάν- ἐφημερίδα «Γενὶ Σαφάκ».
Τὸ κείμενο τοῦ Ἰμπραὴμ Καραγκιοὺλ δὲν εἶναι... ἀκόμα ἕνα ἄρθρο γνώμης στὴν Τουρκία. Εἶναι ἕνα μανιφέστο ὄχι ἁπλῶς ἐπιθετικότητας κατὰ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ τοῦ ὁράματος τῆς ἀνασύστασης τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ποὺ στὸ μυαλὸ τῶν ἰδεολογικῶν ταγῶν τοῦ κυρίαρχου ἀφηγήματος στὴ γειτονικὴ χώρα θὰ ἐνσωματώσει, ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Συρία καὶ τὰ τουρκικὰ κράτη, κομμάτια τῆς Ἀφρικῆς καὶ τὰ Βαλκάνια.
«Μόλις ἐπιλυθοῦν τὰ προβλήματα στὸ νότιο μέτωπο (Συρία), θὰ ἔρθει ἡ σειρὰ τοῦ μετώπου ποὺ ἔχει δημιουργήσει (σ.σ.: τὸ Ἰσραὴλ) μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τότε θὰ δοῦμε τί θὰ συμβεῖ μὲ τὰ "νησιὰ" καὶ ποιός θὰ πληρώσει τὸ τίμημα». Ἐδῶ ἐπιβεβαιώνεται ὁ συναγερμὸς ποὺ μόλις πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἶχε σημάνει ἡ «δημοκρατία»: Μετὰ τὴ Συρία, τὴν κατάρρευση τοῦ κουρδικοῦ μετώπου, ἡ Τουρκία ἀπελευθερώνει δυνάμεις καὶ πόρους καὶ στρέφει τὸ βλέμμα της πρὸς τὴν Ἑλλάδα. Δὲν εἶναι κάποια κούφια ἀνάλυση. Εἶναι οἱ ὠμὲς ἀπειλὲς τοῦ ἰδεολογικοῦ μηχανισμοῦ ποὺ ἐκτρέφει ἡ Ἄγκυρα καὶ ποὺ θέτουν τὸ Αἰγαῖο ὡς πρῶτο στόχος της. Ἡ πρόσφατη NAVTEX διαρκείας... δύο ἐτῶν μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρίσμα εἶναι ἁπλῶς ἡ ἀρχή.
Ὁ Ἰμπραὴμ Καραγκιοὺλ χωρὶς περιστροφὲς ἀπειλεῖ ὅτι «τὸ μέτωπο Ἰσραήλ – Ἑλλάδας θὰ καταρρεύσει» καὶ συνεχίζει: «Ἡ Ἑλλάδα καὶ οἱ Ἑλληνοκύπριοι θὰ θαφτοῦν κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια».
Ἡ ἀμφισβήτηση τῆς ἑλληνικῆς κυριαρχίας γίνεται ἀκόμα πιὸ ὠμὴ ὅταν ὁ Ἰμπραὴμ Καραγκιοὺλ γράφει: «Ἂν ὁ Τρὰμπ κατασχέσει τὴ Γροιλανδία, τότε καὶ ἡ Τουρκία θὰ ἀνοίξει τὶς πόρτες γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν πατρίδα τῶν νησιῶν, τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦν φυσικὴ προέκταση τῆς Ἀνατολίας καὶ κατασχέθηκαν ἄδικα».
Σύμφωνα μὲ τὸν Καραγκιούλ, ἡ ἐποχὴ τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν ἔχει τελειώσει. Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἔνωσηκαι οἱ περιφερειακοὶ ὀργανισμοὶ ἔχουν ξεφτίσει. Καὶ τὸ μόνο ποὺ μένει εἶναι οἱ «αὐτοκρατορίες» καὶ ὡς τέτοια φαντάζεται τὴν Τουρκία, ἐπικαλούμενος τὸ πολιτικὸ DNA Σελτζούκων καὶ Ὀθωμανῶν. Τὰ ὑπόλοιπα κράτη μᾶς λέει ὅτι θὰ «ἐνσωματωθοῦν» ἢ θὰ «ὑποταχθοῦν» στὶς αὐτοκρατορίες αὐτές. Κατηγορία στὴν ὁποία βάζει καὶ τή... χώρα μας. Γράφει συγκεκριμένα: «Ἕνας κόσμος ἔχει ἀνοίξει ὅπου κάθε χώρα εἴτε θὰ ἐνταχθεῖ σὲ "νέες αὐτοκρατορίες’ εἴτε θὰ πάψει νὰ ὑπάρχει. Ἀκόμα καὶ κράτη, πόσο μᾶλλον ὀργανισμοί, κινδυνεύουν».
Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἐμφανίζεται ἀνίκανη νὰ προστατέψει τὰ μέλη της, ἐνῷ ἡ Ἑλλάδα παρουσιάζεται ὡς χαρακτηριστικὸ παράδειγμα κράτους ποὺ θὰ βρεθεῖ ἐκτεθειμένο. Βάζει δὲ καὶ χρονοδιάγραμμα δέκα ἐτῶν γιὰ νὰ πετύχει ἡ Τουρκία τοὺς στόχους της.
Ἡ νεοοθωμανικὴ ἰδεολογία διατυπώνεται χωρὶς προσχήματα: «Ἡ Τουρκία θὰ ἐπιστρέψει στὶς ἱστορικὲς καὶ γεωγραφικές της ρίζες ἔπειτα ἀπὸ ἕναν αἰῶνα» καὶ «ἡ δύναμη τῆς συνέχειας τῶν κρατῶν -τῶν Σελτζούκων, τῶν Ὀθωμανῶν καὶ τῶν τουρκικῶν αὐτοκρατοριῶν- θὰ διαμορφώσει τὴν ἱστορία καὶ τὴ γεωγραφία». Δὲν μιλᾶ γιὰ ἐπιρροὴ ἢ διπλωματία, ἀλλὰ γιὰ ἀνασύνθεση χωρῶν καὶ συνόρων.
Γιὰ τὸν Καραγκιοὺλ καὶ τὸ Ἰσραὴλ μπαίνει στὸ ἴδιο κάδρο. Περιγράφεται ὡς δύναμη σὲ πανικό, μὲ μέτωπα ποὺ καταρρέουν σὲ Συρία, Ὑεμένη καὶ Σουδάν. Ἡ Ἑλλάδα, στὸ τουρκικὸ ἀφήγημα, τοποθετεῖται στὸν ἴδιο ἄξονα, ὡς προκεχωρημένο φυλάκιο ἑνὸς μπλὸκ πού -ὅπως ὑποστηρίζει- βρίσκεται σὲ ἀποσύνθεση.
Τὸ μανιφέστο κορυφώνεται μὲ τὴν ἀνάδειξη τοῦ Ρετζὲπ Ταγὶπ Ἐρντογὰν σὲ «πρωτοπόρο τῆς Ἱστορίας» καὶ «ἀρχιτέκτονα τῆς γεωπολιτικῆς», τὸν ἄνθρωπο ποὺ «ἔχει θέσει τὰ θεμέλια γιὰ μιὰ νέα πολυεθνικὴ κοινὴ γεωγραφία». Αὐτὴ ἡ προσωπολατρία δὲν εἶναι τυχαία. Δείχνει ὅτι οἱ ἀπειλὲς δὲν εἶναι μεμονωμένες ἀπόψεις, ἀλλὰ ἐντάσσονται σὲ ἕνα συνεκτικὸ κρατικὸ ἀφήγημα.
Γιὰ τὸν Ἕλληνα ἀναγνώστη τὸ συμπέρασμα εἶναι σαφές. Τὸ κείμενο αὐτὸ δὲν γράφτηκε γιὰ νὰ σοκάρει καὶ νὰ πουλήσει παραπάνω φύλλα ἡ ἐφημερίδα. Δὲν γράφτηκε οὔτε γιὰ νὰ συσπειρώσει τὸ τουρκικὸ κοινό. Ἀποτελεῖ μιὰ δημόσια στρατηγικὴ ἀπειλὴ ποὺ «δίνει στόχο» στὶς ὀρδὲς Οὐιγούρων, Τσετσένων, Τουρκμένων καὶ λοιπῶν τζιχαντιστῶν ποὺ πολεμοῦν αὐτὴ τὴ στιγμὴ στὴ Συρία. Ἐπιβεβαιώνει δὲ ὅτι ἡ συζήτηση στὴ γείτονα δὲν ἀφορᾶ τὸ ἂν ἡ Ἑλλάδα βρίσκεται στὸ τουρκικὸ στόχαστρο, ἀλλὰ τὸ πότε καὶ μὲ ποιά μορφή.
Προσωπικὸς ἀρθρογράφος τοῦ Ἐρντογάν, ποὺ διατυπώνει ὅσα ἐκεῖνος δὲν θέλει νὰ «χρεωθεῖ»
Ὁ Καραγκιοὺλ δὲν ἀποτελεῖ κάποια περιθωριακὴ ἢ ἀκραία φιγούρα στὴν τουρκικὴ δημοσιογραφία. Ξεκίνησε νὰ ἐργάζεται στὴν ἐφημερίδα «Γενὶ Σαφὰκ» (συμφερόντων τοῦ γαμπροῦ τοῦ Τούρκου προέδρου) τὸ 1995 καὶ εἶναι γνωστὸς γιὰ τὰ ἄρθρα καὶ τὶς στῆλες του ποὺ ἐπικεντρώνονται στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, ἐνῷ ἔγινε καὶ ἀρχισυντάκτης της. Σύμφωνα μὲ πληροφορίες ἀπὸ τὴν Τουρκία, ἀποτελεῖ τὸν «προσωπικὸ ἀρθρογράφο» τοῦ Ταγὶπ Ἐρντογὰν καὶ διατυπώνει στὸ χαρτὶ καὶ στὸν ψηφιακὸ κόσμο ὅσα ὁ ἴδιος ὁ πρόεδρος τῆς Τουρκίας δὲν θέλει νὰ «χρεωθεῖ». Ἡ γραφίδα του χρησιμοποιεῖται στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Τουρκίας ὡς «ρόπαλο» ποὺ σκοπὸ ἔχει νὰ βάλει στὸ κάδρο ὡς «προδότες» ὅσους δὲν συμμερίζονται καὶ δὲν χειροκροτοῦν τὶς πολιτικὲς Ἐρντογάν.
Συχνὰ πυκνὰ δὲ ποζάρει μαζί του ἀκόμα καὶ στὸ προσωπικό του ἀεροπλάνο, στὸ ὁποῖο ὁ Τοῦρκος πρόεδρος συνηθίζει νὰ μιλᾶ στοὺς δημοσιογράφους κατὰ τὴν ἐπιστροφή του ἀπὸ ταξίδια στὸ ἐξωτερικὸ καὶ νὰ «δίνει τὴ γραμμὴ» τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς. Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς σύγκρουσης τοῦ Ναγκόρνο Καραμπὰχ μεταξύ του Ἀζερμπαϊτζὰν καὶ τῶν Ἀρμενίων, ὑπαινίχθηκε ὅτι οἱ πύραυλοι θὰ ἔπρεπε νὰ χτυπήσουν τὸ κέντρο τῆς πόλης του Ἐρεβὰν «κατὰ λάθος».
Εἶναι δὲ ὁ ἄνθρωπος ποὺ τὴν ἡμέρα τῶν ἐγκαινίων τοῦ γηπέδου τῆς ΑΕΚ «Ἅγια-Σοφιὰ» ἰσχυρίσθηκε ὅτι μιὰ μέρα οἱ Τοῦρκοι θὰ τὸ κάνουν κι αὐτό... τζαμί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου