Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πατέρων, Ἁγίου Νεοφύτου τοῦ Ἐγκλείστου, Κατήχησις ΙΕ΄

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΟΓΜΑΤΙΣΑΝ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΟΡΘΗ ΠΙΣΤΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΡΘΟ ΒΙΟ.

20/05/2026

Ἐπιμέλεια: Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

Ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες,
σήμερα εἶναι μία ἑορτή μεταξὺ δύο φωτεινῶν καὶ σωτηρίων ἑορτῶν (τῆς Ἀναλήψεως καὶ τῆς Πεντηκοστῆς). Σήμερα, μεταξὺ δύο μεγάλων μέχρι τὸν οὐρανὸ πανηγύρεων παρουσιάζονται οἱ πολύφωτοι ἀστέρες. Σήμερα, μεταξὺ τῶν δύο ἁρμάτων ποὺ ἔχουν δρόμο τὸν οὐρανὸ ἐμφανίζονται 318 ἁρματηλάτες, ὄχι βέβαια γὰ νὰ διευθύνουν τὴν ὁρμὴ αὐτῶν τῶν δύο κατευθυνομένων ἁρμάτων, ἀλλὰ γιὰ νὰ διευθύνουν αὐτοὺς ποὺ ἀπιστοῦν γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἀνεβεῖ ἐπάνω στὰ ἅρματα καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσουν στὴν πίστη. Γιὰ τὸ ὅτι τὸ μὲν ἕνα ἅρμα ἀνέβασε ἀπὸ τὴ γῆ πρὸς τὶς οὐράνιες ἁψίδες καὶ τοὺς κόλπους τοῦ Πατέρα ἀπὸ τὴ γῆ, τὸν...

Οὐρανοξύστης τοῦ Ἑλληνικοῦ: Ἡ Βαβὲλ τοῦ νεοταξικοῦ νεοπλουτισμοῦ – Ἀπὸ τὸ Ἀττικὸ κάλλος στὸ «μονολιθικὸ» ἔκτρωμα

Ἕνας φαραωνικὸς πύργος... Jenga χτίστηκε πάνω σὲ ξεπουλημένη δημόσια γῆ γιὰ νὰ θυμίζει ποιοὶ βρίσκονται στὸ «ρετιρέ» τῆς ἐξουσίας! 

Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης

Στὴ βιβλικὴ ἱστορία τοῦ Φαραώ, προηγήθηκε ἡ ἑωσφορικὴ ἔπαρση καὶ ἔπειτα ἦρθαν οἱ «πληγὲς» τοῦ Θεοῦ. Στὸ ξιπασμένο ἑλληνικὸ κράτος τοῦ 2026, ἡ πορεία εἶναι ἀντίστροφη. Πρῶτα οἱ διαφόρων εἰδῶν πληγὲς ρήμαξαν τὴ χώρα μας καὶ σὰν ἀπάντηση – πρόκληση, ὀρθώθηκε καὶ ἕνας «φαραωνικὸς» οὐρανοξύστης στὸ Ἑλληνικὸ γιὰ νὰ βάλει τελικὴ σφραγίδα στὴν ξιπασιά μας.
Ὅλη αὐτὴ ἡ σωρευμένη μωροφιλοδοξία χρειαζόταν ἕνα καπιταλιστικὸ μνημεῖο, ἕναν «ναὸ» τῆς κενότητας ποὺ θὰ ἐκπέμπει ὑποταγὴ στὴν τεχνοκρατία. Ὁποιοσδήποτε διαθέτει ἔστω καὶ στοιχειώδη αἴσθηση τοῦ ἀττικοῦ τοπίου, ἀτενίζει τὸ συγκεκριμένο ἔκτρωμα σὰν διαταραχὴ τοῦ ὀπτικοῦ πεδίου. Σὰν ἕνα πελώριο σφάλμα κενοδοξίας. Σὰν ἕναν πύργο τῆς Βαβὲλ ποὺ δὲν δημιουργεῖ σύγχυση γλωσσῶν, ἀλλὰ σύγχυση ταυτότητας στὴν κοινὴ συνείδηση.
Διασχίζοντας τὸ παραλιακὸ μέτωπο καὶ βλέποντας αὐτὸ τὸ θηριῶδες...

Ἅγιος Εὐμένιος ὁ νέος (Σαριδάκης)

Λάμπρου Κ. Σκόντζου, Θεολόγου - Καθηγητοῦ

Ἡ ἀνάδειξη ἁγίων εἶναι τὸ διαρκὲς θαῦμα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, καθότι ἄλλωστε αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργο της, νὰ μεταποιεῖ ἁμαρτωλοὺς σὲ ἁγίους. Δὲν ὑπάρχει ἐποχή, στὴ δισχιλιόχρονη ἱστορική της πορεία, ποὺ νὰ μὴν ἔχουν ἀναδειχτεῖ ἅγιοι. Ἰδιαίτερο θαῦμα εἶναι ἡ ἀνάδειξη πληθώρας ἁγίων καὶ στὴν ἐποχή μας, ὅπου ἔχει περισσέψει τὸ κακό, γιγαντώθηκε ἡ ἁμαρτία, καὶ ὁ κόσμος βρίσκεται σὲ πρωτοφανῆ ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ κατάπτωση. Ἀλλά, «οὐ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις» (Ρώμ. 5,20), σύμφωνα μὲ τὸν ἀπόστολο Παῦλο. Στὸν ταραγμένο 20ὸ αἰῶνα ἔχει ἀναδειχτεῖ μία πλειάδα ἁγίων, μεταξὺ τῶν ὁποίων συγκαταλέγεται καὶ ὁ ἅγιος Εὐμένιος ὁ Νέος (Σαριδάκης), μία πραγματικὰ ὁσιακὴ καὶ ἁγιασμένη μορφή, ὁ ὁποῖος ἔχει καταταχτεῖ πρόσφατα στοὺς ἁγιολογικοὺς δέλτους τῆς Ἐκκλησίας μας.
Ὁ ἁγιασμένος Γέροντας γεννήθηκε τὴν Πρωτοχρονιὰ τοῦ 1931 στὸ χωριὸ Ἐθιὰ Μονοφατσίου τοῦ νομοῦ Ἡρακλείου Κρήτης. Καταγόταν ἀπὸ πολυμελῆ καὶ φτωχὴ οἰκογένεια. Οἱ γονεῖς του ἦταν ἁπλοϊκοὶ καὶ φτωχοί, ἀλλὰ πιστοὶ ἄνθρωποι. Ὁ πατέρας του ὀνομάζονταν Γεώργιος καὶ ἡ μητέρα του Σοφία καὶ ἦταν τὸ ὄγδοο παιδὶ τῆς οἰκογένειας καὶ τὸ βαπτιστικό του ὄνομα ἦταν Κωνσταντῖνος.
Τὰ παιδικά του χρόνια ὑπῆρξαν πολὺ δύσκολα, βιώνοντας τὴ φτώχεια καὶ...

Κόμμα «Καρυστιανοῦ»: δημοκρατικὴ ἐπανάσταση ἢ ἠθικὸ προσωπεῖο τοῦ παλιοῦ συστήματος;

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ  

Ὁ Κλ. Γρίβας στὸ ἄρθρο του «Ἡ ἐξέλιξη τοῦ Κινήματος τῶν Τεμπῶν» λέει κάτι σκληρὸ ἀλλὰ κρίσιμο: ὅτι τὸ Κίνημα τῶν Τεμπῶν, ἂν μείνει μόνο μνήμη, πένθος καὶ καταγγελία, κινδυνεύει νὰ γίνει «ὀργανωτὴς μνημοσύνων»· ἂν ὅμως μπεῖ στὴν πολιτικὴ χωρὶς θεσμοὺς ἐσωτερικῆς δημοκρατίας, κινδυνεύει νὰ γίνει ἄλλο ἕνα κόμμα ἀρχηγοῦ. Κεντρικὴ του θέση εἶναι ὅτι ἡ Δημοκρατία ἀπαιτεῖ ἓξ πράγματα: κλήρωση, ἐκλεξιμότητα, ἀνακλητότητα, ὑπευθυνότητα, λογοδοσία καὶ ἐναλλαξιμότητα.
Ἡ δική μου ἀνάγνωση, μὲ βάση τὴν πράγματι φτωχὴ πολιτική μου σκέψη, εἶναι ἡ ἐξῆς: τὸ κόμμα Καρυστιανοῦ ἔχει πραγματικὴ δυναμική, γιατί πατᾶ σὲ ἠθικὸ τραῦμα, ὄχι σὲ τηλεοπτικὸ ἀφήγημα. Τὰ Τέμπη συμπύκνωσαν τὴν κρίση τοῦ κράτους: ἀτιμωρησία, συγκάλυψη, τεχνικὴ ἀνικανότητα, θεσμικὴ ἀλαζονεία, περιφρόνηση τοῦ πολίτη. Ὅμως ἡ ἠθικὴ ἀφετηρία δὲν ἀρκεῖ. Ἡ τραγωδία γεννᾶ...

Οἰκουμενισμός: ἱστορία-θεολογία-προβληματισμοί-εἰσήγηση περὶ τῶν ἐνόχων ἀπαρχῶν τοῦ ΠΣΕ - ἡ ὀρθόδοξη ἀπάντηση

Παϊσίου Μοναχοῦ Καρεώτου

Εἰσήγηση στὴν ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν». 

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Περίληψη

Ἡ παροῦσα εἰσήγηση προσφέρει μιὰ ὀρθόδοξη κριτικὴ ἐπὶ τῆς Οἰκουμενικῆς κίνησης, ἀποδεικνύοντας ὅτι αὐτὴ δὲν ξεκίνησε ὡς γνήσια ἐκκλησιαστικὴ πρωτοβουλία, ἀλλὰ οὐσιαστικὰ ὡς ἕνα κοινωνικοπολιτικὸ ἐργαλεῖο ἐλέγχου των (πρώτιστα ἀμερικανικῶν προτεσταντικῶν) ἐκκλησιῶν, ποὺ προωθήθηκε κυρίως ἀπὸ τὸν Ἀμερικανὸ βιομήχανο Ροκφέλερ (ἀλλὰ καὶ ἄλλους, ὅπως ὁ μεγαλοτραπεζίτης Μόργκαν). Ὁ Ροκφέλερ ὑποστήριξε οἰκονομικὰ καὶ ὀργανωτικὰ ἐκκλησιαστικοὺς καὶ θρησκευτικοὺς ὀργανισμοὺς (YMCA(Χ.Ε.Ν.), IWM, IMC κ.α.) ὥστε νὰ προωθήσουν ἰδέες καὶ πρακτικὲς ποὺ ἦταν ἀπαραίτητες γιὰ τὴν ἀναμόρφωση τῆς ἀμερικανικῆς κοινωνίας, στὰ πρότυπα αὐτοῦ ποὺ πλέον ὀνομάζουμε "ἀστική, καταναλωτικὴ κοινωνία", καὶ ποὺ στὶς πρῶτες δεκαετίες τοῦ 20ου Αἰῶνα, θεμελιωνόταν.
Στόχος ἦταν ἡ ἐξασθένηση τοῦ παραδοσιακοῦ προτεσταντικοῦ...

Πορτογαλία: Οἱ «Therians» καὶ ἡ νέα μόδα ἀποκτήνωσης – Ὁ ἄνθρωπος «παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς»

Ὅταν οἱ ἄνθρωποι φτάνουν σὲ σημεῖο νὰ θέλουν νὰ ἐξεταστοῦν ἀπὸ κτηνίατρο, τότε ξέρεις στὰ σίγουρα ὅτι ἡ ἀνθρωπότητα ἔχει πιάσει πάτο! 

Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

«Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τῆς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. 48).
Πόσο σοφὰ ὁ Προφήτης Δαυΐδ περιέγραψε τὴν κατάπτωση τοῦ ἀνθρώπου καὶ πόσο ἐπίκαιρος φαντάζει ὁ ψαλμός του σήμερα! Ὁ ἄνθρωπος ὄχι μόνο ἐξομοιώνεται μὲ τὰ ἄλογα κτήνη, ἀλλὰ γίνεται ἀκόμα πιὸ παράλογος, ἀκόμα πιὸ μωρός, ἀκόμα πιὸ θηριώδης. 
Κάποτε οἱ ἄνθρωποι ποὺ πίστευαν ὅτι εἶναι ζῶα ἔβρισκαν σίγουρα θέση σὲ κάποιο φρενοκομεῖο γιὰ νὰ λάβουν θεραπεία. Σήμερα ὄχι μόνο κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι, ὄχι μόνο ἀναγνωρίζονται ὡς «φυσιολογικοί», ἀλλὰ ὁλόκληροι κτηνιατρικοὶ σύλλογοι ἀναγκάζονται νὰ τροποποιήσουν τὰ πρωτόκολλα τῶν ὑπηρεσιῶν τους...

Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας: Ἕνας Θεόσταλτος Χριστιανὸς Αὐτοκράτορας

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, Θεολόγου τοῦ ΕΚΠΑ / φοιτητοῦ Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, Τμήματος Ἱστορίας & Ἀρχαιολογίας ΕΚΠΑ. 
Ὁ Κωνσταντῖνος Α΄ (Flavius Valerius Constantinus), γεννήθηκε στὶς 27 Φεβρουαρίου τοῦ 280 μ.Χ. στὴ Ναϊσσό, τὴ σημερινὴ Νίς τῆς Σερβίας. Ἦταν υἱὸς τῆς Ἁγίας Ἑλένης, ἡ ὁποία σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση καταγόταν ἀπὸ ταπεινὴ οἰκογένεια, καὶ τοῦ Καίσαρα Κωνστάντιου Χλωροῦ. 
Τὸ 306 μ.Χ. ὁ Κωνστάντιος πέθανε στὴ Βρετανία. Τότε οἱ ρωμαϊκὲς λεγεῶνες ἀνακήρυξαν τὸν υἱό του Κωνσταντῖνο, στὸ Ἐβόρακο —τὴ σημερινὴ Ὑόρκη τῆς Ἀγγλίας— Αὔγουστο τῆς Δύσεως. Στὴ συνέχεια, ὁ Κωνσταντῖνος ἔλαβε μέρος σὲ σειρὰ ἐμφυλίων πολέμων, κατὰ τοὺς ὁποίους ἀναδείχθηκε σπουδαῖος στρατιωτικὸς ἡγέτης, νικῶντας ὅλους τοὺς ἀντιπάλους του. Τὸν Ὀκτώβριο...

«Κανένας σταυρὸς δὲν νικᾶ τὴν Ἀνάσταση»

π. Ἀνανίας Κουστένης - Ὁ Ἅγιος Πορφύριος μᾶς ἔλεγε: 

Ὅταν ἔχετε δυσκολίες, εἴτε προσωπικές, εἴτε ἐθνικές, εἴτε οἰκογενειακὲς νὰ σκέφτεστε ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἔγινε, συνετελέσθη κι αὐτὸ δὲν ἀνακαλεῖται στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων.... 

Ἀφοῦ ἔγινε τὸ ἀκατόρθωτο, τὸ πιὸ δύσκολο γιὰ τὸν ἄνθρωπο, τότε ὅλα τὰ ἄλλα δύσκολα ἔρχονται δεύτερα. Ὅσοι ΄΄σταυροὶ΄΄ κι ἂν βρεθοῦν στὴ ζωή μας, ὅ,τι κι ἂν συμβεῖ στὴν Πατρίδα μας, ἡ Ἑλλάδα εἶναι γῆ τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ, ἡ ἀγαπημένη τοῦ Κυρίου, διότι ἡ Ἑλλάδα ἀγάπησε καὶ ἀγαπᾶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ. 

Ἡ Πατρίδα μας, καθὼς καὶ ἡ Οἰκουμένη βρίσκονται σὲ δύσκολες ὧρες...

Ἐκκλησιολογικὴ προσέγγισις στὸν θεολογικὸ διάλογο Ὀρθοδόξων καὶ Ἀντιχαλκηδονίων

Ἱερομονάχου Λουκᾶ Γρηγοριάτου

Εἰσήγησις στὴν ἡμερίδα μὲ θέμα: «Ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν». 

Πολεμικὸ Μουσεῖο - Κυριακὴ 3 Μαΐου 2026
Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν

Μέ τό γενικό θέμα τῆς Ἡμερίδος μας προσεγγίζουμε καί ἤδη ψηλαφοῦμε τό Μυστήριον τῆς Ἐκκλησίας. Πρέπει νά ὁμολογήσουμε μαζί μέ τόν προφήτη Μωυσῆ: «Ὡς φοβερός ὁ τόπος οὗτος [ἡ Ἐκκλησία]· οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ’ ἤ οἶκος Θεοῦ καί αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ»[1] καί ὀφείλουμε νά λύσουμε τόν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων μας, ὅπως τό ἔλυσε τότε ἐκεῖνος πρό τῆς καιομένης καί μή καταφλεγομένης βάτου[2].
Ἔχοντας προσκληθῆ νά μιλήσουμε γιά τό πιό σοβαρό ζήτημα πού διαχρονικά ἀπασχολεῖ τήν Ἐκκλησία, τήν ἑνότητά της, αἰσθανόμαστε ζωηρό στά αὐτιά μας τόν φοβερό λόγο τοῦ Κυρίου: «ἵνα τί σύ ἐκδιηγῇ τά δικαιώματά μου καί ἀναλαμβάνῃς τήν διαθήκην μου διά στόματός σου;»[3] Προσωπικά, ἀναπτύσσοντας τήν εἰσήγησή μου, θά λύσω τόν ἱμάντα τῶν δικῶν μου συλλογισμῶν καί...

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Σερβίας γιὰ τὸ Οὐκρανικὸ: Ἔκκληση κατὰ τῶν διωγμῶν καὶ προειδοποίηση γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κρίση

Οἱ ἐργασίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὁλοκληρώθηκαν στὶς 19 Μαΐου 2026 στὸν μεγαλοπρεπῆ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Σάββα στὸ Βελιγράδι, μὲ τοὺς Σέρβους Ἀρχιερεῖς νὰ ἐξετάζουν ἕνα εὐρὺ φάσμα ἐκκλησιαστικῶν, πνευματικῶν καὶ γεωπολιτικῶν ζητημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν σήμερα τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸν κόσμο.
Ἀνάμεσα στὰ σημαντικότερα θέματα ποὺ κυριάρχησαν στὶς συνεδριάσεις τῆς Συνόδου βρέθηκαν οἱ σχέσεις τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας μὲ τὶς λοιπὲς κατά τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ἀλλὰ καὶ οἱ ἐξελίξεις ποὺ διαμορφώνουν τὸ σημερινὸ γεωπολιτικὸ περιβάλλον.
Ἰδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στὸ ζήτημα τῶν ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν...

Ἡ Δασκάλα τῆς Παράγκας

Τὴν ἔλεγαν Κυρα-Ἑλένη. Στὸν Πόντο ἦταν δασκάλα στὸ Παρθεναγωγεῖο τῆς Τραπεζοῦντας. Εἶχε τελειώσει τὸ Ἀρσάκειο. Μιλοῦσε ἑλληνικά, γαλλικά, καὶ ποντιακά. 
Στὴν Ἑλλάδα ἔγινε ἐργάτρια στὸ καπνομάγαζο. 14 ὧρες τὴ μέρα νὰ διαλέγει φύλλα καπνοῦ. Τὰ δάχτυλα κίτρινα, τὰ μάτια θολὰ ἀπὸ τὴ σκόνη. Ἀλλὰ τὸ βράδυ... τὸ βράδυ γινόταν πάλι δασκάλα. 
Ἡ παράγκα της ἦταν 3x3. Χῶμα γιὰ πάτωμα. Τενεκὲς γιὰ σκεπή. Στὸν τοῖχο εἶχε καρφώσει ἕνα μαυροπίνακα - ἕνα κομμάτι ξύλο βαμμένο μὲ κάρβουνο. Κάθε ἀπόγευμα, στὶς 6, χτυποῦσε μιὰ κατσαρόλα. Τὸ «κουδούνι» καὶ ἔρχονταν. 40 παιδιά, ξυπόλητα, μὲ κουρελιασμένα ροῦχα, παιδιὰ ποὺ τὸ πρωὶ πουλοῦσαν κουλούρια στὸ λιμάνι, ποὺ μάζευαν κάρβουνα ἀπὸ τὶς γραμμές τοῦ τρένου. 
Δὲν εἶχαν τετράδια. Ἔγραφαν πάνω σὲ παλιὰ χαρτιὰ ἀπὸ τὸ...

Πῶς εἶναι δυνατόν νά ὀνομάζουμε σήμερα τούς παπικούς «ἀδελφή ἐκκλησία» καί νά πολυχρονίζουμε τόν πάπα;

ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΠΟΥ ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ

Ὁ διωγμός τοῦ ἁγίου Μεθοδίου ἀπό τούς Φράγκους, οἱ ὁποῖοι, μέ τήν προσθήκη τοῦ Φιλιόγκβε στό Σύβολο τῆς Πίστεως, εἶχαν καταστεῖ αἱρετικοί.
Ὁ π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ὁ ἅγιος τῶν φυλακισμένων, στό βιβλίο του «Παπισμός καί πρόμαχοι Ὀρθοδοξιας», ἀναφερόμενος στούς ἐνθεώτατους φωτιστές τῶν Σλάβων ἁγίους Κύριλλο καί Μεθόδιο, μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει:
Οἱ Λατίνοι κληρικοί, μετά τήν ἐκθρόνιση τοῦ ἡγεμόνα τῆς Μοραβίας Ρατισλάβου καί τήν τύφλωσή του ἀπό τόν Λουδοβίκο Γερμανό, ἄρχισαν νά μἀχονται τόν Μεθόδιο καί ὅλο τό ἱεραποστολικό του ἐπιτελεῖο, καί πέτυχαν νά ἀναστείλουν τό θεῖο ἔργο του στή Μοραβία.
Μάλιστα ἔστρεψαν ὅλη τους τήν πολεμική ἐνάντια στόν ἅγιο Μεθόδιο προσωπικά. Λατίνοι, Γερμανοί κληρικοί, ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς, τῆς Σλοβενίας τόν...

Ἡ πατρίδα μ’ ἐρημῶθεν - Κώστας Ἀγέρης

Μαρτυρία Χαράλαμπου Τσιτουρίδη: Τόσο πολὺ διψοῦσαν μερικοί, ὥστε ἔπιναν τὰ κάτουρα ποὺ ἄφηναν τὰ ζῶα στὶς πατημασιές τους

Ἑλληνίδες σὲ ἀναγκαστικὴ πορεία πρὸς τὰ παράλια (πηγή: βιβλίο «Certain Samaritans» τῆς Ἔσθερ Λάβτζοϊ)
Βίωσε μαρτυρικὲς πορεῖες στὴν ἐξορία, δούλεψε σὲ καταναγκαστικὰ ἔργα κουβαλῶντας καὶ σπάζοντας πέτρες, καὶ κατέληξε νὰ ἀπαρνηθεῖ τὴν κτηματικὴ περιουσία του γιὰ νὰ μπορέσει νὰ σωθεῖ.
Ὁ Χαράλαμπος Τσιτουρίδης γεννήθηκε στὸ Πουλαντζάκ, παραθαλάσσια πόλη τοῦ Εὔξεινου Πόντου, 14 χλμ δυτικά τῆς Κερασούντας καὶ 116 χλμ. βορειοδυτικά τῆς Ἀργυρούπολης. Οἱ Ἕλληνες κάτοικοι τοῦ οἰκισμοῦ χρησιμοποιοῦσαν συχνότερα τὸ ὄνομα Πουλαντζάκη.
Ὁ ἑλληνικὸς πληθυσμὸς τοῦ οἰκισμοῦ ἀνερχόταν περίπου στοὺς 2.500 κατοίκους, οἱ ὁποῖοι κατάγονταν ἀπὸ τὴν Ἀργυρούπολη καὶ μιλοῦσαν ποντιακά.
Μετὰ τὸν Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ἐγκαταστάθηκαν στὴν περιοχὴ κάποιες οἰκογένειες Τούρκων. Ὑπῆρχε μιὰ ἐκκλησία ἀφιερωμένη στὸν Ἅγιο Γεώργιο καὶ μιὰ...

Τεχνητὴ Νοημοσύνη: Ἀπὸ βοηθός, γίνεται τύραννος – Ἑταιρεῖες ἐπενδύουν σὲ AI παρακολούθησης καὶ βαθμολόγησης ἐργαζομένων

Τὰ συστήματα ἐπιτήρησης φέρνουν ψηφιακὴ δουλεία στοὺς χώρους ἐργασίας - Ἑστιατόρια καὶ ἑταιρεῖες ἐλέγχουν τὴν ἐπίδοση μὲ τεχνητὴ νοημοσύνη 

Συντάκτης: Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Φανταστεῖτε ὅτι βρίσκεστε στὸν χῶρο ἐργασίας σας καὶ ἕνας ἄγρυπνος ἠλεκτρονικὸς ὀφθαλμὸς εἶναι συνεχῶς καθηλωμένος ἐπάνω σας. Ἀξιολογεῖ τὴν κάθε κίνησή σας, «διαβάζει» συνεχῶς τὶς ἐκφράσεις τοῦ προσώπου σας, μαντεύει τὰ συναισθήματά σας, ξέρει πότε νυστάζετε ἢ βαριέστε, καταγράφει τὰ διαλείμματά σας καὶ τὸ πότε πᾶτε στὴν τουαλέτα, «ἀκούει» τὶς συζητήσεις σας μὲ τοὺς πελάτες καὶ τὶς ἀξιολογεῖ σὲ ζωντανὸ χρόνο, βαθμολογεῖ ἀκατάπαυστα τὶς ἐπιδόσεις σας καὶ σὲ κλάσματα δευτερολέπτου μπορεῖ νὰ συντάξει ἀρνητικὴ ἀναφορά, ἀποστέλλοντάς την στὸν ἐργοδότη σας. 
Αὐτὸ τὸ ὀργουελιανὸ σκηνικὸ δὲν εἶναι μιὰ εἰκασία τοῦ μέλλοντος, ἀλλὰ μιὰ πραγματικότητα ποὺ ἤδη ἔχει ξεκινήσει νὰ ἐφαρμόζεται σὲ πολλὲς ἐπιχειρήσεις τοῦ κόσμου, τόσο στὴ διὰ ζώσης ἐργασία – ὅσο καὶ στὴν τηλεργασία...

Δὲν ζοῦμε σὲ Δημοκρατία. Ζοῦμε σὲ ἐκλόγιμη μοναρχία...

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ  

(ἐμπνευσμένο ἀπὸ τὴν φιλοσοφικο-πολιτικὴ σκέψη τοῦ καθηγητῆ Γιώργου Κοντογιώργη) 
Μᾶς ἔμαθαν νὰ λέμε ὅτι ψηφίζουμε, ἄρα κυβερνᾶμε. Ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια εἶναι πιὸ σκληρή: Ψηφίζουμε κάθε 4 χρόνια... καὶ μετὰ σιωποῦμε. Ἐκλέγουμε... ἀλλὰ δὲν ἐλέγχουμε. Ἀναθέτουμε... καὶ μετὰ ὑποτασσόμαστε. 
Αὐτὸ δὲν εἶναι Δημοκρατία. Εἶναι ἕνα καθεστὼς ὅπου ὁ πολίτης ὑπάρχει μόνο τὴν ἡμέρα τῆς κάλπης καὶ ἐξαφανίζεται τὴν ἑπόμενη. 

Ἡ μεγάλη ἀπάτη τῆς «ἀντιπροσώπευσης» 

Τὸ σύστημα ποὺ ζοῦμε δὲν ἔχει πολιτικὴ εὐθύνη. Δὲν ἔχει ἀνάκληση ἐξουσίας. Δὲν ἔχει πραγματικὸ ἔλεγχο. 
Τὰ κόμματα ἔγιναν κράτος. Ἡ ἐξουσία ἔγινε ἐπάγγελμα. Ἡ κοινωνία ἔγινε...

Τό οὐσιαστικόν ἔργον τοῦ Ἐπισκόπου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Διαβάζουμε συχνὰ σχόλια γιὰ διάφορες κοσμικὲς δραστηριότητες νέων μητροπολιτῶν προκειμένου νὰ ἐνισχύσουν σκοπούς ποὺ μόνοι τους ἐπιλέγουν. Συνήθως διοργανώνουν μουσικὲς ἐκδηλώσεις, γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν τὴ φιλοδοξία τους, νὰ προβληθοῦν στὸ λαὸ ὅτι ἐνδιαφέρονται γι᾽ αὐτὸν καὶ βρίσκονται στὸ πλευρό του. Παράλληλα δὲν παραλείπουν νὰ πουλήσουν εἰσιτήρια γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν ἱδρυμάτων τῶν μητροπόλεών τους!
Τὰ τελευταῖα χρόνια μεταφέρουν ἅγια λείψανα, ἱερὲς εἰκόνες ἢ ἀντίγραφα αὐτῶν ἀπὸ διάφορα γνωστὰ προσκυνήματα, γιὰ νὰ πάρουν οἱ πιστοὶ εὐλογίες καὶ φυσικά, δοθείσης τῆς εὐκαιρίας, νὰ ρίξουν καὶ τὸν ὀβολό τους στὸ «ἱερό» κυτίον.
Ἐπίσης οἱ συγκεκριμένοι μητροπολῖται δέχονται χρηματικὰ ποσὰ ἀπὸ...

Πορίσματα Ἡμερίδος «Ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας καὶ Ἕνωσις τῶν Ἐκκλησιῶν»

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΜΕΡΙΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ 2026
ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

Στὶς 21μ.μ. τῆς 3ης Μαῒου 2026 ὁλοκληρώθηκαν μὲ ἐπιτυχία οἱ ἐργασίες τῆς ἡμερίδος ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ποὺ διοργάνωσε ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ μὲ μεγάλη συμμετοχὴ πιστῶν. Μετὰ τὶς ἕξη εἰσηγήσεις ἐξήχθησαν τὰ ἀκόλουθα πορίσματα:
Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ὡς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ ὡς «καινὴ κτίσις» ἔχει ὡς θεμελιώδη ἰδιότητά της τὴν ἑνότητα, ἡ ὁποία ἔχει ὡς βασική της προϋπόθεση τὴν Ἀλήθεια, ὅπως παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Κυρίου στοὺς Ἀποστόλους καὶ διατρανώθηκε ὑπὸ τῶν ἁγίων Πατέρων στὶς Οἰκουμενικὲς Συνόδους διὰ τῶν Ὅρων καὶ τῶν Ἱερῶν Κανόνων. Ὅλες μαζὶ οἱ τοπικὲς Ἐκκλησίες καὶ ἡ...

Τὸ βλέμμα τοῦ τυφλοῦ καὶ ἡ τυφλότητα τῶν βλεπόντων

Κυριακή τοῦ Τύφλου, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην, θ΄, 1 – 38 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς. 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 - ἐδῶ 

Ἡ ἐκτεταμένη περικοπὴ ἀπὸ τὸ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγέλιο τῆς θεραπείας τοῦ Τυφλοῦ θαρρεῖς καὶ θέλει νὰ προκαλέσει μὲ τὴν ἔκτασή της γιὰ τὸ πῶς μπορεῖς νὰ δεῖς το φῶς καὶ γιὰ τὸ πῶς μπορεῖς νὰ χάσεις το φῶς. Καὶ νὰ σημειώσω τρία σημεῖα μέσα ἀπὸ τὴν περικοπή, τὰ ὁποῖα τὰ ὑπομνηματίζουν καί [στὰ ὁποῖα] στέκονται πολὺ οἱ ἑρμηνευτὲς Πατέρες, γιὰ νὰ καταλάβουμε τὸ γιατί τῆς τόσο μεγάλης ἐκτάσεως καὶ τί σημασία ἔχει αὐτὴ ἡ περικοπὴ γιὰ τὴ δική μας ζωή. 
Τὸ πρῶτο σημεῖο εἶναι, στὴν ἀρχὴ τῆς περικοπῆς, ὅπως ἀκούστηκε, ἡ ἀναζήτηση τῶν ἐνόχων ἀπὸ ἐκείνους ποὺ βρίσκονται γύρω ἀπὸ τὸν Χριστό. «Τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ;». Καὶ ὁ Χριστὸς μὲ τὸν δικό Του τρόπο καὶ μὲ τὸν...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Τὰ παιδιά μας αὐτοκτονοῦν. Μᾶς λείπει ὁ Χριστός»!

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Τὰ παιδιά μας αὐτοκτονοῦν. Μᾶς λείπει ὁ Χριστός», Κυριακή 17 Μαΐου 2026.  

Παράκρουση!

«Τὸ φεστιβὰλ ὑπερηφάνειας ἀνατέλλει στὸ πιὸ χαμηλὸ σημεῖο τῆς γῆς. Αὐτὸ τὸν Ἰούνιο ἡ Νεκρὰ Θάλασσα γίνεται Χώρα τῆς Ὑπερηφάνειας, τὸ μεγαλύτερο φεστιβὰλ LGBTQ+ ποὺ ἔγινε ποτὲ στὴ Μέση Ἀνατολή. Τέσσερις μέρες ἀδιάκοπης γιορτῆς, κοινότητας καὶ σύνδεσης».
Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ τὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν τοῦ Ἰσραὴλ ἀνακοίνωσε στὸ μέσο κοινωνικῆς δικτυώσεως «Χ» (πρώην «Twitter») τὴν ἀπόφασή του νὰ φιλοξενήσει τὸ μεγαλύτερο φεστιβὰλ ὁμοφυλόφιλων καὶ παρόμοιων διαστροφῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τὸν Ἰούνιο τοῦ 2026.
Ποῦ; Στὴ Νεκρὰ Θάλασσα!
Οἱ ἄνθρωποι βρίσκονται σὲ παράκρουση. Τὸ διοργανώνουν ἐκεῖ, ὅπου πρὶν ἀπὸ 4 περίπου χιλιετίες ὁ Θεὸς ἔκαψε μὲ φωτιὰ καὶ θειάφι τὴν ὑπερηφάνεια...

Ὁ ἄνθρωπος αὐτός καί οἱ ὁμόφρονες μέ αὐτόν νοσοῦν πλάνη οἰκτρά

Τό παραπάνω ἀπόσπασμα ἁλιεὐθηκε ἀπό τό βιβλίο «ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑ τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ἐρήμην τῶν πιστῶν μελῶν της;», σελ. 9, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», 2026.
Τό 1928 ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Φιλόθεος Ζερβάκος, σέ ἄρθρο του μεταξύ τῶν ἄλλων γράφει καί τά ἑξῆς:
«Προσπαθοῦν νά κρημνίσουν τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας».
...Τότε μόνον θά πλανηθῆ ἡ ἡμετέρα Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ὅταν ἀποκοπῆ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ καί τῶν λοιπῶν μελῶν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καί καταφρονήσει τούς θείους καί ἱερούς κανόνας καί τάς ἱεράς παραδόσεις.
Λυπηρόν εἶναι, ὅτι εἰς τάς ἡμέρες μας εὑρέθησαν κληρικοί τινές καί δή Πατριάρχαι καί Ἀρχιερεῖς τά μέν ἡμέτερα καταφρονοῦν, χάσκουν δέ εἰς τά ξένα, καί προσπαθοῦν μέ κάθε τρόπο νά κρημνίσουν ὅλο τό οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας.
Τοιοῦτος εἶναι μεταξύ τῶν ἄλλων καί ὁ πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βασίλειος (1925-1929), ὁ ὁποῖος εἰς τό ὑπ’ αὐτοῦ σχεδιάγραμμα προτείνει εἰς τήν μελετωμένη Σύνοδον ὅτι καί αὐτά τά μυστήρια χρήζουν μεταρρυθμίσεως, καί ὅτι πρέπει...

Ἀπροκάλυπτος διωγμὸς τοῦ Εὐαγγελίου

Εἴδηση ποὺ ἀντλοῦμε ἀπὸ τὴν «Ἕνωση Ὀρθόδοξων Δημοσιογράφων» («eeod.gr» 24-4-2026), κάνει λόγο γιὰ ἀπροκάλυπτο διωγμὸ τῆς χριστιανικῆς πίστεως καὶ τοῦ Εὐαγγελίου στὸν Καναδά.
Σύμφωνα λοιπὸν μὲ σχετικὸ νομοσχέδιο (C-9/«Νόμος γιὰ τὴν καταπολέμηση τοῦ μίσους») «ποινικοποιεῖται κάθε μορφὴ θρησκευτικῆς ἔκφρασης ἢ παράθεσης ἐδαφίων τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἐὰν χρησιμοποιοῦνται ὡς ἐπιχείρημα π.χ. κατὰ τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τῶν ἐκτρώσεων, τοῦ παρὰ φύσιν “γάμου” ἢ ὁποιουδήποτε ἄλλου ὀρθοπολιτικοῦ “δόγματος”. Σαρώνοντας τὸ διαδίκτυο καὶ τὸν Τύπο, οἱ ἀστυνομικὲς ἀρχὲς θὰ μποροῦν νὰ ἐπέμβουν ἄμεσα γιὰ κάθε χριστιανικὴ ἄποψη ποὺ θὰ θεωρηθεῖ (…) ὅτι ἐκφράζει “μίσος”, μὲ τὶς ποινὲς φυλάκισης νὰ αὐξάνονται...

Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός

Μακαριστοῦ πατρὸς Ἐπιφανίου Θεοδωρόπουλου 

«Ἀρκετοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἀγνώμονες. Ἂν περιμένουμε ἀνταπόδοση, θὰ στεναχωρηθοῦμε. Ἂν ὅμως δὲν περιμένουμε, τότε θὰ εἴμαστε ἤρεμοι. 

Ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, νὰ δεχόμαστε ὅ,τι μᾶς δίνουν. 

Σὲ κάποιον προσφέρεις ἕνα πέλαγος ἀγάπης. Κι αὐτὸς ἀνταποκρίνεται μὲ τὸν ἑξῆς τρόπο: παίρνει ἕνα σταγονόμετρο καὶ σοῦ λέει: "Ἄνοιξε τὰ χέρια σου!... Μιά..., δύο..., τρεῖς...", καὶ σοῦ δίνει δύο - τρεις σταγόνες ἀγάπης! 

Τί, νὰ κάνουμε;! Δεκτὸ κι αὐτό! 

Ὅταν σᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, νὰ ξέρετε ὅτι ἀποκτᾶτε μετοχὲς στὸν Οὐρανό. Ὅταν μᾶς ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι, μᾶς δικαιώνει ὁ Θεός. Γενικά, τοὺς ἀνθρώπους νὰ τοὺς δεχόμαστε ὅπως εἶναι καὶ ὄχι ὅπως θὰ θέλαμε ἐμεῖς νὰ εἶναι...».

Ἐλευθέρια Θράκης

Ξημέρωσε ἡ χαραυγὴ καὶ πήραμε τὴ Θράκη!!! ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΡΑΚΗΣ 2026. 

Ἕνα ξεχωριστὸ ἐπετειακὸ βίντεο ἀπὸ τὸν Ἱστορικὸ καὶ Πολιτιστικὸ Σύλλογο Διδυμοτείχου ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ - Γνώση καὶ Δράση. 
Ἕνας φόρος τιμῆς στὰ Ἐλευθέρια τῆς Θράκης μας! 
Ὁ Ἐθνικός μας Ὕμνος ἀντηχεῖ μέσα ἀπὸ τὸν ἀρχέγονο ἦχο τῆς θρακιώτικης γκάϊντας. Ὁ φέρελπις καὶ χαρισματικὸς μουσικὸς τοῦ τόπου μας, Χριστόφορος Μπιμπούδης, ἀπο Ἀσβεστάδες Διδυμοτείχου ἀποδίδει μὲ μοναδικὸ τρόπο τὸν Ὕμνο εἰς τὴν Ἐλευθερίαν, τιμῶντας τὴν ἱστορία τῆς Θράκης. 

Ποτὲ μὴ δυσκολέψης τὸν ἄλλον, ποτὲ μὴν προσπαθήσης νὰ ἐπιμείνης στὸν λόγο σου

Γέρων Αἰμιλιανὸς ὁ Σιμωνοπετρίτης, "Περὶ Θεοῦ: Λόγος Αἰσθήσεως". 

Θέλεις νὰ κοινωνᾶς σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ; Κοινώνησε. 

Ὑπάρχουν ὅμως καὶ ἄλλοι τρόποι κοινωνίας. 

Νὰ τί λέγει ἕνας ἀπὸ τοὺς μοναχικοὺς κανόνες τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου: 

«Ποτὲ μὴ δυσκολέψης τὸν ἄλλον, ποτὲ μὴν προσπαθήσης νὰ ἐπιμείνης στὸν λόγο σου». 

Εἶπες κάτι καὶ ὁ ἄλλος σοῦ ἀπαντᾶ: Ὄχι, δὲν εἶναι ἔτσι ὅπως τὸ λές. Μὴν προσπαθήσης νὰ ἀποδείξης ὅτι ἔχεις δίκαιο, ἀλλὰ βρὲς ἕναν εὐγενή τρόπο νὰ καταλάβη ὅτι εἶναι ὁ νικητής. 

Διότι, ἐὰν δὲν νοιώση ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ νικητής, θὰ δημιουργηθῇ μέσα του πικρία, ἀντίδρασις, φαρμάκι, ἐκδικητικότης, μειονεξία καὶ τόσα ἄλλα. 

Θὰ ὑποχωρήσης χωρὶς νὰ τὸ δείξης, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβη, ὥστε νὰ νομίση ὅτι σὲ ἔπεισε. 

Ἐσὺ βεβαίως θὰ παραμείνης σταθερὸς στὴν ἀλήθεια. 

Ἐὰν δὲν συμπεριφερώμεθα ἔτσι, θὰ μᾶς κυβερνᾶ τὸ πονηρόν, ὅπως συνεχίζει ὁ κανόνας τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου. 

Ἀρχιμανδρίτης Ζαχαρίας: "Ὁ Γέροντας Αἰμιλιανὸς καὶ ὁ ὅσιος Σωφρόνιος: Γνωριμία καὶ συναντίληψη"

 

Ἡ Ἐνθρόνιση τοῦ Πατριάρχη Γεωργίας Σιὼ Γ’ - Δὲν μνημόνευσε τὸν Ἐπιφάνιο Οὐκρανίας!

Στὴν ἑνότητα καὶ τὴν παράδοση τοῦ λαοῦ τῆς Γεωργίας καθὼς καὶ στὰ ὅσα κληροδότησε ὁ μακαριστὸς Πατριάρχης Ἠλία Β’ ἀναφέρθηκε ὁ νέος Καθολικὸς Πατριάρχης πάσης Γεωργίας Σιὼ Γ’ κατὰ τὸν ἐνθρονιστήριο λόγο του ζητῶντας τὶς προσευχὲς ὅλων ὥστε νὰ διακονήσει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ τὸ ἔθνος. 

Γραφεῖο ρεπορτὰζ ope.gr 

Ἱστορικὲς στιγμὲς ζεῖ ἀπὸ ἐχθὲς ἡ Ἐκκλησία τῆς Γεωργίας μετὰ τὴν ἐκλογὴ τοῦ νέου Πατριάρχη. Ὁ ἀπὸ Σενάκι καὶ Τσχορότσκου κ. Σιὼ Γ’ ἐξελέγη ὡς ὁ 142ος Πατριάρχης ὑπὸ τὸν τίτλο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μετσχέτης καὶ Τιφλίδος, Μητροπολίτη Μπιτσβίνθας καὶ Ἀπχαζίας καὶ Καθολικοῦ Πατριάρχη Γεωργίας, διαδεχόμενος μετὰ ἀπὸ σχεδὸν μισὸ αἰῶνα τὸν Πατριάρχη Ἠλία Β’. 
Χίλια ἑπτακόσια χρόνια μετὰ τὸν φωτισμὸ τῆς Ἰβηρίας ἀπὸ τὴν...

Πρωτοφανὴς κοσμοσυρροὴ ὑπὲρ τῆς οἰκογένειας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρωτοφανὴς καὶ ἐντυπωσιακὴ ἦταν ἡ συμμετοχὴ τοῦ κόσμου στὴν ἑορταστικὴ ἐκδήλωση τῆς Πρωτοβουλίας «Ἀγαπῶ τὴν Οἰκογένεια» ποὺ ἔλαβε χώρα τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς (10 Μαΐου) στὸ καταπράσινο Ἄλσος Βεΐκου στὸ Γαλάτσι. 
Ἀπὸ νωρὶς τὸ ἀπόγευμα, μὲ τὴν εὐγενικὴ ἄδεια τοῦ Δήμου Γαλατσίου, τὸ ὑπέροχο αὐτὸ ἀστικὸ πάρκο πλημμύρισε ἀπὸ οἰκογένειες ποὺ ἀνταποκρίθηκαν στὸ κάλεσμα τῆς Πρωτοβουλίας καὶ ἦλθαν γιὰ νὰ χαροῦν ἕνα ὑπέροχο ἀνοιξιάτικο ἀπόγευμα μέσα στὴ φύση καὶ νὰ δώσουν ἕνα ἠχηρὸ μήνυμα ὑπὲρ τοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας, μέσα ἀπὸ μιὰ μοναδικὴ σὲ πλῆθος σύναξη οἰκογενειῶν. 
Περίπου 300 ἐθελοντὲς ἀπὸ διάφορες Μητροπόλεις, ἐνορίες καὶ συλλόγους, συνεργάστηκαν γιὰ νὰ προσφέρουν ἕνα ἐξαιρετικὸ πρόγραμμα μὲ ποικίλες δράσεις σὲ 20 θεματικὰ περίπτερα ποὺ περιλάμβαναν πρωτότυπα ὁμαδικὰ...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Ὁ πιστὸς λαὸς τῆς Κύπρου στηρίζει Μητροπολίτη Τυχικό»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Ὁ πιστὸς λαὸς τῆς Κύπρου στηρίζει Μητροπολίτη Τυχικό», Κυριακή 10 Μαΐου 2026. 

Γέρων Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης

Σὰν σήμερα, 11 Μαϊου 2015, ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ ὁ Γέροντας Σπυρίδων Μικραγιαννανίτης τῆς Ἀδελφότητας τοῦ Ὁσίου Γερασίμου τοῦ Ὑμνογράφου. 

Ὁ μακαριστὸς καὶ λίαν ἀγαπητὸς Ἀδελφὸς καὶ Φίλος Σπυρίδων, γεννήθηκε (1951) στὴ Θεσσαλονίκη ἀπὸ γονεῖς Μικρασιᾶτες (κατὰ κόσμον Γεώργιος Ραχώνης), ὅπου καὶ περάτωσε τὶς Γυμνασιακές του σπουδές. Φοίτησε στὴν Ἀθωνιάδα Σχολὴ (1968-1969) καὶ ἀμέσως ἔπειτα (1970) ἔγινε μοναχὸς στὴ συνοδεία τοῦ Ὁσίου Γερασίμου τοῦ Ὑμνογράφου, στὴ Σκήτη τῆς Μικρᾶς Ἁγίας Ἄννης, στὴν Καλύβη τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τῆς ὁποίας (1998 κ.εξ.) ἦταν ὁ ἴδιος Γέρων. Πλούσια ἡ μουσική του κατάρτιση καὶ ἐμπειρία. Μαθητής τοῦ Χαρίλαου Ταλιαδώρου στὸ Μακεδονικὸ Ὠδεῖο Θεσσαλονίκης καὶ τοῦ σπουδαίου σύγχρονου Ἁγιορείτη μουσικοῦ καὶ δασκάλου Γέροντος Μελετίου Συκιώτου στὴν Ἀθωνιάδα Σχολή. Ὁ πατὴρ Σπυρίδων ἦταν σίγουρα τὸ «ἀηδόνι τοῦ Ἁγίου Ὅρους», ὅπως πολλοὶ τὸν ὀνόμασαν. Εἶχε καρδιὰ μικροῦ παιδιοῦ καὶ ἦταν γιὰ ὅλους μία ἀνοιχτὴ ἀγκαλιὰ ποὺ ἐνέπνεε εἰρήνη, γαλήνη, στοργὴ καὶ ἀγάπη Χριστοῦ σὲ ὅλους τοὺς ἐπισκέπτες της Μικραγιάννας καὶ ὄχι μόνο. Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Σώπασε γιὰ νὰ βρεῖς τὸν Λόγο: Τὰ τέσσερα στοιχεῖα ποὺ νοηματοδοτοῦν τὸν ἀνθρώπινο διάλογο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ, Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰὠάννην, δ΄ 5 – 42 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 5 Ἰουνίου τοῦ 1994 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ 

Ὁ Θεὸς ἔφτιαξε τὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ ζεῖ ἐν κοινωνίᾳ, γιατί καὶ ὁ Θεὸς εἶναι κοινωνία. Καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ ἰσχυρὰ ὅπλα τῆς θεμελιώσεως αὐτῆς κοινωνίας καὶ ἕνα ἀπὸ τὰ μέσα ποὺ ὁ Θεός, μέσα ἀπὸ τὴν ἀγάπη του, ἔδωσε στὸν ἄνθρωπο, εἶναι ὁ λόγος καὶ ὁ διάλογος. Ἀκόμη καὶ ὁ Θεὸς φαίνεται μέσα στὴν τριαδική του ὕπαρξη, ἀπὸ τὰ κείμενα τῆς Γραφῆς, νὰ διαλέγεται: «ποιήσωμεν ἄνθρωπον», «Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου» καὶ ἄλλα τέτοια χωρία. 

Καὶ σὲ αὐτὸ τὸ κείμενο τὸ εὐαγγελικὸ ποὺ ἀκούσαμε σήμερα τοῦ Ἰωάννου, ποὺ ἀναφέρεται στὸ διάλογο τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴ Σαμαρείτιδα, δίνεται ἕνα ἦθος διαλόγου ὡς ἰσχυροῦ μέσου οἰκοδομήσεως τῆς ἀνθρώπινης κοινωνίας. Παρ' ὅλο ποὺ τὸ γνωρίζουμε αὐτὸ πάρα πολὺ καλά, γιατί κάθε μέρα μιλοῦμε καὶ κουβεντιάζουμε, φαίνεται νὰ ἀποτύχαμε πολὺ στὸν διάλογό μας...

Ἂν νιώθεις κούραση καὶ βιασύνη στὴν προσευχή, σημαίνει ὅτι γίνεται πόλεμος...

Χθὲς στὸ ΟΑΚΑ, 80.000 ἄνθρωπο ὑπέμειναν τὸν καυτὸ ἥλιο γιὰ ὧρες, τὴν ὀρθοστασία, τὴ δίψα, τὴν ἐξάντληση. Γιατί; Γιατί ἀγαποῦσαν αὐτὸ ποὺ περίμεναν. Ἡ ἀναμονὴ ἦταν ἡ χαρά τους. Δὲν κοίταζαν τὸ ρολόϊ, γιατί ἡ καρδιά τους ἦταν ἤδη ἐκεῖ, στὴ σκηνή. 

Τὴν ἴδια στιγμή, ἐμεῖς, οἱ «πιστοί», τὴν νύχτα τῆς Ἀνάστασης —τὴ νύχτα ποὺ γιορτάζουμε τὴ νίκη πάνω στὸν θάνατο— μὲ τὸ ποὺ ἀκούσουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», τρέχουμε πρὸς τὴν ἔξοδο. 

Ὁ κόσμος χθὲς ἔμεινε μέχρι νὰ σβήσουν τὰ φῶτα, γιὰ νὰ μὴ χάσει οὔτε δευτερόλεπτο ἀπὸ τὴ δόνηση.Στην Ἐκκλησία Μόλις πάρουμε τὸ Ἅγιο Φῶς, βιαζόμαστε νὰ τὸ κλείσουμε σὲ ἕνα φανάρι καὶ νὰ φύγουμε γιὰ τὴ μαγειρίτσα. Μετατρέπουμε τὸ Μυστήριο σὲ μιὰ τυπικὴ ὑποχρέωση 10 λεπτῶν. 

Πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ ἠλεκτρικὴ κιθάρα νὰ γεννᾶ μεγαλύτερη...

Ἀδειάζουν οἱ τάξεις, γερνᾶ ἡ χώρα - Τὰ “πρωτάκια” ἐξαφανίζονται: 69.895 παιδιά γιὰ μία χώρα ποὺ μικραίνει ἐπικίνδυνα!

Ἡ Α΄ Δημοτικοῦ ἀδειάζει – Καὶ ἡ κυβέρνησις «παρακολουθεῖ τὸ φαινόμενον»

Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2026, μόλις 69.895 μαθητὲς καὶ μαθήτριες θὰ περάσουν τὸ κατώφλι τῆς Α΄ Δημοτικοῦ στὰ δημόσια σχολεῖα τῆς χώρας. Ἕνας ἀριθμὸς ποὺ δὲν εἶναι ἀπλῶς στατιστικὸ στοιχεῖο· εἶναι ἡ ἠχηρὴ καταγραφή μιᾶς κοινωνίας ποὺ μικραίνει, γερνᾶ καὶ σταδιακὰ ἀδειάζει.
Κι ὅμως, μπροστὰ σὲ αὐτὴ τὴν πραγματικότητα, ἡ πολιτεία συνεχίζει νὰ συμπεριφέρεται σὰν νὰ πρόκειται γιὰ μία «φυσιολογικὴ διακύμανση». Λίγες ἐξαγγελίες, μερικὰ ἐπιδόματα-ἀσπιρίνες, ἐπιτροπὲς ποὺ συνεδριάζουν, λόγια γιὰ «στρατηγικὸ σχεδιασμό» καὶ ἔπειτα… σιωπή. Τὴν ἴδια στιγμή, ἡ χώρα χάνει τὸ πολυτιμότερό της κεφάλαιο: τὰ παιδιά της.

Μία γενιὰ ποὺ συρρικνώνεται

Τὸ 2010, οἱ μαθητὲς τῆς Α΄ Δημοτικοῦ ξεπερνοῦσαν τοὺς 120.000. Σήμερα, ὁ ἀριθμὸς ἔχει σχεδὸν περιορισθεῖ στὸ μισό. Μέσα σὲ δεκαπέντε...

Ὅσιος Ἱερώνυμος - Γέροντας Αἰμιλιανός: Δύο κορυφαῖες μορφές τῆς Σιμωνόπετρας καὶ τοῦ Ὀρθοδόξου μοναχισμοῦ

Tή μνήμη τοῦ Ὁσίου Ἱερωνύμου Σιμωνοπετρίτου τιμᾶ σήμερα, 9 Μαΐου, ἡ Ἐκκλησία μας. Παράλληλα, σήμερα συμπληρώνονται ἑπτὰ χρόνια ἀπὸ τὴν κοίμηση μιὰ ἄλλης μεγάλης μορφῆς τοῦ Ὀρθόδοξου μοναχισμοῦ, τοῦ Γέροντα Αἰμιλιανοῦ Σιμωνοπετρίτη. 
Ὁ Ὅσιος Ἱερώνυμος προσῆλθε στὴν Σιμωνόπετρα σὲ ἡλικία δεκαεπτὰ ἐτῶν καὶ ἐγκαταβίωσε σ’ αὐτὴν γιὰ 43 ὁλόκληρα χρόνια, διετέλεσε δὲ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς κατὰ τὰ ἔτη 1920-1931. 
Στὴν συνέχεια καὶ μέχρι τὴν ὁσιακὴ κοίμησή του, τὸ 1957, χρημάτισε Οἰκονόμος καὶ πνευματικὸς στὸ γνωστὸ Σιμωνοπετρίτικο Μετόχιο τῆς Ἀναλήψεως στοὺς πρόποδες τοῦ Ὑμηττοῦ, ὑφιστάμενου ἀπὸ ἑκατονταετίας καὶ πλέον, προτοῦ κἂν σχηματιστεῖ ὁ οἰκισμὸς τῶν προσφύγων καὶ ἀργότερα ὁ πολεοδομικὸς ἱστὸς τοῦ Βύρωνα καὶ τῆς Καισαριανῆς, ὅπου ἐκοιμήθη καὶ ἐτάφη καὶ μέχρι σήμερα προσκυνεῖται...

Ἡ Ἐκκλησία ἀνάμεσα στὴν κάθοδο καὶ τὴν εἰκόνα

Τοῦ Γεωργίου Χατζημιχάλη, θεολόγου 

Ὑπάρχει μιὰ λεπτὴ ἀλλὰ καθοριστικὴ διαφορὰ ἀνάμεσα στὴν Ἐκκλησία ποὺ μαρτυρεῖ τὸν Χριστὸ καὶ στὴν Ἐκκλησία ποὺ διαχειρίζεται τὴν εἰκόνα της μέσα στὸν κόσμο. Ἡ πρώτη κατεβαίνει πρὸς τὸν ἄνθρωπο ἀκόμη κι ὅταν αὐτὸ κοστίζει· ἡ δεύτερη παραμένει συχνὰ στὸ ἐπίπεδο τοῦ λόγου, τῆς παρουσίας, τῆς ἐπιρροῆς καὶ τῆς δημόσιας ἀποδοχῆς. Καὶ ἴσως ἐκεῖ νὰ βρίσκεται μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες πνευματικὲς δοκιμασίες τῆς ἐποχῆς μας. 
Ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης εἶναι θεσμὸς ἱερὸς καὶ ἱστορικὸς γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία. Δὲν πρόκειται ἁπλῶς γιὰ ἕναν διοικητικὸ ρόλο ἢ γιὰ μιὰ μορφὴ διεθνοῦς ἐκπροσώπησης. Τὸ Φανάρι κουβαλᾶ μνήμη μαρτυρίου, διωγμῶν, ἱστορικῶν ταπεινώσεων καὶ ἀγῶνα ἐπιβίωσης μέσα σὲ ἐξαιρετικὰ δύσκολες συνθῆκες. Γι’ αὐτὸ καὶ κάθε ὀρθόδοξος ἄνθρωπος ὀφείλει σεβασμὸ πρὸς τὸν θεσμό, ἀκόμη καὶ ὅταν ἀσκεῖ κριτικὴ σὲ ἐπιλογές, προτεραιότητες ἢ δημόσιες στάσεις. Στὴν...

Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό...

Ἀπό τό βιβλίο «Ὁμιλίες Γέροντος Γρηγορίου», σελ.15, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος», Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς, 2019.
Πρέπει νά προσέξουμε. Πολλά «πιστεύω» ὑπάρχουν, πολλά δόγματα, πολλές θρησκεῖες, πολλές «ἐκκλησίες», ἐνῷ ἡ ἀλήθεια καί ἡ Ἐκκλησία εἶναι μία καί πρέπει κανείς νά καταρτίζεται -εἰδικά σήμερα-, γιά νά γνωρίζει τήν ἀλήθεια, νά ξέρει τήν ἀλήθεια.
Νά, καί σήμερα πολλοί καί ἐγγράμματοι καί λόγιοι λένε «ἦταν σωστό νά χύνονται τόσα αἵματα στήν Εἰκονομαχία στό Βυζάντιο γιά τίς εἰκόνες; Τόσος φανατισμός!».
Τήν ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας τήν λένε φανατισμό. Λένε· ἄς πίστευε κανείς καί ἄς δεχόταν τήν ἀλήθεια, τόν Χριστό ὅπως τόν πίστευε· τί πείραζε καί ἄν δέν εἶχε εἰκόνα;
Πολύ πειράζει! Δέν ἔχεις εἰκόνα, δέν ἔχεις Χριστό! Δέν μπορεῖς νά ἔχεις Χριστό, ἄν δέν ἔχεις εἰκόνα. Ἔχεις ἔνα Θεό, μπορεῖ καί Τριαδικό Θεό, ἀλλά ὄχι Χριστό ἐνανθρωπήσαντα. Καί ἀφοῦ δέν ἔχεις ἐνανθρωπήσαντα Χριστό, δέν ἔχεις...

Ἡ θρυλικλη μάχη τῶν «Παπάδων» (5 - 9 Μαϊου 1944)

ΜΙΑ ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗ ΠΡΑΞΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ 

Τοῦ Κωνσταντίνου Χασόγια, Θεολόγου ΕΚΠΑ/ 
Φοιτητὴ Τμήματος Ἱστορίας καὶ Ἀρχαιολογίας ΕΚΠΑ 

Στὶς 9 Μαΐου 1945, ὁ στρατάρχης Βίλχελμ Κάϊτελ ὑπέγραψε τὴν ἄνευ ὅρων παράδοση τῆς Γερμανίας στὶς Συμμαχικὲς Δυνάμεις, πράξη ποὺ σηματοδότησε τὴ λήξη τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στὴν Εὐρώπη. Παράλληλα, ἡ 9η Μαΐου καθιερώθηκε (ἄρθρο 4 §1, Ν. 2703/1999, ΦΕΚ Α΄ 72/8-4-1999) ὡς ἡμέρα ἑορτασμοῦ τῶν Ἐθνικῶν Ἀγώνων καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀντίστασης κατὰ τοῦ ναζισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ, καθὼς καὶ τῆς ὀφειλόμενης τιμῆς πρὸς τοὺς ἀγωνιστές, τοὺς νεκροὺς καὶ τὰ θύματα τοῦ ἀγῶνα τῆς περιόδου 1941–1944. Ἡ πατρίδα μας ἔζησε τρία πικρὰ χρόνια κατοχῆς ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα. Ὡστόσο, γενναῖοι ἄνδρες καὶ γυναῖκες ὄρθωσαν τὸ ἀνάστημά τους, δίνοντας ἕναν ἡρωικὸ ἀγῶνα ἐναντίον τῶν ξένων κατακτητῶν. 
Μετὰ τὸ ἡρωικὸ «ΟΧΙ» τῆς Ἑλλάδας τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1940, τὸ ὁποῖο...

Πῶς νὰ λέμε τὴν Εὐχή;

Πρωτοπρεσβύτερος Ἀναγνωστόπουλος Στέφανος 

Ὁ πλέον συνηθισμένος τρόπος εἶναι νὰ λέμε τὴν Εὐχή, εἶτε προφορικὰ εἶτε ψιθυριστὰ εἶτε ἀπὸ μέσα μας μὲ τὸν ἐνδιάθετο λόγο, παντοῦ καὶ πάντοτε. Έτσι, στὴ δουλειά, στὸ σπίτι, στὸ δρόμο λέμε: “Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”. Ὅταν τρῶμε, ὅταν περπατᾶμε καί, εἰδικότερα, ὅταν βρισκόμαστε μέσα στὸ ναό: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”.

Τὸν πρῶτο καιρὸ, πρέπει νὰ λέμε τὴν Εὐχὴ προφορικά, μὲ τὸ στόμα ψιθυριστά, σεμνὰ καὶ ταπεινὰ καὶ μάλιστα, ὅσο μποροῦμε συχνότερα:

“Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με… Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με”. Γιατί ἡ φωνὴ ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὸ στόμα, συγκεντρώνει τὸ νοῦ πάνω στὶς λέξεις καὶ ἔτσι, ὁ νοῦς μὲ τὴ σειρὰ του ἀρχίζει σιγά-σιγὰ νὰ τὶς προσέχει. Ὅπως, λοιπὸν, δὲν εἴμαστε ἀφηρημένοι μπροστὰ στὸν Πνευματικὸ ἢ σ’ ἕνα ἐπίσημο πρόσωπο, ἔτσι καὶ πολὺ περισσότερο δὲν πρέπει νὰ εἴμαστε ἀφηρημένοι, ὅταν κάνουμε Εὐχή, γιὰ ν’ ἀρχίσει ὁ τρόπος αὐτὸς ν’ ἀποδίδει καρπούς. Γιατί, ὅσο πιὸ θερμὴ καὶ πιὸ δυνατὴ εἶναι ἡ Εὐχή, τόσο καὶ τὰ ἀποτελέσματά της εἶναι πιὸ θεάρεστα καὶ πιὸ ὠφέλιμα γιὰ τὴν ψυχή μας...

Ὁσία Σοφία τῆς Κλεισούρας, Ἀκούστηκε ἡ φωνὴ τῆς Παναγίας: «Σοφία, γύρισε πίσω καὶ κάνε ὑπομονή»!

Ἁγία Σοφία τῆς Κλεισούρας (1883-1974).

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο, «Σοφία ἡ Ἀσκήτισσα τῆς Παναγίας», ἔκδοση Ἱερᾶς Μονῆς Γενεθλιου τῆς Θεοτόκου Κλεισούρας. 
Κάποτε στὸ μοναστήρι ἔγινε μεγάλος πειρασμός. Σκότωσαν μιὰ γριά, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὸ Βογατσικό, Ξανθίππη τὸ ὄνομά της. 
Μετὰ τὴν πέταξαν κάτω ἀπὸ τὸ γεφύρι, ἐκεῖ κοντὰ στὸν Ἅγιο Πρόδρομο. 
Ἡ Σοφία σίγουρα γνώριζε πρόσωπα καὶ πράγματα. 
Ἦρθε ὁ εἰσαγγελέας, ἔκαναν ἀνακρίσεις, τὴν πῆγαν στὴν Καστοριά, τὴν ἀπείλησαν μὲ φυλάκιση γιὰ νὰ ἀποκαλύψει τους φταῖχτες· λέγεται μάλιστα πὼς τῆς ἔδωσαν πολὺ ξύλο. 
Εἰρηνοδίκης ἦταν ὁ Τ.Δ,* ποὺ ἡ σύζυγός του Μ.* καταγόταν ἀπὸ τὴν Κλεισούρα. 
Αὐτός, τὴν πῆρε παράμερα ὁ ἴδιος, καὶ τὴν ρωτοῦσε. «Καὶ φυλακὴ νὰ μὲ βάλλεις, δὲν ξέρω, δὲν εἶδα», ἦταν ἡ ἀπάντηση τῆς Σοφίας. Δὲν εἶπε κουβέντα. 
Ὅταν γύρισε πίσω, ἐπειδὴ δὲν μαρτύρησε καὶ σιωποῦσε, τὴν ἔδιωξαν...

Μεσοπεντηκοστή: «Ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρὸς με καὶ πινέτω» - Διψᾶμε ὄντως γιὰ τὸν Χριστὸ ἢ ἁπλῶς ἐπιβιώνουμε μὲ λίγες σταλιὲς χάριτος;

Στὰ μισὰ τοῦ δρόμου ἀπὸ τὸ Πάσχα ὡς τὴν Πεντηκοστή, ἂς ἀναρωτηθοῦμε μήπως βολευόμαστε στὴν πνευματικὴ μετριότητα, στερῶντας τον χορτασμὸ τῆς ψυχῆς μας 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

«Μεσούσης τῆς ἑορτῆς διψῶσάν μου τὴν ψυχὴν εὐσεβείας πότισον νάματα· ὅτι πᾶσι, Σωτὴρ ἐβόησας· ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρὸς με καὶ πινέτω. Ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, Χριστὲ ὁ Θεός, δόξα σοι». 
Αὐτὸ εἶναι τὸ ὑπέροχο ἀπολυτίκιο τῆς μεγάλης δεσποτικῆς ἑορτῆς τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, ὁ μέσος σταθμὸς ἡμερῶν μεταξὺ τοῦ Πάσχα καὶ τῆς Πεντηκοστῆς. «Εὑρισκόμενοι στὸ μέσο τῆς ἑορτῆς, πότισε τὴ διψασμένη μου ψυχὴ μὲ τὰ νάματα τῆς εὐσέβειας. Διότι Ἐσὺ Σωτῆρα διαλάλησες πρὸς ὅλους: "Ὅποιος διψᾶ, ἂς ἔρχεται σὲ ἐμένα καὶ ἂς πίνει". Χριστὲ ὁ Θεός, Ἐσὺ ποὺ εἶσαι ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς, δόξα σὲ Ἐσένα». 
Ἡ δίψα γιὰ τὸν Χριστὸ εἶναι κάτι ποὺ ἀτονεῖ μέσα μας, ὅσο περιπλανιόμαστε ἀπρόσεκτοι στὴν ἔρημο τοῦ κόσμου. Πολλὲς φορὲς θυμόμαστε τὴ δίψα γιὰ τὴν παρηγοριὰ τοῦ Χριστοῦ μόνο στὶς συμφορὲς καὶ τὶς ξαφνικὲς δοκιμασίες...

Τὸ Ἄμστερνταμ ἔγινε ἡ πρώτη πρωτεύουσα ποὺ ἀπαγόρευσε διαφημίσεις κρέατος, ὀρυκτῶν καυσίμων καὶ ἀεροπορικῶν ταξιδιῶν!

Οἱ μελλοντικὲς ἀστικὲς «φυλακὲς» τῶν 15 λεπτῶν ἀλλάζουν αὐταρχικὰ τὴ διατροφικὴ ἀτζέντα καὶ περιορίζουν τὴν κινητικότητα 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Τὸ σχέδιο ἰδρυματοποίησης τῶν λαῶν μέσα στὶς πόλεις ποὺ θὰ λειτουργοῦν ὡς «ἔξυπνες» φυλακὲς τῶν 15 λεπτῶν, προχωρᾶ ἀπρόσκοπτα στὴν Εὐρώπη. Ὅσο ὁ ὑπερκαταναλωτὴς Εὐρωπαῖος παραμένει ὑπνωτισμένος μὲ τὸ νὰ σέρνεται πίσω ἀπὸ τὶς τεχνητὲς ἐξαρτήσεις του, οἱ ἐξουσίες στήνουν τὰ «ἠλεκτροφόρα σύρματα» τῆς δυστοπίας ποὺ ἑτοιμάζουν. 
Ἡ «πράσινη ἀνάπτυξη», ὅσο καὶ ἂν ἔχει διαπομπευτεῖ ὡς τεχνοκρατικὸ ὅπλο ποὺ δὲν ἔχει καμία σχέση μὲ τὸ καλὸ τοῦ περιβάλλοντος, παραμένει ἡ αἰχμὴ τῆς πολιτικῆς ἀτζέντας τῆς Εὐρώπης. Τὰ δισεκατομμύρια ἐπὶ δισεκατομμυρίων ποὺ ἔχουν ἐπενδυθεῖ στὴν «πράσινη» φαντασίωση τῶν τυράννων, δὲν ἐπιτρέπουν τὴν παραμικρὴ ὑποχώρηση. 
Ἀκόμα καὶ ἂν ἡ ἀτζέντα τους φαίνεται πλέον διάτρητη λόγῳ τῆς...

Ἡ ἑορτὴ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς

Φουντούλης Ἰωάννης

Σὲ λίγους πιστοὺς εἶναι γνωστὴ ἡ ἑορτή, μὲ τὴν ὁποία θὰ ἀσχοληθοῦμε τώρα. Ἐκτὸς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς καὶ μερικοὺς ἄλλους χριστιανούς, ποὺ ἔχουν ἕνα στενότερο σύνδεσμο μὲ τὴν Ἐκκλησία μας, οἱ περισσότεροι δὲν γνωρίζουν κἄν τὴν ὕπαρξί της. Λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἐκκλησιάζονται κατ’ αὐτὴ καὶ οἱ περισσότεροι δὲν ὑποπτεύονται κἄν ὅτι τὴν Τετάρτη μετὰ τὴν Κυριακή τοῦ Παραλύτου πανηγυρίζει ἡ Ἐκκλησία μία μεγάλη δεσποτικὴ ἑορτή, τὴν ἑορτὴ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς.
Καὶ ὅμως κάποτε ἡ ἑορτὴ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς ἦταν ἡ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ συνέτρεχαν κατ’ αὐτὴ στὸν μεγάλο ναὸ πλήθη λαοῦ. Δὲν ἔχει κανεὶς παρὰ νὰ ἀνοίξη τὴν Ἔκθεσι τῆς Βασιλείου Τάξεως (1) τοῦ Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου γιὰ νὰ ἰδῆ τὸ ἐπίσημο τυπικό τοῦ ἑορτασμοῦ, ὅπως ἐτελεῖτο μέχρι τὴν Μεσοπεντηκοστὴ τοῦ ἔτους 903 στὸν ναὸ τοῦ ἁγίου Μωκίου στὴν Κωνσταντινούπολι, μέχρι δηλαδὴ τὴν ἡμέρα...

Μεσοπεντηκοστή

«Ἐγὼ τῷ διψώντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεὰν»

Κατὰ τὴ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ γευόμαστε σὲ κάποιο βαθμὸ τὴ νέκρωση τοῦ Χριστοῦ. Στὴ μέση αὐτῆς τῆς περιόδου, ἡ Ἐκκλησία ἔχει θεσπίσει τὴν προσκύνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὥστε νὰ τονώσει τὴν ἔμπνευση καὶ νὰ μᾶς ἐνισχύσει στὸν ἀγώνα νὰ προευπρεπίσουμε τὶς ψυχές μας, γιὰ νὰ εἰσέλθουμε στὴ ζωοποιὸ παρουσία τοῦ ἀναστάντος Κυρίου. Μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι διὰ Σταυροῦ ἡ χαρὰ καὶ ἡ Ἀνάσταση εἰσῆλθαν στὸν κόσμο.
Στὴ μέση της περιόδου τοῦ Πεντηκοσταρίου, ἑορτάζουμε τὴ Μεσοπεντηκοστή, ποὺ ἀναδαυλίζει τὴ δίψα γιὰ τὸ Φῶς τοῦ Παρακλήτου, καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο μᾶς ἐνισχύει νὰ προσκαρτερήσουμε μὲ προσευχὴ καὶ ὁλοένα αὐξανόμενο πόθο, «ἕως οὐ ἐνδυθῶμεν δύναμιν ἐξ ὕψους». Ἡ Μεσοπεντηκοστὴ ἀποτελεῖ τὸ προοίμιο τῆς ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς, ὅταν ὁ Κύριος θὰ χορτάσει τὴν πείνα τῆς ψυχῆς μας, «ἐν τῷ ὀφθῆναι ἡμῖν τὴν δόξαν Αὐτοῦ».
Ὁ Θεὸς μας εἶναι Θεὸς Παράκλητος. Ὁ Θεὸς Πατὴρ εἶναι...

Φῶς ἀπό τό λυχνάρι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου – 1ον

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση 

Εἶναι χρήσιμο νὰ θυμούμαστε τὶς διδαχὲς τὸν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ ἐμπνευόμαστε ἀπ’ αὐτές. Νὰ ἀποτελοῦν ὁδηγὸ στὴν πολυκύμαντη ζωή μας καὶ φῶς στὸ πνευματικὸ σκοτάδι ποὺ μᾶς περιβάλλει.
Οἱ συνειδητοὶ χριστιανοὶ εἶναι λιγότεροι ἀπ’ ὅ,τι φανταζόμαστε. Πολλοὶ φέρουν τὸ ὄνομα χριστιανός, ἀλλὰ πόσοι τὸ τιμοῦν στὴ ζωή τους; Δὲν πρέπει νὰ μένουν στὴν καύχηση, ἀλλὰ νὰ ἀποδεικνύουν μὲ τὶς πράξεις τους τὴ Χριστιανική τους ἰδιότητα. Νὰ ἔχουν ἠθικὸ κριτήριο, πνευματικὴ εὐαισθησία καὶ σταθερὴ ἀπόφαση νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Οἱ πειρασμοὶ πάντα θὰ ὑπάρχουν καὶ πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζονται μὲ πνευματικὸ ἀγώνα καὶ ὅταν ὁδηγοῦν στὴν ἁμαρτία, νὰ μὴ λησμονοῦν ὅτι ἡ πόρτα τῆς μετανοίας εἶναι ἀνοικτή.
Οἱ διδαχὲς ποὺ ἀκολουθοῦν, σχολιασμένες τὸ κατὰ δύναμη, μποροῦν νὰ παρομοιαστοῦν ὡς ἀναμμένο κεράκι, ποὺ δὲν σβήνει, γιατί τροφοδοτεῖται ἀπὸ...

Eurostat: Σὸκ ἀπὸ τὴν ἐκτίναξη τῶν σεξουαλικῶν ἐγκλημάτων στὴν ΕΕ – Ἡ ἐλὶτ σπέρνει σαρκολατρεία καὶ θερίζει ἀνομία καὶ θάνατο

Σὲ ἱστορικὸ ρεκὸρ δεκαετίας ἔφτασαν τὰ σεξουαλικὰ ἐγκλήματα καὶ οἱ βιασμοὶ στὴν ΕΕ - Δικαιωματισμὸς καὶ μετανάστευση τὰ κύρια αἴτια τῆς κοινωνικῆς σήψης. 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ὅσο ἡ Εὐρώπη ἀπομακρύνεται μὲ ταχύτητα ἀπὸ τὶς χριστιανικὲς καταβολές της, βουλιάζει στὸν βοῦρκο τοῦ ἀμοραλισμοῦ της. Ἡ ὑποτιθέμενη πρόοδος ποὺ εὐαγγελίζονται οἱ ἄθρησκες καὶ ἀντίθεες πολιτικές, ἀποδεικνύεται τελικὰ μιὰ ὀπισθοχώρηση σὲ κτηνώδεις ἐποχὲς σκοταδισμοῦ. Ἡ θεοποίηση τοῦ σὲξ ἔσπειρε γιὰ δεκαετίες τοὺς φαρμακεροὺς σπόρους της, καὶ τώρα δρέπει μιὰ σαρκολατρικὴ ὑστερία, ὅπου ἡ ἱκανοποίηση τῆς ἡδονῆς φλερτάρει συνεχῶς μὲ τὸ ἔγκλημα. 
Παρατηροῦμε καὶ στὴν Ἑλλάδα πόσο ἔχουν πολλαπλασιαστεῖ τὰ τελευταῖα χρόνια τὰ σεξουαλικὰ ἐγκλήματα, οἱ δολοφονίες γυναικῶν, τὰ περιστατικὰ κακοποίησης κατὰ ἀνηλίκων ἢ ἀπὸ ἀνηλίκους. Καὶ ὅλα αὐτὰ σὲ μιὰ ἐποχὴ...

Οἱ τρεῖς προτροπὲς τοῦ Χριστοῦ: Ἕνας ὁδηγὸς πνευματικῆς ἀνάρρωσης

Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου - Ἐκ τοῦ κατὰ Ἰὠάννην, ε΄, 1 – 15 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 28 Μάϊου τοῦ 2006. 
Ἡ πηγὴ τοῦ mp3 γιὰ τὴν ἀπομαγνητοφώνηση τῆς ὁμιλίας εἶναι ἡ floga.gr. Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3- ἐδῶ.

Ἕνας ἀκόμη κυριακάτικος φωταγωγικὸς περίπατος, μέσα ἀπὸ τὰ κείμενα τὰ εὐαγγελικὰ ποὺ διαβάζονται ἐδῶ τὶς Κυριακές, ἀνοίχθηκε μπροστά μας: μέσα ἀπὸ τὸ γνωστὸ κείμενο τῆς θεραπείας τοῦ παραλύτου, τὸ ὁποῖο ἡ Ἐκκλησία μας, ὅπως γνωρίζετε καὶ τὸ ζεῖτε, τὸ ἐντάσσει μέσα σὲ αὐτὴ τὴν περίοδο τῆς ἀναστάσιμης εὐωχίας καὶ φωταγωγίας. 
Καὶ ἔχει λόγο ἡ Ἐκκλησία ποὺ τὸ κάνει αὐτὸ τὸ γεγονός. Καί, ὅπως λένε οἱ Πατέρες, ἐπειδὴ ἐμεῖς παραλύσαμε, λόγῳ τοῦ ἐσκοτισμένου νοῦ μας, στὴ σχέση μας μὲ τὸν Θεό, καὶ τὴν ὥρα ποὺ παραλύσαμε καὶ δὲν ὑποτασσόμαστε στὸν...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Η.Π.Α. καὶ Ἰσραὴλ βρῆκαν στὸ Ἰρὰν τὸν δάσκαλό τους»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Η.Π.Α. καὶ Ἰσραὴλ βρῆκαν στὸ Ἰρὰν τὸν δάσκαλό τους», Κυριακή 03 Μαΐου 2026. 

Ἀξιωματοῦχοι δίχως ἦθος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὁ ἀξιωματοῦχος ἄνθρωπος, σὲ ὅποιον τομέα καὶ ἂν δραστηριοποιεῖται, ἔχει διπλό χρέος. Πρῶτα νὰ ἀνταποκρίνεται στὸ ἀξίωμά του καὶ ὕστερα νὰ ἀποτελεῖ ὑπόδειγμα στὸ λαὸ ποὺ τὸν παρακολουθεῖ. Δυστυχῶς αὐτὸ συμβαίνει σπάνια καὶ εἶναι ἡ αἰτία ποὺ ὑπάρχει μόνιμη ἀναστάτωση στὴν κοινωνία.
Πολλὲς φορὲς οἱ ἀξιωματοῦχοι διοργανώνουν ἐκδηλώσεις ἢ βάζουν ὑφισταμένους τους νὰ τὶς προετοιμάσουν, προκειμένου νὰ δημιουργηθοῦν καλὲς ἐντυπώσεις γιὰ τὸ πρόσωπό τους καὶ νὰ προβληθεῖ τὸ ἔργο τους. Μάταια ὅμως. Γρήγορα ἡ πραγματικότητα γίνεται γνωστὴ καὶ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀναξιότητά τους, ἀλλὰ καὶ τὸ χαμηλὸ πνευματικό τους ἐπίπεδο. Δυστυχῶς, στὴν ἐποχή μας λείπουν οἱ εὐσυνείδητοι ἄνθρωποι, ποὺ νὰ ἔχουν ἦθος καὶ ἀρετὲς καὶ νὰ μποροῦν νὰ ἀναδείξουν τὸ ἔργο ποὺ τοὺς ἀνατέθηκε καὶ νὰ ἐμπνέουν μὲ τὸ χαρακτήρα τους τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους.
Καὶ στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ἐπίσης ἔχουμε παρόμοια περιστατικά, τὰ ὁποῖα...

Ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι ἡ ἰαματική κολυμβήθρα ὅλων τῶν αἰώνων

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο «ΚΥΡΙΑΚΗ», σελ. 35, 

τοῦ Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη  

Τή στέρνα τῆς Βηθεσδά τό Εὐαγγέλιο τήν ὀνομάζει κολυμβήθρα. Ἡ κολυμβήθρα αὐτή, ὅπως ἑρμηνεύουν οἱ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι μιά σκιά, ἕνας τύπος τῆς πραγματικῆς κολυμβήθρας. Ἡ δέ πραγματική κολυμβήθρα εἶναι τό ἱερό βάπτισμα.
Ἀγαπητοί! Ὅλοι βαπτισθήκαμε. Ἄσπροι βγήκαμε, μά δυστυχῶς μαῦροι γινόμαστε μέ τίς ἁμαρτίες. Ἀλλά καί πάλι ὁ Θεός, ὁ ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος, δέν μᾶς διώχνει. Μᾶς καλεῖ νά μετανοήσουμε καί νά ἐπιστρέψουμε σ’ αὐτόν.
Τά δάκρυα γιά τίς ἁμαρτίες πού κάνουμε ὕστερα ἀπό τό βάπτισμα, αὐτά τά δάκρυα γίνονται μιά ἄλλη κολυμβήθρα. Νά τρέχαμε σ’ αὐτή τήν κολυμβήθρα ὅπως ἔτρεχαν οἱ ἄρρωστοι ἐκεῖνοι στήν προβατική κολυμβήθρα! Ὁ Χριστός θά μᾶς δεχόταν...

«Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογίας»

 Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ 

Περίληψη 

Ἡ παροῦσα μελέτη ἐξετάζει τὴ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου σχετικὰ μὲ τὶς ἠλεκτρονικὲς ταυτότητες καὶ τὸ ἐνδεχόμενο τοῦ «χαράγματος», ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογικῆς παραδόσεως. Στόχος τῆς ἐργασίας δὲν εἶναι ἡ ἀξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικῶν ἐξελίξεων μὲ πολιτικὰ ἢ τεχνοκρατικὰ κριτήρια, ἀλλὰ ἡ θεολογικὴ ἀποτίμηση τοῦ πνευματικοῦ νοήματος ποὺ ἀποδίδει ὁ Ἅγιος στὸ ζήτημα τῆς ἐλευθερίας, τῆς συνείδησης καὶ τῆς σταδιακῆς ἀλλοίωσης τοῦ ἀνθρώπου. 
Ἡ μελέτη ἀποδεικνύει ὅτι ὁ λόγος τοῦ Ὁσίου Παϊσίου δὲν συνιστᾶ ἰδιωτικὴ ἢ καινοφανῆ ἐσχατολογικὴ προσέγγιση, ἀλλὰ κινεῖται σὲ σαφῆ συνέχεια μὲ τὴν πατερικὴ ἑρμηνεία τῆς Ἀποκαλύψεως, ἐκφρασθεῖσα ἀπὸ Πατέρες ὅπως ὁ Ἱππόλυτος Ρώμης, ὁ Ἀνδρέας καὶ ὁ Ἀρέθας Καισαρείας, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁ Κύριλλος Ἱεροσολύμων καὶ ὁ Θεοδώρητος Κύρου. Ἰδιαίτερη ἔμφαση δίδεται στὴν ἀπουσία χρονολογικῶν προσδιορισμῶν, στοιχεῖο ποὺ χαρακτηρίζει τὴ γνήσια ἐκκλησιαστικὴ προφητικότητα. Συμπεραίνεται ὅτι ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου ἀποτελεῖ σύγχρονη ποιμαντικὴ ἔκφραση πατερικῶν ἀρχῶν καὶ ὄχι τεχνοφοβικὴ ἢ συνωμοσιολογικὴ τοποθέτηση. 

Εἰσαγωγή. 

Στὴ σύγχρονη ἐποχή, πολλὲς τεχνολογικὲς ἀλλαγὲς προκαλοῦν στοὺς πιστοὺς ἐρωτήματα σχετικὰ μὲ τὴν πνευματική τους ζωή, τὴν ἐλευθερία τους καὶ...