Καὶ ἡ ἀτάκα τοῦ Γρηγορίου, «ἂν δὲν ἤμουν ἐγώ, θὰ ἦταν ἄλλος», διεκδικεῖ βραβεῖο πρωτοτυπίας! Μὲ αὐτὴ τὴ λογική, δὲν χρειάζεται νὰ ἀποδεικνύεις ὅτι δικαιοῦσαι κάτι· ἀρκεῖ νὰ ὑποστηρίζεις ὅτι θὰ μποροῦσε νὰ τὸ πάρει κάποιος ἄλλος. Ἡ κανονικὴ τάξη μετατρέπεται σὲ παιχνίδι μὲ μουσικὲς καρέκλες καὶ ἡ εὐθύνη σὲ μπαλάκι ποὺ πετιέται ἀπὸ τὸν ἕναν στὸν ἄλλον.
Καὶ τώρα, τὸ μεγάλο ἐρώτημα: ὅταν στὴ Μητρόπολη ὑπάρχουν περιουσία, σημαντικοὶ οἰκονομικοὶ πόροι καὶ ἐξουσία, ποιός ἐλέγχει ποιόν καὶ ποιός λογοδοτεῖ σὲ ποιόν; Οἱ σχέσεις μὲ ἰσχυροὺς ἐκκλησιαστικοὺς καὶ ἐξωεκκλησιαστικοὺς παράγοντες, ἀκόμη καὶ μὲ τὸ Βατικανό, δὲν ἀποτελοῦν ἀπὸ μόνες τους ἀπόδειξη παρανομίας. Ὅταν, ὅμως, ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία ἐπιδιώκει... τέτοιες σχέσεις, ὀφείλει νὰ ἐξηγεῖ μὲ διαφάνεια τὶς ἐπιλογές της καὶ νὰ μὴν ἀντιμετωπίζει τὴν κριτικὴ σὰν ἐνοχλητικὸ θόρυβο.
Ἂν ὁ Γεώργιος καὶ ὁ Γρηγόριος θέλουν νὰ πείσουν ὅτι δὲν ὑπάρχει παρασκήνιο, ἂς ἀφήσουν στὴν ἄκρη τὶς γενικόλογες δικαιολογίες. Ἂς παρουσιάσουν καθαρὲς ἀπαντήσεις γιὰ τὶς ἀποφάσεις, τὴ διαχείριση τῆς περιουσίας καὶ τὶς διαδικασίες ποὺ ὁδήγησαν στὴ σημερινὴ κατάσταση. Τὰ ἑκατομμύρια τῆς Ἐκκλησίας δὲν εἶναι προσωπικὸ λάφυρο καὶ ἡ Μητρόπολη δὲν εἶναι ἰδιωτικὴ ἐπιχείρηση μὲ ἐκκλησιαστικὴ σφραγῖδα.
Γιατί, στὸ τέλος, τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ποιός ἔχει καλύτερες γνωριμίες, ποιός φωτογραφίζεται μὲ ποιόν ἢ ποιός διαθέτει τὶς περισσότερες προσβάσεις. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἂν ἡ ἐξουσία ὑπηρετεῖ τὴν Ἐκκλησία ἢ ἂν ἡ Ἐκκλησία χρησιμοποιεῖται γιὰ νὰ ἐξυπηρετεῖ τὴν ἐξουσία.
Καὶ τὸ τελευταῖο ἐρώτημα εἶναι τὸ πιὸ ἁπλό: ποιός θὰ ἐλέγξει τοὺς ἐλεγκτές; Γιατί ὁ θρόνος μπορεῖ νὰ ἔχει διάδοχο, ἡ ἐξουσία μπορεῖ νὰ ἀλλάζει χέρια, ἀλλὰ ἡ λογοδοσία δὲν μπορεῖ νὰ ἐξαφανίζεται πίσω ἀπὸ τὸ ἐπιχείρημα «ἂν δὲν ἤμουν ἐγώ, θὰ ἦταν ἄλλος».
πηγή: aktines
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου