Ἡ Γερόντισσα Ἀναστασία τῆς Κέρκυρας

Ἡ Γερόντισσα Ἀναστασία Βλάχου (1910 – 22 Σεπτεμβρίου 1979) ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἐμβληματικές, ἀσκητικὲς καὶ ἐπιφανεῖς μορφὲς τοῦ κερκυραϊκοῦ μοναχισμοῦ. Ἔμεινε γνωστὴ ὡς ἡ «ξυπόλητη ἀσκήτρια» καὶ ἀφιέρωσε τὴ ζωή της στὴν ἀναστήλωση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου «Κυρᾶς τῶν Ἀγγέλων» στὴ Λευκίμμη τῆς Κέρκυρας. 

Βιογραφία καὶ Ἀσκητικὸς Βίος 

Τὸ Κάλεσμα: Σὲ ἡλικία μόλις 10 ἐτῶν (τὸ 1920), περνῶντας ἀπὸ τὸν τότε κατεστραμμένο καὶ ἐρημωμένο ναὸ τῆς Κυρᾶς τῶν Ἀγγέλων, ἄκουσε μιὰ γλυκιὰ γυναικεία φωνὴ ἀπὸ τὸ κωδωνοστάσιο νὰ τῆς λέει: «Εἶναι κρῖμα ὁ οἶκος μου νὰ εἶναι ἔρημος... Ἐσὺ ἐκλήθης διὰ νὰ φτιάξης τὴν Ἐκκλησίαν». 

Ἡ Μοναχικὴ Πορεία: Στὰ 14 της χρόνια ἐνδύθηκε τὸ μοναχικὸ ράσο. Τὸ 1933 ἐγκαταστάθηκε μόνιμα στὴν ἐρειπωμένη «Κυρά». Ἀρχικὰ κοιμόταν στὸ ὕπαιθρο καὶ ἀργότερα σὲ ἕνα ὑποτυπῶδες κελί, ἀντιμετωπίζοντας ἀκραῖες στερήσεις καὶ κακουχίες. 

Διώξεις καὶ Δοκιμασίες: Τὸ ἔργο της γιὰ τὴν ἀνοικοδόμηση καὶ τὴ συγκρότηση τῆς μονῆς προκάλεσε τὸν φθόνο τοπικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων τῆς ἐποχῆς. Ὑπέστη σκληροὺς διωγμούς, κακομεταχείριση, συκοφαντίες μέχρι καὶ δικαστικὲς συρράξεις, τὶς ὁποῖες ὑπέμεινε μὲ βαθιὰ πίστη καὶ πραότητα. 

Ἡ Προσφορά της: Ἀναγνωρίστηκε ὡς μιὰ «ἐλεήμων μήτηρ». Βοηθοῦσε ἀδιακρίτως ὅσους εἶχαν ἀνάγκη, ἐνῷ πολλοὶ πιστοὶ κατέφευγαν σὲ ἐκείνη γιὰ νὰ... λάβουν τὴν πνευματική της καθοδήγηση. Διακόνησε συνολικὰ ὡς μοναχὴ γιὰ 56 ἔτη (ἐκ τῶν ὁποίων τὰ 43 ὡς ἡγουμένη). 

Ἡ Κοίμηση καὶ Ἀνακομιδὴ Λειψάνων: 

Ἡ Γερόντισσα Ἀναστασία κοιμήθηκε στὶς 22 Σεπτεμβρίου 1979. Στὶς 5 Ὀκτωβρίου 2019 πραγματοποιήθηκε ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τῆς ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξῶν καὶ Διαποντίων Νήσων, κ.κ. Νεκτάριο, μέσα σὲ κλίμα βαθιᾶς συγκίνησης καὶ παρουσία πλήθους πιστῶν ποὺ τὴ θεωροῦν ἐν τῇ συνειδήσει τους Ἁγία. 

Ὁσία τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν ΄