Μιὰ εἴδηση ποὺ ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται νὰ ἀφορᾶ μόνο τὴν κοινότητα τῶν gamers, ἀλλὰ σὲ βαθύτερη ἀνάλυση ἔχει νὰ κάνει μὲ τὸ μέλλον ὅλων μας, ἦρθε ἀπὸ τὸν κολοσσὸ τῆς τεχνολογίας «Sony». Προκαλῶντας σὸκ στὸν χῶρο τῶν βιντεοπαιχνιδιῶν, ἡ Sony ἀνακοίνωσε ὅτι ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2028 σταματᾶ ὁριστικὰ τὴν κυκλοφορία παιχνιδιῶν σὲ φυσικὴ μορφὴ (σὲ δίσκο Blu-ray), διανέμοντας τοὺς νέους τίτλους ἀποκλειστικὰ σὲ ψηφιακὴ μορφή.
Σύμφωνα μὲ τὴ σχετικὴ ἀνακοίνωση τῆς ἑταιρείας, τὰ παιχνίδια θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ διατίθενται σὲ καταστήματα, ἀλλὰ ἀντὶ γιὰ δίσκο ἡ συσκευασία θὰ περιλαμβάνει ἕναν ψηφιακὸ κωδικὸ γιὰ τὴ λήψη τοῦ παιχνιδιοῦ. Δηλαδὴ οἱ πελάτες θὰ ἀγοράζουν ἕνα ἁπλὸ κουτί, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ τοὺς συντηρεῖται ἡ καταναλωτικὴ ψευδαίσθηση ὅτι ἀποκτοῦν κάτι τὸ χειροπιαστό.
Ἡ ἀνακοίνωση τῆς Sony ἔχει προκαλέσει σφοδρότατες ἀντιδράσεις... διεθνῶς, τόσο γιὰ καθαρὰ συναισθηματικοὺς λόγους – ὅσο (κυρίως) διότι στὴν οὐσία προαναγγέλλει τὸν «θάνατο» τῆς ἰδιοκτησίας. Ὄχι μόνο τῶν παιχνιδιῶν, ἀλλὰ ὁποιουδήποτε κτήματος. Στὰ σχέδια τῆς «μεγάλης ἐπανεκκίνησης», ἡ σοβιετοποίηση τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας εἶναι βασικότατος ἄξονας ἐλέγχου. Τὸ διαβόητο ρητὸ τοῦ WEF: «You will own nothing and be happy» δὲν ἦταν ἁπλᾶ ἕνας «εὐσεβὴς» πόθος, ἀλλὰ μιὰ ἄγρια πολιτικὴ ἀπαλλοτρίωσης τῶν κεκτημένων μας ποὺ ἤδη ἐξελίσσεται.
Ὅλα τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἐξασφάλισε ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, θὰ μετατραποῦν σὲ ἄϋλες ὑπηρεσίες τῶν πολυεθνικῶν. Ὅλες οἱ καθημερινὲς ἀνάγκες, ὅλες οἱ συνήθειες, ὅλα τὰ χόμπι, ὅλοι οἱ ἐθισμοὶ καὶ ὅλα τὰ πάθη θὰ γίνουν μοχλοὶ κερδοφορίας καὶ ἐκβιασμοῦ ἀπὸ τὸν τεχνοκρατικὸ «πατερούλη».
Στὴν περίπτωση τῶν βιντεοπαιχνιδιῶν, ἀντὶ γιὰ ἕνα ὑλικὸ κτῆμα ποὺ δὲν χάνεται ποτέ, ὁ καταναλωτὴς θὰ «κατεβάζει» δεδομένα ἀπὸ τὴν κεντρικὴ πλατφόρμα τῆς ἑταιρείας. Ἔτσι, γιὰ νὰ ἔχει πρόσβαση στὰ παιχνίδια, θὰ εἶναι ἀναγκασμένος νὰ συμμορφώνεται μὲ τὶς νέες ἑταιρικὲς πολιτικές, ὅπως ἡ συνεχὴς ταυτοποίηση (μὲ ψηφιακὴ ταυτότητα ἐννοεῖται), ἡ βιομετρικὴ παρακολούθηση, ὁ «ποινικὸς» ἔλεγχος ἀπὸ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη, ἡ αὐξομοίωση τιμῶν ἀνάλογα μὲ τὴ ζήτηση, τὸ συνδρομητικὸ «κλείδωμα», ἡ ἄμεση λογοκρισία παιχνιδιῶν καὶ ἡ σύνδεση τοῦ gaming στὸ σύστημα κοινωνικῆς πίστωσης.
Σύμφωνα μὲ τὴ σχετικὴ ἀνακοίνωση τῆς ἑταιρείας, τὰ παιχνίδια θὰ ἐξακολουθοῦν νὰ διατίθενται σὲ καταστήματα, ἀλλὰ ἀντὶ γιὰ δίσκο ἡ συσκευασία θὰ περιλαμβάνει ἕναν ψηφιακὸ κωδικὸ γιὰ τὴ λήψη τοῦ παιχνιδιοῦ. Δηλαδὴ οἱ πελάτες θὰ ἀγοράζουν ἕνα ἁπλὸ κουτί, μόνο καὶ μόνο γιὰ νὰ τοὺς συντηρεῖται ἡ καταναλωτικὴ ψευδαίσθηση ὅτι ἀποκτοῦν κάτι τὸ χειροπιαστό.
Ἡ ἀνακοίνωση τῆς Sony ἔχει προκαλέσει σφοδρότατες ἀντιδράσεις... διεθνῶς, τόσο γιὰ καθαρὰ συναισθηματικοὺς λόγους – ὅσο (κυρίως) διότι στὴν οὐσία προαναγγέλλει τὸν «θάνατο» τῆς ἰδιοκτησίας. Ὄχι μόνο τῶν παιχνιδιῶν, ἀλλὰ ὁποιουδήποτε κτήματος. Στὰ σχέδια τῆς «μεγάλης ἐπανεκκίνησης», ἡ σοβιετοποίηση τῆς ἰδιωτικῆς περιουσίας εἶναι βασικότατος ἄξονας ἐλέγχου. Τὸ διαβόητο ρητὸ τοῦ WEF: «You will own nothing and be happy» δὲν ἦταν ἁπλᾶ ἕνας «εὐσεβὴς» πόθος, ἀλλὰ μιὰ ἄγρια πολιτικὴ ἀπαλλοτρίωσης τῶν κεκτημένων μας ποὺ ἤδη ἐξελίσσεται.
Ὅλα τὰ ἀγαθὰ ποὺ ἐξασφάλισε ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, θὰ μετατραποῦν σὲ ἄϋλες ὑπηρεσίες τῶν πολυεθνικῶν. Ὅλες οἱ καθημερινὲς ἀνάγκες, ὅλες οἱ συνήθειες, ὅλα τὰ χόμπι, ὅλοι οἱ ἐθισμοὶ καὶ ὅλα τὰ πάθη θὰ γίνουν μοχλοὶ κερδοφορίας καὶ ἐκβιασμοῦ ἀπὸ τὸν τεχνοκρατικὸ «πατερούλη».
Στὴν περίπτωση τῶν βιντεοπαιχνιδιῶν, ἀντὶ γιὰ ἕνα ὑλικὸ κτῆμα ποὺ δὲν χάνεται ποτέ, ὁ καταναλωτὴς θὰ «κατεβάζει» δεδομένα ἀπὸ τὴν κεντρικὴ πλατφόρμα τῆς ἑταιρείας. Ἔτσι, γιὰ νὰ ἔχει πρόσβαση στὰ παιχνίδια, θὰ εἶναι ἀναγκασμένος νὰ συμμορφώνεται μὲ τὶς νέες ἑταιρικὲς πολιτικές, ὅπως ἡ συνεχὴς ταυτοποίηση (μὲ ψηφιακὴ ταυτότητα ἐννοεῖται), ἡ βιομετρικὴ παρακολούθηση, ὁ «ποινικὸς» ἔλεγχος ἀπὸ τὴν Τεχνητὴ Νοημοσύνη, ἡ αὐξομοίωση τιμῶν ἀνάλογα μὲ τὴ ζήτηση, τὸ συνδρομητικὸ «κλείδωμα», ἡ ἄμεση λογοκρισία παιχνιδιῶν καὶ ἡ σύνδεση τοῦ gaming στὸ σύστημα κοινωνικῆς πίστωσης.
Καταργοῦν τὸ φυσικὸ «νόμισμα» τοῦ gamer
Τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ δυστοπικὰ μέτρα ποὺ ἤδη ἐξετάζουν οἱ ἑταιρεῖες, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἐφαρμοστεῖ μὲ ἀπόλυτη ἐπιτυχία σὲ παιχνίδια μὲ φυσικὴ μορφή. Ὁ ψηφιακὸς δίσκος ἢ ἡ κασέτα μιᾶς κονσόλας εἶναι τὸ «νόμισμα» τοῦ gamer, ἐξασφαλίζει ἀκριβῶς τὰ ἴδια πλεονεκτήματα ποὺ προσφέρει τὸ φυσικὸ χρῆμα ἔναντι τοῦ ψηφιακοῦ. Τὸ χαρτονόμισμα μπορεῖς νὰ τὸ φυλάξεις, νὰ τὸ χρησιμοποιήσεις μετὰ ἀπὸ καιρὸ ἢ καὶ ποτέ, νὰ τὸ δανείσεις, νὰ τὸ χαρίσεις, νὰ τὸ ξοδέψεις χωρὶς νὰ σὲ καταγράφει καμία βάση δεδομένων. Μπορεῖ νὰ κρατᾶ τὴν ἀξία του χωρὶς νὰ ἐλέγχεται ἀπὸ ἐνδιάμεσους (κράτος, τράπεζες κλπ) καὶ χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ γίνει μοχλὸς ὑποχρεωτικοτήτων.
Ἀκριβῶς τὰ ἴδια ἀτοῦ παρέχει καὶ ὁ φυσικὸς τίτλος παιχνιδιῶν, στὴν ἀνάλογη ἀγορά. Ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλο κτῆμα σὲ φυσικὴ μορφή, κατοχυρώνει τὴν ἰδιοκτησία. Τὸ πραγματικὸ βιβλίο θὰ μείνει γιὰ πάντα στὴ βιβλιοθήκη σου, ἐνῷ τὸ ψηφιακὸ βιβλίο σὲ PDF θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ συμβόλαια τοῦ παρόχου μὲ τὸν ἐκδοτικὸ οἶκο, τὶς πολιτικὲς λογοκρισίας, τὶς ἀλλαγὲς τιμῶν καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλα. Εἶναι ξεκάθαρο: Ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων θέλει νὰ μετατρέψει ὁλόκληρη τὴν περιουσία μας σὲ δάνειο ὑπὸ προϋποθέσεις.
Ἀκριβῶς τὰ ἴδια ἀτοῦ παρέχει καὶ ὁ φυσικὸς τίτλος παιχνιδιῶν, στὴν ἀνάλογη ἀγορά. Ἀλλὰ καὶ κάθε ἄλλο κτῆμα σὲ φυσικὴ μορφή, κατοχυρώνει τὴν ἰδιοκτησία. Τὸ πραγματικὸ βιβλίο θὰ μείνει γιὰ πάντα στὴ βιβλιοθήκη σου, ἐνῷ τὸ ψηφιακὸ βιβλίο σὲ PDF θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὰ συμβόλαια τοῦ παρόχου μὲ τὸν ἐκδοτικὸ οἶκο, τὶς πολιτικὲς λογοκρισίας, τὶς ἀλλαγὲς τιμῶν καὶ ἕνα σωρὸ ἄλλα. Εἶναι ξεκάθαρο: Ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων θέλει νὰ μετατρέψει ὁλόκληρη τὴν περιουσία μας σὲ δάνειο ὑπὸ προϋποθέσεις.
Τὰ πάντα δανεικὰ καὶ ἐλεγχόμενα
Ὁ ἰδιοκτήτης ἀκινήτου πρέπει νὰ γίνει «ἐνοικιαστὴς» τοῦ σπιτιοῦ του, πληρώνοντας ἀνελέητους πράσινους φόρους ἂν θέλει νὰ ἔχει κεραμῖδι πάνω ἀπ’ τὸ κεφάλι του. Ὁ ἰδιοκτήτης αὐτοκινήτου ἐπίσης. Ἐξαντλητικοὶ φόροι, περιορισμοὶ μετακινήσεων, κοινόχρηστα ὀχήματα, συστήματα παρακολούθησης ἐντός της καμπίνας, διακόπτες ξαφνικοῦ «θανάτου» τοῦ κινητῆρα. Τὸ πιάτο μας, κι αὐτὸ φιλοδοξεῖ νὰ γίνει «δανεικό». Ἔλεγχος ἀνθρακικοῦ ἀποτυπώματος στὶς ἀγορές, ἔλεγχος τοῦ φακέλου ὑγείας (γιὰ «ἐπικίνδυνη» διατροφὴ ποὺ ἀπειλεῖ τὶς ἀσφαλιστικές), περιορισμοὶ στὴν κατανάλωση κρέατος, ποσόστωση κατανάλωσης ἐντόμων καὶ πάει λέγοντας.
«Δανεικὴ» ψηφιακὴ μουσική, ταινίες, βιβλία, φωτογραφίες καὶ προσωπικά μας ἀρχεῖα (ποὺ γίνονται κτῆμα τῶν clouds καὶ τῶν data centers), λογισμικὰ καὶ προγράμματα, ἔξυπνες συσκευές. Ἀλλὰ καὶ «δανεικοὶ»/πατενταρισμένοι σπόροι, «δανεικὴ» πρόσβαση στὸ νερό, τὸ ρεῦμα καὶ τοὺς χώρους πρασίνου, «δανεικὴ» ἔγκριση γιὰ οἰκιακὴ ἐκτροφὴ ζώων καὶ καλλιέργειες, «δανεικὴ» ἄδεια γιὰ τὸν τρόπο θέρμανσης.
Ἀκόμα καὶ ἡ ἴδια μας ἡ ταυτότητα, δηλαδὴ ἡ ταυτοποίηση τοῦ ποιοί εἴμαστε, γίνεται «δανεικὴ» ὑπηρεσία ποὺ ἢ θὰ γίνει μὲ τὸν συγκεντρωτικὸ τρόπο ποὺ προστάζουν ἐκεῖνοι ἢ τὸ σύστημα θὰ σὲ πετάξει ἔξω, τραβῶντας τὴν πρίζα τῶν συνταγματικῶν δικαιωμάτων σου.
«Δανεικὴ» ψηφιακὴ μουσική, ταινίες, βιβλία, φωτογραφίες καὶ προσωπικά μας ἀρχεῖα (ποὺ γίνονται κτῆμα τῶν clouds καὶ τῶν data centers), λογισμικὰ καὶ προγράμματα, ἔξυπνες συσκευές. Ἀλλὰ καὶ «δανεικοὶ»/πατενταρισμένοι σπόροι, «δανεικὴ» πρόσβαση στὸ νερό, τὸ ρεῦμα καὶ τοὺς χώρους πρασίνου, «δανεικὴ» ἔγκριση γιὰ οἰκιακὴ ἐκτροφὴ ζώων καὶ καλλιέργειες, «δανεικὴ» ἄδεια γιὰ τὸν τρόπο θέρμανσης.
Ἀκόμα καὶ ἡ ἴδια μας ἡ ταυτότητα, δηλαδὴ ἡ ταυτοποίηση τοῦ ποιοί εἴμαστε, γίνεται «δανεικὴ» ὑπηρεσία ποὺ ἢ θὰ γίνει μὲ τὸν συγκεντρωτικὸ τρόπο ποὺ προστάζουν ἐκεῖνοι ἢ τὸ σύστημα θὰ σὲ πετάξει ἔξω, τραβῶντας τὴν πρίζα τῶν συνταγματικῶν δικαιωμάτων σου.
Σπᾶνε τοὺς κοινωνικοὺς δεσμοὺς καὶ ἀπομονώνουν τοὺς πάντες
Καταλαβαίνετε τώρα λοιπόν, ὅτι μιὰ μαζικὴ ψηφιοποίηση τῆς ἀγορᾶς τῶν παιχνιδιῶν εἶναι κάτι πολὺ σοβαρότερο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ φαίνεται ἐπιδερμικά. Τὸ νεοταξικὸ σύστημα ἐπιχειρεῖ νὰ «σπάσει» τὴν ἔννοια τῆς ἰδιοκτησίας πρῶτα ἀπὸ τὰ πιὸ περιφερειακὰ κτήματα, ὥστε νὰ ἐξοικειωθεῖ ὁ κόσμος καὶ ἔπειτα ἡ ψηφιακὴ λεηλασία νὰ προχωρήσει στὸν πυρῆνα τῶν ὑπαρχόντων του.
Ἀλλὰ καὶ ὁ συναισθηματικὸς δεσμὸς μὲ τὰ (χειροπιαστὰ) παιχνίδια ποὺ κάνει τοὺς gamers ὅλου τοῦ κόσμου νὰ ἀναθεματίζουν τὴ Sony αὐτὲς τὶς μέρες, ἔχει κι αὐτὸς τὴν ψυχοκοινωνικὴ σημασία του. Οἱ ἄνθρωποι δένονται μὲ τὰ παιχνίδια τους, τὰ συνδέουν μὲ ἀναμνήσεις, τὰ δανείζουν σὲ φίλους τους, τὰ μεταπωλοῦν ἢ τὰ συλλέγουν γιὰ συναισθηματικοὺς λόγους. Ὅλη αὐτὴ ἡ κοινωνικὴ ἀλληλεπίδραση ποὺ τονώνει τοὺς δεσμοὺς μεταξύ μας, θὰ χαθεῖ κάτω ἀπὸ μιὰ ψηφιακὴ ταφόπλακα. Μιὰ ταφόπλακα ποὺ ἐπιπλέον θὰ «σκοτώσει» τὴ δευτερογενή ἀγορὰ τῶν παιχνιδιῶν (πώληση καὶ ἐνοικίαση μεταχειρισμένων τίτλων) καὶ ὅλα τὰ καταστήματα ποὺ βασίζονται σὲ αὐτή.
Ἡ κατοχὴ παιχνιδιῶν γίνεται ἀκόμα ἕνα ἀντικείμενο – αὐστηρά – ἀτομικῆς χρήσης, ποὺ μετατρέπει τὸν πολίτη σὲ ἐξεταζόμενο «ἐνοικιαστὴ» σὲ ἀπομόνωση, ἀποκομμένο ἀπὸ τὸ μοίρασμα τῆς κοινωνίας. «Ἂν ἡ ἀγορὰ δὲν σημαίνει ἰδιοκτησία, τότε οὔτε ἡ πειρατεία δὲν σημαίνει κλοπὴ» εἶναι τὸ σύνθημα ποὺ ἔχει πλημμυρίσει τὸ διαδίκτυο ἀπὸ ὅσους ἀντιδροῦν γιὰ τὴν πολιτικὴ τῆς Sony. Τὸ ἐπιθετικὸ marketing φέρνει ἐπιθετικὰ ἀντανακλαστικὰ ἀπὸ τὴν κοινωνία. Τὸ παιχνίδι θὰ κριθεῖ στὸ ἂν θὰ ἐπικρατήσει ὁ ἐθισμὸς ἢ ἡ πολιτικὴ συνείδηση. Οἱ πολυεθνικὲς σπᾶνε τὸ κοινωνικὸ συμβόλαιο τῆς ἰδιοκτησίας λειτουργῶντας σὰν αὐταρχικὰ σοβιέτ. Καὶ πολὺς κόσμος ἀντιδρᾶ ὀργισμένα, ἀναγνωρίζοντας ἔστω καὶ ἀπό... σπόντα τὴ δυστοπία ποὺ καταφθάνει. Ὅταν ὅλα τὰ ὑπάρχοντά σου φτάσουν νὰ γίνουν δανεικά, στὸ τέλος φτάνει νὰ γίνεται δανεικὴ καὶ αὐτὴ ἡ ἴδια ἡ ὕπαρξή σου.
Ἀλλὰ καὶ ὁ συναισθηματικὸς δεσμὸς μὲ τὰ (χειροπιαστὰ) παιχνίδια ποὺ κάνει τοὺς gamers ὅλου τοῦ κόσμου νὰ ἀναθεματίζουν τὴ Sony αὐτὲς τὶς μέρες, ἔχει κι αὐτὸς τὴν ψυχοκοινωνικὴ σημασία του. Οἱ ἄνθρωποι δένονται μὲ τὰ παιχνίδια τους, τὰ συνδέουν μὲ ἀναμνήσεις, τὰ δανείζουν σὲ φίλους τους, τὰ μεταπωλοῦν ἢ τὰ συλλέγουν γιὰ συναισθηματικοὺς λόγους. Ὅλη αὐτὴ ἡ κοινωνικὴ ἀλληλεπίδραση ποὺ τονώνει τοὺς δεσμοὺς μεταξύ μας, θὰ χαθεῖ κάτω ἀπὸ μιὰ ψηφιακὴ ταφόπλακα. Μιὰ ταφόπλακα ποὺ ἐπιπλέον θὰ «σκοτώσει» τὴ δευτερογενή ἀγορὰ τῶν παιχνιδιῶν (πώληση καὶ ἐνοικίαση μεταχειρισμένων τίτλων) καὶ ὅλα τὰ καταστήματα ποὺ βασίζονται σὲ αὐτή.
Ἡ κατοχὴ παιχνιδιῶν γίνεται ἀκόμα ἕνα ἀντικείμενο – αὐστηρά – ἀτομικῆς χρήσης, ποὺ μετατρέπει τὸν πολίτη σὲ ἐξεταζόμενο «ἐνοικιαστὴ» σὲ ἀπομόνωση, ἀποκομμένο ἀπὸ τὸ μοίρασμα τῆς κοινωνίας. «Ἂν ἡ ἀγορὰ δὲν σημαίνει ἰδιοκτησία, τότε οὔτε ἡ πειρατεία δὲν σημαίνει κλοπὴ» εἶναι τὸ σύνθημα ποὺ ἔχει πλημμυρίσει τὸ διαδίκτυο ἀπὸ ὅσους ἀντιδροῦν γιὰ τὴν πολιτικὴ τῆς Sony. Τὸ ἐπιθετικὸ marketing φέρνει ἐπιθετικὰ ἀντανακλαστικὰ ἀπὸ τὴν κοινωνία. Τὸ παιχνίδι θὰ κριθεῖ στὸ ἂν θὰ ἐπικρατήσει ὁ ἐθισμὸς ἢ ἡ πολιτικὴ συνείδηση. Οἱ πολυεθνικὲς σπᾶνε τὸ κοινωνικὸ συμβόλαιο τῆς ἰδιοκτησίας λειτουργῶντας σὰν αὐταρχικὰ σοβιέτ. Καὶ πολὺς κόσμος ἀντιδρᾶ ὀργισμένα, ἀναγνωρίζοντας ἔστω καὶ ἀπό... σπόντα τὴ δυστοπία ποὺ καταφθάνει. Ὅταν ὅλα τὰ ὑπάρχοντά σου φτάσουν νὰ γίνουν δανεικά, στὸ τέλος φτάνει νὰ γίνεται δανεικὴ καὶ αὐτὴ ἡ ἴδια ἡ ὕπαρξή σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου