π.Ε. Παπανικολάου: Ἀδελφοὶ παύσατε.. τὸ ποσὸ συγκεντρώθηκε φτάνει...!

Μέσα ἀπὸ μιὰ συγκλονιστικὴ ἀγρυπνία, ἀνακοινώθηκε ἡ συγκέντρωση τῶν χρημάτων γιὰ τὸν π. Ἀντώνιο, μὲ μηνύματα ἑνότητας, στήριξης ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ μνεία στὰ θύματα τῶν Τεμπῶν.
Ὁ π. Εὐάγγελος καὶ ὁ π Ἀντώνιος ζητοῦν νὰ σταματήσουν οἱ δωρεὲς καθ’ ὅσον τὸ ποσὸ συνεκεντρωθη. Θὰ ἀποδοθεῖ ὁ φόρος θὰ πληρωθεῖ ἡ ἐξαγορὰ τῆς ποινῆς. Καὶ θὰ ὑπάρξει νέα ἐνημέρωση.
Περίπου στὶς 2:00 τὰ ξημερώματα, μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς Θείας Λειτουργίας, ἀνακοινώθηκε τὸ τέλος τῆς συγκέντρωσης χρημάτων γιὰ τὸν π. Ἀντώνιο. Ἡ ἀνταπόκριση τοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὴν Κύπρο, τὴ Σερβρία, τὴν Ἀμερική, τὴ Ρωσία, τὴν Αὐστραλία καὶ πολλὲς ἄλλες χῶρες ὑπῆρξε πρωτοφανής, ἀποδεικνύοντας τὴ ζωντανὴ σχέση τῆς βάσης τῶν πιστῶν μὲ...

Ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς - Εἰς τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς 

Εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.
Σήμερα, ἀδελφοί καί ἀδελφές, εἶναι ἡ ἁγία Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, μία ἀπό τίς πενήντα δύο Κυριακές τοῦ ἔτους πού ὀνομάζεται Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας.
Μεγάλη καί ἁγία Κυριακή. Κυριακή, κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψεύδους, ἐναντίον κάθε ἀναλήθειας, ἐναντίον κάθε αἱρέσεως, ἐναντίον κάθε ψευδοθεοῦ· νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐναντίον κάθε ψευδοῦς διδασκαλίας, ἐναντίον κάθε ψευδοῦς φιλοσοφίας, ἐπιστήμης, πολιτισμοῦ, εἰκόνος. Ἁγία νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί αὐτό σημαίνει ἁγία νίκη τῆς Παναληθείας.
Ποιός ὅμως εἶναι ἡ Παναλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο; Ποιός εἶναι ἡ Ἀλήθεια σέ αὐτόν τόν κόσμο; Αὐτός πού εἶπε γιά τόν ἑαυτό Του: Ἐγώ εἰμί ἡ ἀλήθεια! Ὁ Ἰησοῦς Χριστός.
Ὁ Θεός ἐν σαρκί. Νά, αὐτή εἶναι ἡ Ἀλήθεια στόν γήινο κόσμο μας, αὐτή...

Γεώργιος Ἀποστολάκης, Τέμπη - Τρίτη ἐπέτειος: Ὅταν ἡ πληγὴ γίνεται καὶ πεδίο δοκιμασίας

Γράφει ὁ Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἀντιπρόεδρος Ἀρείου Πάγου ἐπὶ τιμῇ   

Μεγάλη ἡ ἀνταπόκριση τοῦ λαοῦ! Πανελλαδικά. Ἡ τρίτη ἐπέτειος τοῦ ἐγκλήματος τῶν Τεμπῶν, σήμερα, δὲν ἦταν ἁπλῶς ἕνας σταθμὸς μνήμης. Ἔγινε δοκιμασία ἀντοχῆς – γιὰ τὴν κοινωνία, γιὰ τὴ Δικαιοσύνη, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ἴδιο τὸ στρατόπεδο τῶν οἰκογενειῶν τῶν θυμάτων. 
Τὸ παλλαϊκὸ αἴτημα γιὰ Δικαιοσύνη, λογοδοσία καὶ κάθαρση παραμένει ζωντανό. Ὅμως ἡ δημόσια εἰκόνα δείχνει πλέον διαφοροποιήσεις καὶ ἐντάσεις μεταξὺ προσώπων ποὺ βρέθηκαν στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ ἀγῶνα, ὅπως ἡ Μαρία Καρυστιανοῦ, ὁ Παῦλος Ἀσλανίδης, ὁ Πάνος Ρούτσι καὶ ὁ Νίκος Πλακιάς, καθὼς καὶ ἄλλοι συγγενεῖς. 
Τὸ ἐρώτημα δὲν εἶναι κουτσομπολίστικο. Εἶναι πολιτικὸ καὶ βαθύ:...

Ἡ ἀκαρπία τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πάντα προβληματίζει τὸν ἄξιο κληρικὸ καὶ τὸν συνειδητὸ χριστιανὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι μένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὸ ἔργο τῶν κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν λαϊκῶν θεολόγων. Οἱ αἰτίες εἶναι πολλές, ὡστόσο ὑπάρχει ἡ μεγάλη αἰτία ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ ἔργου τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑστεροῦν στοὺς λόγους καὶ τὶς πράξεις τους. Ἐνῶ οἱ ἐργάτες τοῦ ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου εἶναι πολλοί, οἱ καρποὶ εἶναι ἐλάχιστοι. Τὸ βλέπουμε αὐτὸ στὴν κοινωνία ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ προκλητικὰ ἀκολουθοῦν τὰ παραγγέλματα τοῦ διαβόλου, χωρὶς φόβο Θεοῦ καὶ χωρὶς ἴχνος ἐνδοιασμοῦ.
Ἡ σημερινὴ πραγματικότητα ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ ἐκείνη τῆς ἐποχῆς τῶν ἁγίων ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι ἦταν δώδεκα, ἀλλὰ τὸ ἔργο τους ἦταν μεγάλο καὶ ἄξιο κάθε θαυμασμοῦ. Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος ἔλεγε – μὲ πικρία καὶ ἀγανάκτηση – σχετικά: «Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι ἦταν μόνο δώδεκα, ἀλλὰ ἐπειδὴ θεράπευσαν πρῶτα τὸν ἑαυτό τους, θεράπευσαν μυριάδες ἀνθρώπους ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ἄπιστα καὶ τὰ ἀλλόφυλα. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, μὲ πολλοὺς ἀρχιερεῖς, χιλιάδες ἱερεῖς, ἱεροκήρυκες, θεολόγους κλπ., διάδοχοι τῶν ἁγίων ἀποστόλων, ὄχι μόνο τὰ ἄγρια καὶ ἀλλόφυλα ἔθνη δὲν ὠφελοῦμεν, ἀλλὰ οὔτε τοὺς ὁμόφυλους...

Ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Τήρων, ὅπως στή ζωή του ἠγωνίσθη κατά τῶν εἰδώλων, ἔτσι ἠγωνίσθη καί παρενέβη καί μετά ἀπό τόν θάνατό του, θαυματουργικῶς, διά τοῦ θαύματος τῶν Κολλύβων

Ἀπό τό τρίτομο ἔργο τοῦ πατρός Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ., «ΟΜΙΛΙΕΣ στίς Κυριακές καί στίς Ἑορτές τοῦ ἔτους», τόμος Β΄, ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη Δεκέμβριος 2024.
Ὁ αὐτοκράτορας Ἰουλιανός -χριστιανός ὤν προηγουμένως- ἐκδικούμενος τούς χριστιανούς κατ’ αὐτήν τήν πρώτη ἑβδομάδα τῶν Νηστειῶν, εἶπε: «Οἱ χριστιανοί αὐτήν τήν ἑβδομάδα ἐξαγνίζονται, νηστεύουν. Ἐγώ θά τούς βρωμίσω καί θά τούς μιάνω, χωρίς νά πάρουν εἴδηση». Καί δίνει διαταγή στόν ἔπαρχο τῆς Κωνσταντινουπόλεως ν’ ἀποσυρθοῦν ἀπό τήν ἀγορά ὅλα τά τρόφιμα καί νά ξαναμποῦν στά καταστήματα ἄλλα καινούργια τρόφιμα, τά ὁποῖα προηγουμένως εἶχε μιάνει ὁ Ἰουλιανός καί τό ἐπιτελεῖο του μέ αἵματα θυσιῶν ἀπό τράγους καί μόσχους, ἀπό τίς θυσίες τῶν εἰδώλων. Ὅλα μολυσμένα, ὅλα βρώμικα.
Καί τώρα μολύνονται καί μιαίνονται ὅλα. Ὑπάρχει τίποτε ἀμόλυντο; Τηλεοράσεις, περιοδικά, σχολεῖα, τῦπος, συμπεριφορές. Ὄλα βρώμικα καί μολυσμένα εἶναι. Ὑπάρχει τίποτε πού νά μήν τό ἔχουν μιάνει οἱ σημερινοί οἱ Ἰουλιανοί οἱ ἀποστάτες; Τά ἔχουν μιάνει ὅλα. Καί ἐμεῖς ἀντιδροῦμε; Ὑπάρχουν ἐπίσκοποι...

Τέμπη – 3 χρόνια μετά: Ἀδικαίωτο αἷμα, προδομένη ἐμπιστοσύνη, συλλογικὴ κραυγή

Τρία χρόνια μετά, τὸ ἔγκλημα τῶν Τεμπῶν παραμένει ἕνα συλλογικὸ τραῦμα ποὺ αἱμορραγεῖ ἀπὸ τὴν ἀδιάκοπη βία τῆς ἀτιμωρησίας 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Ἂν θέλαμε νὰ χωρέσουμε σὲ λίγες λέξεις τὴν τραγωδία τῶν Τεμπῶν, δὲν ὑπάρχει καλύτερη περιγραφὴ ἀπὸ ἐκείνη ποὺ ἔκανε ὁ ἡρωικὸς πατέρας τοῦ Γεράσιμου Γεωργιάδη, τοῦ μοναδικοῦ ἐπιζώντα ἀπὸ τὸ πρῶτο βαγόνι τοῦ «στοιχειωμένου» Intercity 62, ποὺ παραμένει σὲ κόμμα ἐδῶ καὶ 3 χρόνια: Τὰ Τέμπη εἶναι μιὰ «ἀνοιχτὴ κι αἱμορραγοῦσα πληγὴ» στὴ συλλογικὴ μνήμη. 
Οἱ ἀναμνήσεις ζωντανεύουν συνεχῶς σὰν ἀγιάτρευτες πληγὲς καὶ τρέχουν φρέσκο αἷμα, ὅσο πλακώνει τὴ χώρα τὸ μαράζι τοῦ «ἀδικαίωτου». Τρία χρόνια συμπληρώνονται τὸ Σάββατο 28/2, ἀπὸ τὴν πιὸ σκοτεινὴ νύχτα τῆς μεταπολίτευσης. Τότε ποὺ αὐτὸ τὸ ἐξωνημένο κράτος προκάλεσε 57 θανατικὲς καταδίκες, μὲ...

Ὅταν ὁ Ἅγιος Γέροντας Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης αἰσθάνθηκε στὴν προσευχὴ του δυσωδία γιὰ τὸν οἰκουμενισμό!

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Γέροντας Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης», ἔκδοση Ἱ. Ἡσυχαστηρίου

«Ἅγιος Ἐφραὶμ» Κατουνάκια Ἁγίου Ὅρους

Συχνὰ ἔλεγε ὅτι ὁρισμένες βαριὲς ἁμαρτίες τὶς αἰσθανόταν σὰν δυσοσμία. «Ἡ ἁμαρτία ἔχει ἀποφορά». Ἔτσι διηγεῖτο ὅτι ὁ γερο-Ἰωσὴφ ὁ ἡσυχαστὴς εἶχε αἰσθανθεῖ δυσωδία, ὅταν τὸν πλησίασε κάποιος δαρβινιστής, καὶ μὲ τὴ συζήτηση ἀποδείχθηκε τοῦ λόγου τὸ ἀληθές. Ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος ὁ Γέροντας Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης ἀποροῦσε πῶς δὲν αἰσθάνεται ἀποφορὰ ἀπὸ κάποιον ποὺ δήλωνε βουδιστής. «Κάποια στιγμὴ ἐπίτηδες κάθισα δίπλα του. Πῶ! βρῶμα ποὺ αἰσθάνθηκα», ἔλεγε κάνοντας τὸν χειρότερο μορφασμό.

Ὅταν δὲ κάποιος ἐπίσκοπος τὸν ρώτησε μὲ κάποιον τρίτο γιὰ τὸν οἰκουμενισμό, ἔκανε προσευχή, γιὰ νὰ τὸν πληροφορήσει ὁ Θεός. «Μία δυσωδία μὲ γεύση ξυνή, ἁλμυρή, πικρή… Νά! αὐτὸ ἦταν τὸ ἀποτέλεσμα», ἔλεγε μὲ ἀποτροπιασμό.

Χαιρετισμοὶ τῆς Παναγίας - Ἡ περίοδος ποὺ τὰ μοναστήρια γεμίζουν πιστοὺς ἀπὸ διάφορα μέρη τῆς Ἑλλάδος

Σήμερα οἱ δρόμοι δὲν ὁδηγοῦν ἁπλᾶ σὲ προορισμούς, ἀλλὰ σὲ καταφύγια. 

Εἶναι ἡ μέρα τῶν Α' Χαιρετισμῶν καὶ τὰ μοναστήρια μας γεμίζουν μὲ ἀνθρώπους ποὺ ταξίδεψαν ἀπὸ κάθε γωνιὰ τῆς Ἑλλάδος. Ἄλλοι ἀπὸ τὴν πόλη, ἄλλοι ἀπὸ μακριά, ὅλοι ὅμως μὲ τὴν ἴδια ἀνάγκη, νὰ ἀφήσουν γιὰ λίγο πίσω τὸν θόρυβο τῆς καθημερινότητος καὶ νὰ βροῦν τὴν ἠρεμία κάτω ἀπὸ τὸ βλέμμα τῆς Παναγιᾶς. 

Τὸ ἡμίφως τῶν κεριῶν, ἡ μυρωδιὰ τοῦ λιβανιοῦ καὶ τὸ «Χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε» ποὺ ψιθυρίζεται ἀπὸ ἑκατοντάδες χείλη εἶναι μιὰ μικρὴ πνευματικὴ ἀνάσα ποὺ μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι, ὅσο μακριὰ κι ἂν βρισκόμαστε, ὅλοι κάπου ἀνταμώνουμε. 

Ἐσεῖς ποῦ θὰ ἐπιλέξετε νὰ ἀκούσετε τοὺς Πρώτους Χαιρετισμοὺς ἀπόψε; Προτιμᾶτε τὴν ἡσυχία ἑνὸς ἀπόμερου μοναστηριοῦ ἢ τὴν ἐνορίας σας; 

Οἱ Παρασκευές μας ἀλλάζουν καὶ θὰ μοσχοβολοῦν «Παναγία»....

Τὴν Παρασκευὴ οἱ καμπάνες θὰ χτυπήσουν διαφορετικά, πιὸ γλυκά, πιὸ κατανυκτικά. Ξεκινοῦν οἱ Χαιρετισμοὶ τῆς Παναγίας καὶ ἡ Σαρακοστὴ ἀποκτᾶ τὸ δικό της ἄρωμα. 
Ὅπως ἔλεγαν παλιά, οἱ Παρασκευὲς αὐτὲς «περνοῦν τὴ μυρωδιὰ τῆς Παναγίας» μέσα στὶς μέρες μας. Εἶναι ἐκεῖνο τὸ ἄρωμα ἀπὸ τὸ λιβάνι ποὺ μπλέκεται μὲ τὴν πρώτη ἀνάσα τῆς ἄνοιξης, εἶναι τὸ «Χαῖρε» ποὺ βγαίνει ἀπὸ τὰ χείλη μας ὡς ἐλπίδα καὶ ὡς εὐχαριστία. 
Σὲ ἕναν κόσμο γεμᾶτο θόρυβο, οἱ Χαιρετισμοὶ εἶναι ἡ δική μας «στάση» γιὰ ἀνάσα. Μιὰ ἀγκαλιὰ ἀνοιχτὴ γιὰ ὅλους, μιὰ παρηγοριὰ ποὺ μᾶς συντροφεύει μέχρι τὸ Πάσχα... Κλεῖσε τὰ μάτια καὶ θὰ τὸ νιώσεις. 

Καλὴ καὶ εὐλογημένη ἀρχὴ στὴν Α' Στάση τῶν Χαιρετισμῶν!

Μητροπολίτης π. Γάνου καὶ Χώρας Ἀμφιλόχιος: «Ἱεράρχης Ἐνθεώτατος...»

Γράφει ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Ἀντώνιος Φραγκάκης, 

Ἱεροκήρυκας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καὶ Ἀρκαδίας 

Ἀρχιερεὺς ἅγιος! Μυριόστομη ὑπῆρξε ἡ συγκεκριμένη ἐτυμηγορία τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας, εἰδικὰ τοῦτες τὶς μέρες, τῆς φαεινῆς καὶ ὀσιοπρεποὺς μεταχωρήσεώς του στὰ ἐπουράνια... Τὸ ἐπαναλαμβάνει καὶ ἡ δική μου εὐτέλεια, ὡς μεγίστη ἀπορροὴ μικροτάτης προσεγγίσεως ποὺ ἔκανα κάποτε στὴν ἔκπαγλη ἀπὸ θεϊκὸ κάλλος μορφή του... Αὐθεντικὸς ἐπίσκοπος, φθιαγμένος ἀπὸ στόφα ὄντως ἁγιοπατερική, πλασμένος στὰ καλούπια τῆς ἀποστολικῆς κατασκευῆς, μυρωμένος ἀπὸ τὰ ἄνθη τῆς προπτωτικῆς ἀθωότητας καὶ σφραγισμένος μὲ τὰ στίγματα τῆς μαρτυρικῆς ἰδιότητας... Φιλοξενήθηκε στὸ Ἡράκλειο πρὶν λίγα χρόνια σὲ σπίτι φιλικό. Εἶχε ἐπιθυμία νὰ ἐπισκεφθεῖ τὴν Γερόντισσα Γαλακτία. «Θέλετε -τοῦ πρότεινα- νὰ εἰδοποιήσω ἱερεῖς μὲ τοὺς ὁποίους συνδέεσθε»; Μὲ ἀφόπλισε καὶ μὲ καθήλωσε ἡ προνοητική του ἀπάντηση: «Θέλεις νὰ σὲ εὕρουν νέοι μπελᾶδες ἐκτὸς ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ ἤδη ἀντιμετωπίζεις»; Καὶ συνέχισε: «Ὑπάρχουν δύο εἰδῶν κληρικοί:...

27 Φεβρουαρίου - Ἅγιος Γέροντας Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης

Ὁ «Ὑποτακτικὸς» τῆς Ἀγάπης 

27 Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τὴ μνήμη ἑνὸς συγχρόνου φάρου τοῦ Ἁγίου Ὅρους, τοῦ Ὁσίου Ἐφραίμ τοῦ Κατουνακιώτου. Ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ μετέτρεψε τὴν ἔρημο τῶν Κατουνακίων σὲ ἕνα πνευματικὸ ἐργαστήρι, ὅπου ἡ γῆ ἑνώθηκε μὲ τὸν οὐρανό. 
Ὁ Ἅγιος Ἐφραὶμ δὲν μᾶς ἄφησε περίπλοκες θεωρίες, ἀλλὰ τὸ βίωμα τῆς ἀπόλυτης ἐμπιστοσύνης στὸν Θεό. Ἡ διδασκαλία του συνοψίζεται σὲ τρεῖς ἄξονες ποὺ ἀφοροῦν κάθε ἄνθρωπο, ἀκόμα καὶ μέσα στὸν κόσμο: 
Ἔλεγε πὼς ὁ ἄνθρωπος ποὺ κόβει τὸ θέλημά του, ἀδειάζει ἀπὸ τὸν ἐγωισμό του καὶ γεμίζει ἀπὸ τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ ὑπακοὴ γιὰ τὸν Ἅγιο δὲν ἦταν καταπίεση, ἀλλὰ ἡ «θυρίδα» γιὰ νὰ δεῖ κανείς το Φῶς τοῦ Θεοῦ. 
Τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με» δὲν ἔλειπε ποτὲ ἀπὸ τὰ χείλη του. Δίδασκε πὼς ἡ προσευχὴ εἶναι ἡ ἀναπνοὴ τῆς ψυχῆς καὶ πὼς χωρὶς αὐτήν, ὁ ἄνθρωπος πνίγεται στὰ ἄγχη τῆς καθημερινότητας. 
Παρὰ τὴν αὐστηρή του ἄσκηση στὰ βράχια, ἡ καρδιά του ἦταν...

Ἰατρικὴ κακοποίηση οἱ ἐπεμβάσεις ἀλλαγῆς φύλου

«Μὲ μιὰ ἀπόφαση ποὺ χαιρετίζεται ὡς ἡ πρώτη τοῦ εἴδους της δικαστικὴ νίκη ἐναντίον τῆς βιομηχανίας “μετάβασης φύλου”, τὸ δικαστήριο ἐπιδίκασε 2 ἑκατομμύρια δολάρια σὲ μιὰ νεαρὴ γυναίκα, ἡ ὁποία ὡς ἔφηβη παραμορφώθηκε ἀπὸ τοὺς καλούμενους “γιατροὺς ποὺ ἀλλάζουν τὸ φύλο”.
Ἡ 22χρονη σήμερα Fox Varian, ἡ ὁποία δὲν αὐτοπροσδιορίζεται πιὰ ὡς “τράνς”, ὑποβλήθηκε σὲ διπλὴ μαστεκτομὴ ὅταν ἦταν μόλις 16 ἐτῶν. Ἡ Varian εἶχε καταθέσει κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δίκης ὅτι πολὺ γρήγορα μετὰ τὴν ἐπέμβαση μετάνιωσε ποὺ ἀκρωτηριάστηκε τὸ σῶμα της. “Ἀμέσως σκέφτηκα ὅτι αὐτὸ ἦταν λάθος καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἀλήθεια”, εἶπε ἡ νεαρὴ γυναίκα. “Εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιμετωπίσεις τὸ γεγονὸς ὅτι θὰ εἶσαι παραμορφωμένος γιὰ μιὰ ζωή”. (…)
Ὁ δικηγόρος τῆς Varian δήλωσε ὅτι οἱ ἐμπλεκόμενοι ἰατρικοὶ ἐπαγγελματίες ἦταν πολὺ βιαστικοὶ στὸ νὰ συστήσουν χειρουργικὴ ἐμπέμβαση γιὰ τὸ κορίτσι, παραλείπον­τας οὐσιαστικὰ βήματα ποὺ πιθανότατα θὰ εἶχαν ἀνατρέψει τὴν καταστροφικὴ ἀλλαγὴ στὸ σῶμα καὶ τὴ ζωὴ τῆς νέας γυναίκας. (…)

Ὅσιος Ἰωσὴφ Ἡσυχαστής: Πιὸ πολλοὶ οἱ πειρασμοὶ τὴν Σαρακοστή

Ὁσίου Γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ 

Ὁ δὲ διάβολος, ὅσον περνᾶ ὁ καιρὸς καὶ φθάνει τὸ τέλος του, τόσον πολεμεῖ καὶ βιάζεται μὲ ἄκραν μανίαν ὅλους νὰ μᾶς κολάση. 
Τώρα πρὸ παντὸς τὴν Μεγάλη Σαρακοστὴν ποὺ μᾶς ἔρχεται, πολλοὺς πειρασμοὺς καὶ πολλὰς ταραχὰς κινοῦν κατ' ἐπάνω μας οἱ παμμόχθηροι δαίμονες. 
Ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς κατ' αὐτὸν τὸν καιρόν τούς θλίβομεν περισσῶς μὲ νηστείαν καὶ προσευχή, γίνονται καὶ αὐτοὶ καθ' ἡμῶν ἀγριώτεροι. 
Φρόντισε λοιπὸν νὰ κερδίσης στεφάνους εἰς τὸ στάδιον αὐτὸ τῆς ἀθλήσεως. 
Πρέπει νὰ γίνης γενναιότερος. Νὰ παραταχθῇς στῆθος πρὸς στῆθος πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἀσάρκους. Μὴν τοὺς φοβῆσαι...

Τὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Συμεῶν στὶς ἐξέδρες στὸ Βελιγράδι!

Αὐτὸ κι ἂν ἦταν κορεὸ ποὺ ἔγραψε ἱστορία! Ἀπόψε στὸ Βελιγράδι, οἱ ἐξέδρες μετατράπηκαν σὲ καμβᾶ πίστεως. Οἱ ὀπαδοί του Ἐρυθροῦ Ἀστέρα ὕψωσαν μὲ τὰ χέρια καὶ τὶς καρδιές τους τὸ πρόσωπο Ἁγίου Συμεῶν, σχηματισμένο μέσα ἀπὸ χιλιάδες χρώματα καὶ φωνές.
Μιὰ εἰκόνα ποὺ δὲν ἦταν ἁπλῶς ἐντυπωσιακὴ· ἦταν συμβολική. Πίστη, δύναμη, θυσία - ἀξίες ποὺ ξεπερνοῦν τὸ ποδόσφαιρο καὶ ἀγγίζουν τὴν ψυχὴ ἑνὸς λαοῦ. Τὸ στάδιο σίγησε γιὰ μιὰ στιγμὴ μπροστὰ στὴ μορφή Του καὶ ἔπειτα ξέσπασε σὲ παλμό, σὰν μιὰ προσευχὴ ποὺ ἔγινε σύνθημα.
Γιατί κάποιες βραδιὲς δὲν παίζεται μόνο μπάλα· γράφεται ἱστορία στὶς ἐξέδρες.

Ὁ Γέρων Παρθένιος: Ἡ κινητὴ τηλεφωνία κάνει πολλὴ ζημιὰ στοὺς ἀνθρώπους!

 

Γέρων Παρθένιος Ἁγιοπαυλίτης Ἡγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Παύλου Ἁγίου Ὅρους, 25-02-2026.  

Ἡ «χαβούζα» τοῦ Πατρινοῦ Καρναβαλιοῦ 2026 – 600 περιστατικὰ μέθης καὶ τραυματισμῶν – Εἶστε περήφανοι γι’ αὐτὸν τὸν «πολιτισμό»;

Ὁ Ἐρυθρὸς Σταυρὸς δήλωσε ὅτι τὸ 2026 ἦταν ἡ πιὸ ὀργιώδης χρονιὰ τοῦ καρναβαλιοῦ ἀπὸ ποτέ - Αὐτὸς ὁ ἀμετανόητος λαὸς θὰ ζητήσει τώρα ἔλεος ἀπὸ τὴν Παναγία; 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Τὸ θλιβερὸ ἀποτύπωμα ποὺ ἄφησε πίσω του τὸ φετινὸ καρναβάλι, δείχνει καὶ τὴν πολιτιστικὴ «ποιότητα» αὐτοῦ τοῦ ἀξιοθρήνητου ἐθίμου. Τὶς μέρες τῆς Ἀποκριᾶς ὅπου ὁλόκληρη ἡ χώρα μετατρέπεται σὲ καρναβαλικὸ ρεντίκολο, βλέπεις τοὺς Δημάρχους νὰ κάνουν παρέλαση ἀπὸ τὰ κανάλια, ἀνταγωνιζόμενοι ποιός θὰ καμαρώσει πιὸ πολὺ γιὰ τὰ μασκαριλίκια τῆς πόλης του. Καὶ τί ἐπακόλουθα ἔχει αὐτὸ τό... καμάρι; 
Δεῖτε τί ἔγινε φέτος στὴν Πάτρα. Ἑξακόσια περιστατικὰ μέθης καὶ τραυματισμῶν. Λιποθυμίες ἀπὸ τὸ ἀλκοόλ. Ξυλοδαρμοί. Συμπλοκές. Κρίσεις πανικοῦ. Δεκάδες μεθυσμένοι ἀνήλικοι κατέληξαν στὸ νοσοκομεῖο σὲ ἡμιλυπόθυμη κατάσταση. Κλιμάκια τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ εἶχαν στηθεῖ σὲ διάφορα σημεῖα γιὰ νὰ δέχονται περιστατικά, λὲς καὶ εἴχαμε νὰ κάνουμε μὲ ἐμπόλεμη ζώνη. Νέα παιδιὰ σωριάζονταν στὰ φορεῖα στὰ εἰδικὰ περίπτερα πρώτων βοηθειῶν. Μέχρι καὶ σωστικὴ...

«Παλμὸς ἀνθρωπιᾶς»

«Μεγάλη ἀπήχηση γνωρίζει στὸ διαδίκτυο ἕνα ρεπορτὰζ γνωστῆς ἐνημερωτικῆς ἱστοσελίδας, σχετικὰ μὲ τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἢ δὲν ἐξυπηρετοῦν ἀμβλώσεις. Σὲ αὐτὸ τό… ἀπόγειο “ποιοτικῆς” δημοσιογραφίας, μιὰ δημοσιογράφος πῆρε… σβάρνα τὰ δημόσια νοσοκομεῖα ὅλης τῆ χώρας, ρωτών­τας στὸ τηλέφωνο ἂν ἀναλαμβάνουν τὴ “διακοπὴ κύησης” ἢ σὲ δικά μας ρεαλιστικὰ λόγια, τὴ θανάτωση ἑνὸς ἐμβρύου. (…)
Αὐτὸ ποὺ διαπίστωσε ἡ δημοσιογράφος ἀπὸ τὶς ἀπαντήσεις ποὺ ἔλαβε, τὴν ἐξέπληξε δυσάρεστα: Τὰ 46 ἀπὸ τὰ 80 δημόσια περιφερειακὰ νοσοκομεῖα ποὺ κάλεσε (57,5%), δήλωσαν πὼς δὲν κάνουν ἀμβλώσεις, παρεκτὸς ἂν συντρέχουν λόγοι ὑγείας, τὰ 27 νοσοκομεῖα (33,7%) δέχθηκαν νὰ κάνουν, καὶ 7 νοσοκομεῖα (8,7%) ἀπέφυγαν νὰ ἀπαν­τήσουν. Μὲ λίγα λόγια, μόνο 3 στὰ 10 νοσοκομεῖα ἦταν ἀπροϋπόθετα θετικὰ στὶς ἐκτρώσεις. Ἐξαιρέθηκαν πλήρως ἀπὸ τὴν...

Τὸ «Ἄκτιστο Φῶς» τῆς Ἀναστάσεως - Μιὰ συγκλονιστικὴ ἐμπειρία τοῦ μακαριστοῦ π. Στεφάνου Ἀναγνωστόπουλου

Ἐκοιμήθη ὁ π Στέφανος Ἀναγνωστόπουλος τὴν Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026 

«Τὴν ὥρα ποὺ ὁ ἱερέας βγαίνει στὴν Ὡραία Πύλη καὶ ψάλλει τὸ "Δεῦτε λάβετε Φῶς", δὲν μεταδίδει ἁπλῶς μιὰ φλόγα κεριοῦ... Μεταδίδει τὴν ἴδια τή Ζωή!» 
Μέσα ἀπὸ τὸ ἐμβληματικό του βιβλίο «Ἐμπειρίες κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία», ὁ π. Στέφανος μᾶς ἀποκαλύπτει τί συμβαίνει στὸ πνευματικὸ ἐπίπεδο ἐκείνη τὴν ἁγία νύχτα: 
Πολλοὶ εὐλαβεῖς λειτουργοὶ καὶ ἁπλοῖ πιστοὶ μὲ καθαρὴ καρδιά, ἀξιώθηκαν νὰ δοῦν το φῶς πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα νὰ ἀλλάζει. Γίνεται ἕνα ἀπόκοσμο, γαλαζωπὸ ἢ λευκοπύρινο φῶς ποὺ δὲν κάνει σκιές, δὲν καίει, ἀλλὰ «δροσίζει» καὶ πλημμυρίζει τὴν ψυχὴ μὲ μιὰ ἀνέκφραστη εἰρήνη. 
Ὁ π. Στέφανος διηγεῖται τὴν ἱστορία ἑνὸς ταπεινοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἔβλεπε τὸ Ἄκτιστο Φῶς νὰ ἐκτοξεύεται ἀπὸ τὴν λαμπάδα τοῦ ἱερέα καὶ νὰ ἀκουμπᾶ τὰ μέτωπα τῶν πιστῶν. Ὅμως, σὲ ὅσους κρατοῦσαν μέσα τους κακία, μῖσος ἢ ἐγωισμό, τὸ Φῶς «γλιστροῦσε» καὶ ἔφευγε, μένοντας μόνο ὡς μιὰ ἁπλῆ φλόγα ἐξωτερικα 
Γιὰ τὸν π. Στέφανο, τὸ ζητούμενο δὲν εἶναι νὰ δοῦμε το Φῶς μὲ τὰ μάτια μας, ἀλλὰ νὰ γίνει «ἀλλοίωση» μέσα μας. Ἂν βγοῦμε ἀπὸ τὴν ἐκκλησία καὶ ἀγαπᾶμε ἀκόμα...

Ὁ Γέρων Παρθένιος γιὰ τὸ ξεκίνημα τῆς Σαρακοστῆς 22-02-2026

 

Γέρων Παρθένιος Ἁγιοπαυλίτης Ἡγούμενος 

τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίου Παύλου Ἁγίου Ὅρους.

Ἡ Ἑλβετία πατᾶ φρένο – Ἡ ΕΞΟΔΟΣ λέει τὸ αὐτονόητο: Ὄχι στὴν καθολικὴ ψηφιακὴ ταυτότητα!

Ἡ ἀσφάλεια δὲν ἀρκεῖ. Τὸ δικαίωμα στὴν offline ζωὴ εἶναι ἀδιαπραγμάτευτο. 
Ἡ πρόσφατη παρέμβαση τοῦ ἑλβετικοῦ Ὁμοσπονδιακοῦ Ἐλεγκτικοῦ Ὀργάνου, ποὺ ζήτησε τὴν ἀναβολὴ τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐθνικῆς ἠλεκτρονικῆς ταυτότητας (e-ID) λόγῳ σοβαρῶν τεχνικῶν καὶ θεσμικῶν ἐλλείψεων, δὲν εἶναι ἁπλῶς μιὰ τεχνικὴ εἴδηση. Εἶναι ἕνα πολιτικὸ γεγονὸς μεγάλης σημασίας. Βλ. ictjournal.ch.
Ἡ Ἑλβετία δὲν σταμάτησε ἐπειδὴ "φοβήθηκε τὴν τεχνολογία". Σταμάτησε ἐπειδὴ ἀναγνώρισε ὅτι ἡ ἐμπιστοσύνη δὲν οἰκοδομεῖται πάνω σὲ ἀτελῆ συστήματα καὶ ὅτι ἕνα κρατικὸ σύστημα ψηφιακῆς ταυτοποίησης δὲν ἐπιδέχεται πειραματισμούς. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς βρίσκεται ἡ οὐσία. 

Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι μόνο ἡ ἀσφάλεια 

Ἡ δημόσια συζήτηση συχνὰ περιορίζεται στὸ ἐρώτημα: «Εἶναι ἀσφαλὲς τὸ σύστημα;» 
Ἡ ΕΞΟΔΟΣ θέτει ἕνα βαθύτερο ἐρώτημα: Πρέπει ἡ ψηφιακὴ ταυτότητα νὰ ἀποτελεῖ τὸν ὑποχρεωτικὸ πυρῆνα τῆς κοινωνικῆς ζωῆς; Διότι ἀκόμη καὶ τὸ ἀπολύτως τεχνικὰ "ἀσφαλὲς" σύστημα παραμένει ἕνα σύστημα συγκεντρωτικῆς ταυτοποίησης. Καὶ ἡ συγκέντρωση ταυτότητας σημαίνει συγκέντρωση ἰσχύος. 
Ἡ ψηφιακὴ ταυτότητα δὲν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ἔγγραφο σὲ νέα μορφή. Εἶναι κόμβος πρόσβασης σὲ ὑπηρεσίες. Κλειδὶ γιὰ συναλλαγές. Μηχανισμὸς διασταύρωσης δεδομένων. Δυνητικὴ ὑποδομὴ κοινωνικῆς ἐπιτήρησης. Ἂν γίνει...

Ἕνα τέρας ἀπειλεῖ τὸ Σινὰ - «τουριστικὸ καὶ πολιτιστικὸ κέντρο»...

Ὅταν τὸ περασμένο φθινόπωρο ξέσπασε ἡ μεγάλη κρίση στὴν Ἱερὰ Μονὴ Σινά, κρίση ἡ ὁποία, κατὰ τὸ καθαρὰ μοναστικό της μέρος, διευθετήθηκε μὲ τὴν ἐκλογὴ τοῦ νέου ἡγουμένου, Ἀρχιεπισκόπου Σινά, Φαρὰν καὶ Ραϊθὼ κ. Συμεών, δημιουργήθηκαν βάσιμες ἐλπίδες γιὰ τὴ σωστὴ τακτοποίηση τῆς Μονῆς μέσα στὰ ὅρια τοῦ κράτους τῆς Αἰγύπτου.
Τότε τὸ ἴδιο τὸ καθεστὼς τῆς Μονῆς εἶχε ἀπειληθεῖ σοβαρὰ ἀπὸ τὴν πρωτοφανὴ ἀπόφαση Αἰγυπτιακοῦ Δικαστηρίου, ἡ ὁποία ἀφαιροῦσε ἀπὸ τὸ Μοναστήρι μεγάλο μέρος τῆς περιουσίας του.
Ἔγιναν ἐκείνη τὴν περίοδο σημαντικὲς συν­εννοήσεις τῆς Ἑλληνικῆς μὲ τὴν Αἰγυπτιακὴ Κυβέρνηση καὶ δόθηκε ἡ ἐντύπωση ὅτι τὸ θέμα θὰ τακτοποιηθεῖ.
Ὅμως ἔχουν περάσει ἀρκετοὶ μῆνες, ἐνῶ τὸ πρόβλημα ὄχι μόνο δὲν...

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς συμβουλεύει πὼς νὰ μιλᾶμε στὴν σύζυγο

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος, 

Εἰς Ἐφεσ. Ὀμ. 20

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος μᾶς συμβουλεύει πὼς νὰ μιλᾶμε στὴν σύζυγο, "Λόγια ἀγάπης νὰ τῆς λές... (ὅπως): Ἐγὼ ἀπὸ ὅλα, τὴ δική σου ἀγάπη προτιμῶ καὶ τίποτε δὲν μοῦ εἶναι τόσο βασανιστικὸ ἢ δυσάρεστο, ὅσο τὸ νὰ βρεθῶ κάποτε σὲ διάσταση μαζί σου. Κι ἂν ὅλα χρειασθεῖ νὰ τὰ χάσω... κι ἂν στοὺς ἔσχατους βρεθῶ κινδύνους, ὁτιδήποτε κι ἂν πάθω, ὅλα μοῦ εἶναι ἀνεκτὰ κι ὑποφερτά, ὅσο ἐσὺ μοῦ εἶσαι καλά. Καὶ τὰ παιδιά, τότε μοῦ εἶναι περιπόθητα, ἐφ' ὅσον ἐσύ μᾶς συμπαθεῖς".

Ἀπὸ τὸ Τριήμερο στὴν πρώτη Προηγιασμένη

Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ, φτάσαμε σήμερα στὴν πρώτη Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Γιὰ ὅσους ἀδελφούς μας, μοναχοὺς καὶ λαϊκούς, τήρησαν τὸ αὐστηρὸ Τριήμερο, ἡ σημερινὴ ἡμέρα εἶναι μιὰ πνευματικὴ ὄαση. 
Ἡ σωματικὴ κόπωση ὑποχωρεῖ μπροστὰ στὴ γλυκύτητα τῆς Θείας Κοινωνίας καὶ τὴν εὐλογία τῶν πρώτων αὐτῶν ἡμερῶν τῆς «Πνευματικῆς Ἄνοιξης». Τὸ Τριήμερο δὲν ἦταν μόνο ἀποχὴ ἀπὸ τὴν τροφή, ἀλλὰ μιὰ βαθιὰ βουτιὰ στὴν προσευχὴ καὶ τὴν αὐτογνωσία. 
Σήμερα γιορτάζουμε - Τὴν ὁλοκλήρωση μιᾶς σημαντικῆς πνευματικῆς ἄσκησης. Τὴν ἐνδυνάμωση τῆς ψυχῆς μας γιὰ τὸ ὑπόλοιπο τῆς Σαρακοστῆς. Τὴν ταπεινὴ χαρὰ ποὺ προσφέρει ἡ συμμετοχὴ στὸ κοινὸ Ποτήριο. 
Εὐχόμαστε σὲ ὅλους δύναμη, ὑπομονὴ καὶ φωτισμό. Ἡ διαδρομὴ πρὸς τὴν Ἀνάσταση συνεχίζεται μὲ τὸ σῶμα πιὸ ἐλαφρὺ καὶ τὴν καρδιὰ πιὸ ἀνοιχτή.

Δύο Ἅγιοι ἐπίκαιροι, δύο φωτεινά παραδείγματα πρός μίμηση γιά ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς, καί ἰδιαιτέρως γιά τούς Πατριάρχες καί τούς Ἐπισκόπους μας

Στίς 25 τοῦ μηνός Φεβρουαρίου ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ τήν μνήμη δύο μεγάλων ἁγίων: τοῦ ἁγίου Ταρασίου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως καί τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Ρηγίνου, ἐπισκόπου Σκοπέλου.
Ὁ πρῶτος, ὁ ἅγιος Ταράσιος, διακρίθηκε γιά τούς ἀγῶνες του ἐναντίον τῆς αἱρέσεως τῆς εἰκονομαχίας, καί ὡς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλως πρωτοστάτησε τό 783 στήν συγκρότηση τῆς 7ης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, κατά τήν ὁποία καταδικάσθηκε ἡ εἰκονομαχία, ἀναθεματίστηκαν οἱ εἰκονομάχοι καί ἐπανῆλθε στήν Ἐκκλησία ἡ σεπτή παράδοση τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν προηγουμένων Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
Ὁ ἄγιος Ταράσιος ἐκυβέρνησε τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ εἴκοσι δύο χρόνια. Στό συναξάρι τονίζεται ἰδιαιτέρως ἡ ἀγάπη του στόν μοναχισμό καί τό ἐνδιαφέρον...

πατὴρ Εὐάγγελος Παπανικολάου: Ἀδελφοὶ Ζητιανέυω ἀπὸ τὴν ἀγάπη σας γιὰ τὸν Παπα-Ἀντώνη τῆς κιβωτοῦ!

Στὸ βίντεο αὐτὸ ὁ π. Ἀντώνιος μιλᾶ μαζὶ μὲ τὸν π. Εὐαγγελο. Χωρὶς μεγάλα λόγια.
Σήμερα περνᾶ μιὰ δύσκολη δοκιμασία - ὅπως καὶ οἱ συνεργάτες του, ἄνθρωποι ποὺ γιὰ χρόνια στάθηκαν δίπλα σὲ παραμελημενα παιδιὰ καὶ στὴν κοινωνία ποὺ ἤθελε συμπόνια. Τώρα χρειάζονται ἐκεῖνοι τὴ δική μας στήριξη. Γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ καλύψουν τὴν ἐξοντωτικη ποινὴ ποὺ τοὺς ἔχει ἐπιβληθεῖ καὶ νὰ σταθοῦν ὄρθιοι καὶ νὰ μὴν βρεθοῦν σὰν κοινοὶ ἐγκληματίες στὴν φυλακὴ ζητοῦν τὴ βοήθειά μας μὲ ἀξιοπρέπεια. Ἂν νιώθετε ὅτι θέλετε νὰ βοηθήσετε, αὐτὴ εἶναι ἡ στιγμή. Δεῖτε τὸ βίντεο καὶ ἀκοῦστε τὸν ἴδιο. 

Οἱ λογαριασμοὶ ἀκολουθοῦν...

«Τόν τῆς Νηστείας καιρόν, φαιδρῶς ἀπαρξώμεθα, πρός ἀγῶνας πνευματικούς ἑαυτούς ὑποβάλλοντες»

Ἀπό τό βιβλίο ΟΜΙΛΙΕΣ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ, τόμος Γ΄, Ἱερόν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος», Μεταμόρφωσις Χαλκιδικῆς 2022. 

Καθαρά Δευτέρα

Οἱ παλιοί ἔλεγαν «παχεῖα γαστήρ λεπτόν οὐ τίκτει νόον». Ἡ παχιά κοιλιά χοντραίνει καί τήν σκέψη.
Ἡ παχυσαρκία δέν ζημιώνει μόνο τήν καρδιά καί δέν φέρνει μόνο καί ἄλλες ἀρρώστιες, ἀλλά ζημιώνει καί τήν σκέψη, ζημιώνει καί τήν προσευχή. Νά νιώθεις κατάνυξη στήν προσευχή χορτάτος, δέν μπορεῖς.
Ἡ νηστεία εἶναι μιά δουλαγώγηση τῆς σάρκας. Ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί δέν φθονοῦμε τήν σάρκα. Δέν εἶναι κακή, ἁμαρτωλή ἡ σάρκα. Ἀλλά ὅμως ἡ ἀδυναμία μας τήν κάνει ἁμαρτωλή. Καί ἡ ἁμαρτωλή σάρκα σκοτώνει τήν ψυχή. Αὐτός πού θέλει νά ζήσει σαρκική ζωή, καταστρέφει τήν ψυχή του. Γι’ αὐτό καί ἡ εὐδαιμονία εἶναι καταστροφή τῆς ψυχῆς.
Μοῦ ἔλεγε ὁ ὅσιος Παΐσιος, ὅτι ὁ κόσμος σήμερα δέν μπορεῖ νά νηστέψει. Γιατί; Γιατί δέν ζοῦμε καθόλου πνευματικά. Ἔχουμε ξεχάσει τήν ψυχή μας.
Πρῶτα εἶναι ἡ πνευματική νηστεία. Δέν μπορεῖς, ἄν δέν ἐργάζεσαι...

Ξεκίνησε ἡ Τριήμερη νηστεία τῶν Μοναχῶν

Οἱ καμπάνες σίγησαν πρὶν λίγο, οἱ μοναχοὶ ἔβαλαν μετάνοια ὁ ἕνας στὸν ἄλλο. Ζήτησαν συγχώρεση - ὄχι τυπικά, ἀλλὰ ὡς ἀπαραίτητο ἐφόδιο γιὰ τὸ ταξίδι. Τώρα, οἱ διάδρομοι τῶν Ἱερῶν Μονῶν ἐρημώνουν. Τὸ φῶς τῶν κεριῶν σβήνει σταδιακὰ καὶ οἱ βαριὲς ξύλινες πόρτες των κελλιῶν κλείνουν πίσω ἀπὸ τὸ μαῦρο ράσο. 
Γιὰ τὶς ἑπόμενες τρεῖς ἡμέρες, ὁ χρόνος σταματᾶ. Τὸ «Τριήμερο» ξεκινᾶ. 
Χωρὶς τροφή – Τὸ σῶμα ἀσκεῖται στὴν ἐγκράτεια. 
Χωρὶς νερό – Ἡ δίψα τῆς ψυχῆς γίνεται πιὸ δυνατὴ ἀπὸ τὴ δίψα τοῦ στόματος. 
Μὲ ἀδιάλειπτη προσευχή – Τὸ κομποσχοίνι γίνεται ἡ μόνη συντροφιὰ στὸ ἡμίφως. 
Εἶναι μιὰ ἑκούσια ἀπομόνωση ποὺ δὲν κρύβει θλίψη, ἀλλὰ μιὰ γλυκιὰ προσμονή. Ὁ μοναχὸς ἀποσύρεται ἀπὸ τὸν κόσμο γιὰ νὰ βρεῖ τὸν ἑαυτό του καί, μέσῳ αὐτοῦ, νὰ προσευχηθεῖ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Σὲ ἐκεῖνο τὸ μικρὸ κελλί, μὲ τὴ μυρωδιὰ τοῦ λιβανιοῦ νὰ ἔχει ποτίσει τοὺς τοίχους, ἡ πεῖνα μετατρέπεται σὲ πνευματικὴ διαύγεια. 
Ἔξω, ὁ Ἄθωνας στέκει ἐπιβλητικὸς μέσα στὴν χειμωνιάτικη ψύχρα. Μέσα, στὴν ἡσυχία, συντελεῖται ἡ μεγαλύτερη μάχη, αὐτὴ τῆς ταπείνωσης. 
Ὅταν μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες οἱ μοναχοὶ θὰ βγοῦν ξανὰ γιὰ τὴν...

Μοναχός Ἀρσένιος Βλιαγκόφτης: «Τρία χρόνια ἀπὸ τὸ ἔγκλημα τῶν Τεμπῶν. Ὅλοι στοὺς δρόμους»

 

Ἐκπομπὴ μὲ τὸν ὁσιολογιώτατο Μοναχὸ Ἀρσένιο Βλιαγκόφτη, μὲ θέμα: «Τρία χρόνια ἀπὸ τὸ ἔγκλημα τῶν Τεμπῶν. Ὅλοι στοὺς δρόμους», Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026.

Ὁ Ἑσπερινός τῆς συγχωρήσεως στὴν ἔρημο Τοῦ Ἁγίου Ὅρους

Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς της Τυρινῆς, πρὶν τὴν Καθαρὰ Δευτέρα, γίνεται ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Συγχωρήσεως. Στὴν ἔρημο, ὅπου οἱ ἀποστάσεις εἶναι μεγάλες, οἱ ἀσκητὲς βγαίνουν στὰ μονοπάτια ἢ στὰ μπαλκόνια τῶν σπηλιῶν τους.
Ἂν δὲν μποροῦν νὰ συναντηθοῦν, κάνουν μιὰ ἐδαφιαία μετάνοια (γονατίζουν μέχρι τὸ χῶμα) κοιτάζοντας πρὸς τὴ μεριὰ τοῦ γείτονά τους.
Εἶναι μιὰ συγκλονιστικὴ στιγμή, ἄνθρωποι ποὺ μπορεῖ νὰ ἔχουν νὰ μιλήσουν μῆνες, ζητοῦν συγγνώμη ἀπὸ τὸν ἀέρα, ἀπὸ τὴ θάλασσα καὶ ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς τους, ὥστε νὰ ξεκινήσουν τὴ νηστεία μὲ «καθαρὴ καρδιά».
Λένε πὼς ἂν δὲν συγχωρέσεις τὸν βράχο ποὺ σὲ δυσκολεύει, δὲν μπορεῖς νὰ βρεῖς τὸν Θεὸ ποὺ σὲ περιμένει.

Ἡ μυσταγωγία τῆς κοινωνίας ὡς πηγὴ σωτηρίας

Τῇ Κυριακῇ τῆς Τυροφάγου, Ἐκ τοῦ κατὰ Ματθαῖον, στ΄ 14 - 21 

Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία τοῦ π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στὰ πλαίσια τῆς ἑρμηνείας ποὺ ἔγινε στὸ κήρυγμα τῆς Κυριακῆς 22 Φεβρουαρίου τοῦ 2004. 

Τὸ ἠχητικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ὁμιλία - σὲ mp3 ἐδῶ

Ἡ περικοπὴ ποὺ ἀκούστηκε πρὶν ἀπὸ λίγο ἐπελέγη ἀπὸ τοὺς ἁγίους καὶ θεοφόρους Πατέρες ποὺ ἔταξαν αὐτὰ νὰ ἀναγιγνώσκονται ὅταν πρέπει. Ἐπελέγη μὲ πολὺ βαθιὲς προοπτικές, καὶ παρ' ὅλο ποὺ εἶναι μιὰ λιτὴ περικοπή, εὔκολα κατανοητὴ στὸν ἀκροατὴ μέσα ἀπὸ τὶς ἐξωτερικὲς δομές της, οὐσιαστικὰ χαράσσει μιὰ πολὺ βαθιὰ προοπτικὴ τῆς ὀρθόδοξης θεραπευτικῆς τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ὁδηγεῖται ἀπὸ τὴν κατάσταση τὴν ἔξω-παραδείσια πρὸς τὸν χῶρο τῶν ἀναστημένων τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ παραδείσου. 
Εἶναι μιὰ ὁλόκληρη πορεία ἡ πορεία τῆς Σαρακοστῆς, ὅπου συμβολικὰ μέσα στὴν πορεία τῶν ἡμερῶν αὐτῶν ὁδηγούμεθα ἀπὸ τὴν ἐμπειρία τοῦ χαμένου...

Κυθήρων Σεραφείμ: Ἡ ὑποχρεωτική λῆψις τῆς ἠλεκτρονικῆς ταυτότητος καί τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, παραπέμπει σέ ἄλλες ἐποχές καί ἄλλα καθεστῶτα

Ἐν Κυθήροις τῇ 16ῃ Φεβρουαρίου 2026

Ἀριθ.Πρωτ.: 104

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΜΕΓ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
(ὑπ’ ἀριθ. 256/2026)

Πρός Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἤ ὅτε ἐπιστεύσαμεν·
Ἡ νύξ προέκοψεν, ἡ δέ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τά
ἔργα τοῦ σκότους καί ἐνδυσώμεθα τά ὅπλα τοῦ φωτός» (Ρωμ. 13,12)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά!
Εὐλογημένη, εἰρηνική κατά Θεόν, χαριτοφόρα καί καλλίκαρπη ἡ ἱερά καί κατανυκτική περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος εἰς τό σημερινό Ἀποστολικό Ἀνάγνωσμα ἀναφέρεται εἰς τό πρωταρχικό καί θεμελιῶδες πνευματικό ζήτημα τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. «Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἤ ὅτε ἐπιστεύσαμεν» λέγει. Καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ὥρισε νά ἀναγινώσκεται τό Ἀποστολικό αὐτό Ἀνάγνωσμα εἰς τήν ἁγίαν περίοδον τοῦ Ἱεροῦ Τριῳδίου καί εἰς τά πρόθυρα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς...

«Δὲν ὑπάρχει χειρότερη βία ἀπὸ τὴν ἀδικία» - Ἡ καταδίκη τοῦ π. Ἀντωνίου καὶ τὸ κοινὸ αἴσθημα ποὺ κραυγάζει

Κακοδικία, ψευδομάρτυρες, παραιτήσεις δικηγόρων - Μιὰ καταδίκη ποὺ ἔμοιαζε προκαθορισμένη σὲ ἕναν καιρὸ ποὺ ἡ ἀδικία εἶναι θεσμοποιημένη 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Δὲν ὑπάρχει χειρότερη μορφὴ βίας ἀπὸ τὴν ἀδικία. Ἡ ἀδικία τῆς ἐξουσίας εἶναι ἐκείνη ποὺ ἔφτασε μέχρι καὶ νὰ σταυρώσει τὸν Ἥλιο τῆς Δικαιοσύνης, τὸν ἴδιο τόν Θεάνθρωπο Χριστό. Τόσο οἱ φυσικοὶ ὅσο καὶ οἱ πνευματικοὶ νόμοι προέρχονται ἀπὸ τὸν ἴδιο Νομοθέτη, τὸν Θεό, καὶ κάθε ἀδικία διαταράσσει τὴν τάξη τῆς δημιουργίας. 
Ἡ ἀδικία γεννᾶ κατάρα καὶ ὅταν αὐτὴ ἡ ἀδικία ἀσκεῖται ὡς θεσμός, παίρνει μορφὴ ἐθνικοῦ ἀναθέματος. Τὸ κοινὸ περὶ δικαίου αἴσθημα εἶναι μιὰ λειτουργία ἀρχέγονη ὅσο ὁ ἄνθρωπος. Πρὶν τοὺς ποινικοὺς κώδικες καὶ τὰ συντάγματα, ἡ συνείδηση ἦταν ἐκείνη ποὺ διαχώρισε τὸν δρόμο τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας. 
Βλέποντας τὴν δευτεροβάθμια καταδίκη τοῦ πατρὸς Ἀντωνίου, κάθε ὑγιὴς Ἕλληνας συλλογίζεται μὲ πίκρα ὅτι ποτὲ ξανὰ στὰ χρόνια τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους δὲν πείνασε ὁ λαὸς γιὰ δικαιοσύνη ὅσο σήμερα. Ὁ λαὸς δὲν χρειάζεται καμία δικονομικὴ...

Ἡ ἔξωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπ’ τόν Παράδεισο

Κηρυγματικές σκέψεις στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυροφάγου. Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 293.
Μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ Ἐκκλησία σήμερα ἕνα σοβαρό καί θλιβερό γεγονός, πού ἔγινε αἰτία νά ἔλθει ὁ Χριστός στόν κόσμο καί νά πάθει. Μᾶς ὑπενθυμίζει τήν ἔξωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Παράδεισο.
Ἡ ἔξωση ἀπ’ τόν Παράδεισο εἶναι τό γεγονός τοῦ πνευματικοῦ θανάτου τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ χωρισμοῦ του ἀπό τόν Θεό διά τῆς ἁμαρτίας. Τό τραγικότερο δέ σημεῖο τῆς γνωστῆς ἁγιογραφικῆς διηγήσεως εἶναι ὅτι, ἐνῷ ἐδόθη ἀπό τόν Θεό στόν ἄνθρωπο ἡ δυνατότητα τῆς μετανοίας μέσα στόν Παράδεισο, ἀκόμη, ὁ ἄνθρωπος δέν θέλησε νά παραδεχθεῖ τήν πτώση του.
Ἔπεσε ὁ ἄνθρωπος ὄχι μόνο γιατί ἔσφαλε, ἁμάρτησε, ἀλλά κυρίως γιατί...

Η συμβολὴ τῶν Μυλωνάδων τῆς Βελτσίστας – Κληματιᾶς στήν ελευθερία τῶν Ἰωαννίνων, 21 Φεβρουαρίου 1913

Γράφει ὁ Κωνσταντῖνος Χασόγιας, Θεολόγος τοῦ Ε.Κ.Π.Α.

Τὴν 5η Ὀκτωβρίου 1912 ἡ πατρίδα μας ἔλαβε μέρος στὸν Α’ Βαλκανικὸ πόλεμο, μὲ σκοπὸ τὴν ἀπελευθέρωση τῶν ὑπόδουλων Ἑλλήνων ποὺ ὑπέμεναν τὴν ὀθωμανικὴ δουλεία. Ἡ Ἑλλάδα ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ξεκινοῦσε ἕναν ἐθνικοαπελευθερωτικὸ ἀγῶνα μαζὶ μὲ τοὺς συμμάχους της (Σερβία, Μαυροβούνιο, Βουλγαρία) μὲ ἐξοπλισμένο Στρατὸ (Ο Ελληνικός Στρατός διέθετε 7 Μεραρχίες Πεζικού, 1 Ταξιαρχία Ιππικού, 31 Πυροβολαρχίες, 6 Τάγματα Ευζώνων) καὶ Στόλο. Σύσσωμο τὸ ἔθνος λαχταροῦσε νὰ ἀπελευθερώσει «τοὺς σκλαβωμένους ἀδελφούς, στὸν σκλαβωμένο ἀγέρα», κατὰ τὸν ποιητή, ἐνῷ ταυτοχρόνως ὅλοι ἤθελαν νὰ διώξουν ἀπὸ τὸ μυαλὸ τους τὶς ἄσχημες μνῆμες τῆς πικρῆς ἥττας τοῦ ἀτυχοῦς πολέμου τοῦ 1897.

ΟΙ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

Τότε στὸ πηδάλιο τοῦ ἐθνικοῦ σκάφους βρίσκονταν μεγάλες προσωπικότητες καὶ αὐτὸ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα νὰ γραφοῦν λαμπρὲς σελίδες στὴ νεότερη...

Σάββατο τῶν ὁσίων Πατέρων

Διασκευὴ τοῦ κειμένου τοῦ Τρωδίου μὲ τὴ βοήθεια καὶ τῆς μετάφρασης τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Παρίου ποὺ περιέχεται στὸ βιβλίο "Νέον Λειμωνάριον", Βενετία 1819, σελ. 277. 
Τὴν ἡμέρα αὐτὴ τελοῦμε τὴ μνήμη ὅλων τῶν ἁγίων, ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, ποὺ ἔλαμψαν κατὰ καιροὺς στὴν ἄσκηση. 
Οἱ θεοφόροι Πατέρες, ἀφοῦ βαθμιαῖα μᾶς παιδαγώγησαν μὲ τὶς προηγούμενες ἑορτὲς καὶ μᾶς ἑτοίμασαν γιὰ τὸ στάδιο τῆς νηστείας καὶ μᾶς ἀπομάκρυναν ἀπὸ τὴν τρυφὴ καὶ τὸν κορεσμό, καὶ μᾶς κατάρτισαν μὲ τὸν φόβο τῆς μέλλουσας κρίσης, καὶ μὲ τὴν ἑβδομάδα τῆς Τυροφάγου μᾶς προκαθάρισαν ὅπως ἔπρεπε, τώρα βάζουν μπροστά μας ὅλους ὅσους ἔζησαν ὁσιακὰ καὶ μὲ πολλοὺς κόπους, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, ὥστε μὲ τὴ μνήμη αὐτῶν καὶ τῶν ἀγώνων τους νὰ μᾶς κάνουν πιὸ εὔρωστους γιὰ τὸ στάδιο τῆς νηστείας, καθὼς θὰ ἔχουμε τοὺς βίους τους πρότυπο καὶ ὁδηγό, καὶ ἀφοῦ ἐπισύρουμε τὴ συμμαχία καὶ τὴ βοήθειά τους νὰ ἀρχίσουμε τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνες, ἀναλογιζόμενοι ὅτι καὶ ἐκεῖνοι ἦταν...

Ὁσίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου - Ἀποσπάσματα

• Κανεὶς ἀσκητὴς δὲν ἅγιασε χωρὶς ἀσκήσεις. Κανεὶς δὲν μπόρεσε ν’ ἀνέλθει στὴν πνευματικότητα χωρὶς ν’ ἀσκηθεῖ. 
• Πρέπει νὰ γίνονται ἀσκήσεις. Ἄσκηση εἶναι οἱ μετάνοιες, οἱ ἀγρυπνίες κ.λπ., ἀλλὰ ὄχι μὲ βία. Ὅλα νὰ γίνονται μὲ χαρά.
• Δὲν εἶναι οἱ μετάνοιες ποὺ θὰ κάνουμε, δὲν εἶναι οἱ προσευχές, εἶναι τὸ δόσιμο, ὁ ἔρωτας γιὰ τὸν Χριστό, γιὰ τὰ πνευματικά. 
• Μέσα στὴν ἄσκηση, τὶς μετάνοιες, τὶς ἀγρυπνίες καὶ τὶς ἄλλες κακουχίες εἶναι καὶ ἡ νηστεία. 
• «Παχεῖα γαστὴρ λεπτὸν οὐ τίκτει νόον». (Χοντρή κοιλία δὲν γεννᾶ λεπτὸ πνεῦμα). 
• Ἐγὼ τὸ γνωρίζω αὐτὸ ἀπ’ τοὺς Πατέρες. Ὅλα τὰ πατερικὰ βιβλία μιλοῦν γιὰ τὴ νηστεία. 
• Οἱ Πατέρες τονίζουν νὰ μὴν τρῶμε δυσκολοχώνευτα φαγητὰ ἢ λιπαρὰ καὶ παχιά, γιατὶ κάνουν κακὸ στὸ σῶμα ἀλλὰ καὶ στὴν ψυχή. 
• Λένε ὅτι τὸ προβατάκι τρώει τὰ χορταράκια τῆς γῆς κι εἶναι τόσο ἥσυχο.
• Νὰ εἶναι πιὸ ἁπλὰ τὰ φαγητά μας. Νὰ μὴν ἀσχολούμαστε τόσο πολὺ...

Περὶ τοῦ ὅτι ἐκεῖνος ποὺ προσεύχεται νοερῶς καὶ νηστεύει πάντοτε ἀπὸ τὰ ἡδονικὰ φαγητά, ὅταν εἶναι νηστικός, γλυκαίνει μερικὲς φορὲς τὸ στόμα του ἀπὸ τὴν εὐχή

ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ ΝΗΠΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ
ΛΟΓΟΣ Η΄

Περὶ τοῦ ὅτι ἐκεῖνος ποὺ προσεύχεται νοερῶς καὶ νηστεύει πάντοτε ἀπὸ τὰ ἡδονικὰ φαγητά, ὅταν εἶναι νηστικός, γλυκαίνει μερικὲς φορὲς τὸ στόμα του ἀπὸ τὴν εὐχή, σὰν νὰ τρώγει ζάχαρη ἢ γλυκύτατο μέλι, καθὼς λέγει καὶ ὁ προφητάνακτας· «Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγιά σου, ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου» (Ψλμ. ριη΄ 103).
Εὐλόγησον πάτερ.
Τρία πράγματα φρόντιζε, ταπεινὲ Μοναχέ, νὰ ἀποκτήσεις πάντοτε· νηστεία, ἐγκράτεια καὶ νοερὰ προσευχή, ἂν θέλεις νὰ γευθεῖς κάποτε αὐτὴν τὴν θαυμαστὴ γλυκύτητα, ἡ ὁποία θὰ σοῦ γλυκαίνει ἄρρητα τὴν γλῶσσα σου. Διότι ἂν δὲν μεταχειρίζεσαι μὲ κάθε ἔφεσή σου καὶ θέληση, νηστεία, ἐγκράτεια καὶ νοερὰ προσευχή, μὴν ἐλπίζεις ποτὲ νὰ αἰσθανθεῖς αὐτὴν τὴν θαυμαστὴ γλυκύτητα. Αὐτή, εἶναι μία μεγάλη παρηγορία τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ σὲ κάνει περισσότερο θερμὸ καὶ περισσότερο ζηλωτὴ στὴν πνευματική σου ἐργασία.
Αὐτὴν τὴν θαυμαστὴ θεϊκὴ γλυκύτητα τῆς γλώσσας εἶναι σπάνιοι ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ἀπολαμβάνουν, μάλιστα καὶ αὐτοὶ δὲν τὴν αἰσθάνονται πάντοτε, ἀλλὰ μερικὲς...

Βασίλειος Τουλουμτσῆς: «Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καί ἡ σύγχρονη βαπτισματική ἐκκλησιολογία»

 

Ὁμιλία τοῦ κ. Βασιλείου Τουλουμτσῆ μὲ θέμα: «Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καὶ ἡ σύγχρονη βαπτισματικὴ ἐκκλησιολογία». 
Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, Ἱερὰ Μονὴ Ὁσίου Θεοδοσίου τοῦ Κοινοβιάρχου. 
Ἡ Ὁμιλία ἔχει σχέση καὶ ἀπαντᾶ, διά του ἁγ. Γρηγορίου Θεολόγου, σὲ μία θεολογικῶς ἀνυπόστατη θεώρηση ὅτι "ὅπου ὑπάρχει τριαδικὸ βάπτισμα, ἡ Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ βαπτίζει παρὰ μόνο νὰ χρίει". 
Στὴν φράση αὐτὴ συμπυκνώνεται ἐνδεικτικὰ ὁ πυρῆνας ἑνὸς σύγχρονου τρόπου ἀντίληψης τῶν μυστηρίων, ὄχι ὡς τρόπων μετοχῆς τοῦ ἑνιαίου σωτηριώδους μυστηρίου τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ὡς αὐτόνομων γεγονότων, ποὺ φέρουν αὐτόνομο κῦρος καὶ ὑπόσταση, ἄσχετα ἂν αὐτὰ τελοῦνται ὑπὸ καὶ ἐντὸς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἢ ὑπὸ καὶ ἐντὸς αἱρετικῶν κοινοτήτων. 

Ὡς ἀντίδωρο γιὰ τὶς προσευχὲς ὅλων σας γιὰ τὸν π.Ευσέβιο. Πλέον δὲν τὶς ζητοῦμε! Τὶς ἐπαιτοῦμε...

 

Ἀκοῦστε ἐδῶ τὸ ἠχητικό 

Ἂς ἑνώσουμε τὶς προσευχές μας γιὰ τὸν παπα-Ευσέβιο ποὺ νοσηλεύεται στὴν ΜΕΘ Λάρισας

Διδαχὲς Γέροντος Γαβριὴλ Ἁγιορείτου

1) Ἔχασα τὰ πάντα ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ ἔδωσα.
2) Τίποτα δὲν εἶναι δικό μου, ὅταν εἶναι μόνο γιὰ τὸν ἑαυτό μου.
3) Τὰ χέρια τοῦ κουλοῦ εἶναι καλύτερα ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ τσιγκούνη.
4) Θέλεις νὰ γίνεις φτωχὸς καὶ ἐσὺ καὶ ἐγώ; Θησαύριζε!
5) Θέλεις νὰ γίνεις φτωχός; Νὰ κλέβεις καὶ νὰ δουλεύεις Κυριακές.
6) Θέλεις νὰ ἔχεις ἀφθονία; Σκόρπιζε!
7) Θέλεις νὰ γίνεις ζητιάνος; Ἀποθήκευε!
8) Θέλεις νὰ πεθάνεις ἀπὸ τὴν πεῖνα; Κλεῖσε τὰ μάτια σου καὶ τὰ αὐτιά σου στὸν ἀνθρώπινο πόνο καὶ στὴν ἀνθρώπινη δυστυχία!
9) Χαρὰ στὰ μάτια ποὺ δακρύζουν γιὰ κάποιον ἄλλο ποὺ πονᾶ, γιατί τὰ μάτια αὐτὰ θὰ εἰδοῦνε τοῦ παραδείσου τὰ καλά!
10) Χαρὰ στὰ χέρια ὅπου ντύνουν μικρὰ παιδιὰ καὶ ὀρφανά, γιατί τὰ χέρια αὐτὰ θὰ γίνουν φτερὰ γιὰ νὰ πετοῦν ψηλά!!
11) Χαρὰ στὸ στόμα ὅπου λέγει λόγια παρήγορα γλυκά, γιατί τὸ στόμα...

Γκρινιάζεις στὴν γυναῖκα σου γιὰ τὸ φαγητό;

Σὲ μιὰ σκήτη τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἕνας ὑποτακτικὸς ποὺ ἤθελε νὰ περιποιηθεῖ τὸν Γέροντά του, βγῆκε στὸ βουνὸ νὰ μαζέψει χόρτα. Ἀπὸ ἄγνοια, ὅμως, μάζεψε κάποια χόρτα ποὺ ἦταν ἐξαιρετικὰ πικρά, σχεδὸν δηλητηριώδη στὴ γεύση. 

Μαγείρεψε τὰ χόρτα καὶ τὰ σέρβιρε στὸν Γέροντα. Ἐκεῖνος ἄρχισε νὰ τρώει σιωπηλός. Ἔφαγε ὅλο τὸ πιάτο του χωρὶς νὰ ἀλλάξει ἡ ἔκφραση τοῦ προσώπου του. 

Ὅταν ὁ ὑποτακτικὸς πῆγε νὰ φάει τὰ ὑπόλοιπα, μὲ τὴν πρώτη μπουκιὰ κόντεψε νὰ πνιγεῖ ἀπὸ τὴν πικράδα. «Γέροντα!» φώναξε ἔντρομος. «Αὐτὸ εἶναι φαρμάκι! Γιατί δὲν μοῦ εἴπατε τίποτα; Γιατί τὸ φάγατε ὅλο;» 

Ὁ Γέροντας τὸν κοίταξε μὲ ἀπέραντη γαλήνη καὶ τοῦ εἶπε: 

«Παιδί μου, ἐσὺ κόπιασες νὰ τὰ μαζέψεις, ἐσὺ ἄναψες τὴ φωτιά, ἐσὺ...

Ἡ πανδημία τοῦ φόβου καὶ τὰ ἀδιάλυτα ψεύδη της - Κλειστὰ φέρετρα, κλειστὴ λογική!

Ἄραγε, ἂν δὲν ὑπῆρχε ἡ πραγματικότητα, θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν ἐφεύρουμε γιὰ νὰ γελάμε λιγάκι; Διότι ἡ εἴδηση ὅτι, πέντε χρόνια μετὰ, σοροὶ ἀνθρώπων ποὺ πέθαναν ἀπὸ τὸν κορωνοϊὸ βρίσκονται… ἀδιάλυτες ἐξαιτίας τῶν «εἰδικῶν μέτρων προστασίας», μοιάζει μὲ πικρὸ ἀνέκδοτο ποὺ ἀποφάσισε νὰ γίνει διοικητικὴ πράξη.
Θυμόμαστε ὅλοι ἐκείνη τὴν ἐποχὴ τῆς ὑψηλῆς… μεταφυσικῆς ἐπιστήμης. Ἔναν ἰὸ ποὺ κολλοῦσε στὰ παγκάκια, στὸν ἀέρα, στὰ παπούτσια, στὴ σκέψη, ἀλλὰ κυρίως—ὅπως ἀποδείχθηκε—στὴν κοινὴ λογική. Φέρετρα σφραγισμένα ἑρμητικὰ, συγγενεῖς κρατημένοι σὲ ἀπόσταση λες καὶ ὁ νεκρὸς ἔκανε… μεταθανάτια περιοδεία μετάδοσης, τελετὲς ποὺ ἔμοιαζαν περισσότερο μὲ διαδικαστικὴ ἀποστείρωση παρά μὲ ἀποχαιρετισμό. Ὅλα στὸ ὄνομα μιᾶς «προφύλαξης» ποὺ δὲν ἐπέτρεπε οὔτε τὸ στοιχειῶδες ἀνθρώπινο: νὰ πενθήσεις.
Καὶ τώρα; Τώρα ἡ φύση, ἡ ὁποία συνήθως δὲν συμβουλεύεται ἐγκυκλίους, ἀπλῶς ἀρνεῖται νὰ συνεργαστεῖ μὲ τὴ γραφειοκρατία. Οἱ σοροὶ δὲν...

Νύχτα Ἀποκριῶν ....! Μιὰ διδακτικὴ ἱστορία...

«Μὴ παροργίζουμε τὴν φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ»

Πὼς ἀγριεύουν ἔτσι οἱ ἄνθρωποι; Πὼς μεμιᾶς ἀφήνονται ἕρμαια στὶς ροπὲς καὶ στὶς τάσεις τῆς φθαρτῆς ἀνθρώπινής τους φύσης; Πὼς κατάντησε ἀπόψε αὐτὴ ἡ ἥσυχη ἐπαρχιακὴ πόλη; Θαρρεῖς καὶ δὲν τὴν κατοικοῦν ἄνθρωποι ἀλλὰ ἀνθρωπόμορφα τέρατα ποὺ ἄλλος μὲ κεφάλι γαιδάρου, ἄλλος λιονταριοῦ, ἄλλος πιθήκου τρέχουν νὰ προλάβουν νὰ γλεντήσουν, νὰ μεθύσουν, νὰ ἁμαρτήσουν ὅσο γίνεται περισσότερο. Γιατί ἀπόψε εἶναι Ἀπόκριες καὶ γέμισε ἡ πόλη μασκαρᾶδες. Ἀπόψε κάθε λογικὸς ἄνθρωπος δὲν ξεμυτίζει ἀπὸ τὸ σπίτι του». Αυτά σκεφτότανε ὁ παπα-Θανάσης, καθὼς ἔμπαινε ἀτὸ σπίτι του γυρνῶντας ἀπὸ τὸ ναό.
’Ἄ, παπαδιά μου, τὸ κακὸ παράγινε! Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς συγχωρέσει, εἶπε στὴ γυναῖκα του, μόλις μπῆκε μέσα. Ἐκείνη τὸν κοίταξε μὲ κατανόηση. Ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει, εἶπε καὶ ἄρχισε νὰ ἑτοιμάζει τὸ βραδινὸ φαγητό.
Στὸ σπίτι τοῦ παπα-Θανάση, περασμένα πιὰ τὰ μεσάνυχτα, ἐπικρατεῖ ἡσυχία. Τὰ παιδιὰ καὶ ἡ παπαδιὰ εἶχαν ἤδη κοιμηθεῖ κι ὁ παπα-Θανάσης ἑτοιμαζότανε καὶ 'κεῖνος νὰ πάει γιὰ ὕπνο, ὅταν ἀκούστηκε τὸ κουδούνι τῆς πόρτας. Τινάχτηκε μέσα στὸν ὕπνο της ἡ παπαδιὰ καὶ βρέθηκε δίπλα στὸν παπα-Θανάση.
Μὴν ἀνοίγεις τέτοια νύχτα, πάτερ μου! τὸν παρακάλεσε φοβισμένη.
Γιατί φοβᾶσαι; τὴν καθησύχασε ἐκεῖνος. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ μᾶς κτυποῦν τέτοια ὥρα τὴν πόρτα; Ἀφοῦ τὸ ξέρεις τὸ σπίτι τοῦ Ἱερέα διανυκτερεύει κάθε βράδυ.
Ναί, μὰ ἀπόψε...
Τῆς χαμογέλασε ὁ παπα-Θανάσης καὶ ἄνοιξε τὴν πόρτα.
Πάτερ μου, μὲ συγχωρεῖτε ποὺ ἦρθα τέτοια ὥρα, ὅμως ἡ μάνα μου πεθαίνει...

Ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα στοὺς ρυθμούς του καρνάβαλου

Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Καρναβάλια στήν Πάτρα, καρναβάλια στήν Ξάνθη, διονυσιακό καρναβάλι στόν Τύρναβο, καρναβαλική παρέλαση στήν Ἀθήνα, θαλασσινό καρναβάλι στήν Χαλκίδα, καί ὁ κατάλογος τῶν καρναβαλικῶν ἐκδηλώσεων τέλος δέν ἔχει!
Ἡ συνείδησή μας ἡ Ρωμαίικη, ὅσο κι ἄν τήν ἔχουμε ἀποκοιμήσει, προβληματίζεται καί συλλογιέται:
Μέ τόση λατρεία τοῦ σατανᾶ, μέ τόση ἐξαλλοσύνη καί τόσες σπατάλες ἐν μέσῳ τῆς κατανυκτικῆς περιόδου τοῦ Τριωδίου, πῶς εἶναι δυνατόν νά ἑλκύσουμε τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ στήν πολύπαθη Πατρίδα μας;
Μέ τόση εἰδωλολατρεία, πῶς νά βροῦν εἰρήνη οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώπων;
Μέ τόση ἀναισχυντία, πού ἐκδηλώνεται σέ δημόσιους χώρους, τί παράδειγμα...

Ἡ ἐκδήλωση τῆς Λάρισας «Ἐλεύθερος πολίτης ἢ ψηφιακὸς ὑπήκοος;»

 

Λάρισα, Κυριακὴ 8 Φεβρουαρίου 2026 

Μὲ μαζικὴ συμμετοχὴ καὶ ἔντονο παλμὸ πραγματοποιήθηκε στὴ Λάρισα ἡ 3η δημόσια ἐκδήλωση τῆς Πανελλήνιας Κίνησης κατὰ τοῦ Ψηφιακοῦ Ὁλοκληρωτισμοῦ «ΕΞΟΔΟΣ», ἐπιβεβαιώνοντας ὅτι ἡ κοινωνία δὲν ἀποδέχεται ἀδιαμαρτύρητα τὴ μετατροπὴ τοῦ πολίτη σὲ ψηφιακὸ ὑπήκοο. 
Ἡ ἐκδήλωση ἔλαβε χώρα στὴν Αἴθουσα «Ἀριστοτέλης» τοῦ Divani Palace Λάρισας, μὲ θέμα «Ἐλεύθερος πολίτης ἢ ψηφιακὸς ὑπήκοος;», καὶ εἶχε ὡς στόχο τὴν τεκμηριωμένη ἐνημέρωση, τὴν ἀνάλυση τῶν ἐπιπτώσεων τῆς ψηφιακῆς ἐπιτήρησης καὶ τὴ συγκρότηση κοινοῦ, ἀγωνιστικοῦ λόγου ἀπέναντι στὶς σύγχρονες μορφὲς τεχνο-υποταγῆς. 

Μαμὰ ἂν ντυθῶ στὸ καρναβάλι ὁ Θεὸς θὰ θυμώσει;

Ἡ Ἀννούλα στεκόταν μπροστὰ στὸν καθρέφτη κρατῶντας μιὰ πολύχρωμη στολὴ ἀρλεκίνου. «Μαμά, ἡ κυρία στὸ κατηχητικὸ εἶπε ὅτι τὸ καρναβάλι εἶναι ξένο πρὸς τὴν πίστη μας. Δηλαδή, ἂν ντυθῶ, ὁ Θεὸς θὰ θυμώσει;» 
Ἡ Ἑλένη ἄφησε τὸ κομποσκοίνι της στὴν ἄκρη. Ἤξερε ὅτι αὐτὴ ἡ ἐρώτηση δὲν ἤθελε θεολογικὴ ἀνάλυση, ἀλλὰ μητρικὴ ἀγκαλιά. Πλησίασε τὴν κόρη της καὶ κάθισε στὸ χαλὶ δίπλα της. 
«Κοίταξε, ἀγάπη μου», ξεκίνησε μὲ φωνὴ χαμηλή. 
«Ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο μὲ ἕνα πανέμορφο, μοναδικὸ πρόσωπο. Τὸ καρναβάλι εἶναι ἕνα παιχνίδι μὲ μάσκες. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι τὸ παιχνίδι, ἀλλὰ τὸ νὰ ξεχάσουμε ποιοί εἴμαστε κάτω ἀπὸ τὴ μάσκα». 
Τὸ Σάββατο τὸ ἀπόγευμα, ἡ κεντρικὴ πλατεῖα τῆς πόλης ἔσφυζε ἀπὸ ζωή. Μουσικές, κομφετὶ καὶ παιδιὰ ποὺ ἔτρεχαν μεταμορφωμένα σὲ νεράϊδες καὶ ἱππότες. Ἡ Ἀννούλα, ντυμένη ἀρλεκίνος, κρατοῦσε σφιχτὰ τὸ χέρι τῆς μητέρας της. 
Κάποια στιγμή, εἶδε ἕνα μικρότερο παιδάκι νὰ κλαίει γιατί ἔχασε τὸ μπαλόνι του. Χωρὶς δεύτερη σκέψη, ἡ Ἀννούλα ἔβγαλε τὴ μάσκα της γιὰ νὰ δεῖ καλύτερα, ἔσκυψε καὶ τοῦ χάρισε τὸ δικό της. 
Ἡ Ἑλένη τὴν κοίταξε καὶ ἔνιωσε μιὰ βαθιὰ ἀνακούφιση. «Νὰ...

Ἑλλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεῖα δὲν κάνουν ἐκτρώσεις καὶ κάποιοι δημοσιογράφοι... «ἀφρίζουν» - Ἐμεῖς θὰ ποῦμε συγχαρητήρια!

Δὲν ἔχει χαθεῖ ἐντελῶς ἡ τσίπα σὲ αὐτὴ τὴ χώρα - Ὑπάρχουν πολλοὶ γιατροὶ ποὺ τιμοῦν τὸν ὅρκο τοῦ Ἱπποκράτη καὶ σέβονται τὴν ἀγέννητη ζωή! 

Γράφει ὁ Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης 

Καταλαβαίνεις ὅτι ἔχει ἀπομείνει κάποια ὑγεία σὲ αὐτὴν τὴν ἔρμη Ἑλλάδα, ὅταν τὰ 6 στὰ 10 δημόσια νοσοκομεῖα ποὺ διαθέτουν γυναικολογικὴ κλινική, δηλώνουν ὅτι δὲν ἀναλαμβάνουν ἐκτρώσεις. Καὶ καταλαβαίνεις πόσο νοσηρὸ εἶναι τὸ δημοσιογραφικὸ σύστημα ποὺ αὐτὸ τὸ εὐτύχημα τὸ παρουσιάζει σὰν ὑγειονομικὸ «μεσαίωνα». 
Μεγάλη ἀπήχηση γνωρίζει στὸ διαδίκτυο ἕνα ρεπορτὰζ γνωστῆς ἐνημερωτικῆς ἱστοσελίδας σχετικὰ μὲ τὰ νοσοκομεῖα ποὺ ἐξυπηρετοῦν ἢ δὲν ἐξυπηρετοῦν ἀμβλώσεις. Σὲ αὐτὸ τό... ἀπόγειο «ποιοτικῆς» δημοσιογραφίας, μιὰ δημοσιογράφος πῆρε... σβάρνα τὰ δημόσια νοσοκομεῖα ὅλης τῆς χώρας, ρωτῶντας στὸ τηλέφωνο ἂν ἀναλαμβάνουν τὴ «διακοπὴ κύησης» ἢ σὲ δικά μας ρεαλιστικὰ λόγια, τὴ θανάτωση ἑνὸς ἐμβρύου. 
Μάλιστα στὴν ἀρχὴ ἡ δημοσιογράφος προσποιούταν ὅτι ἐνδιαφερόταν...

Ἐπέτειος ἐνάρξεως Αὐτονομιακοῦ ἀγῶνος Βορείου Ἠπείρου

Σέ μία κρίσιμη ἐθνικά καί κοινωνικά περίοδο παραίτησης καί συμβιβασμῶν, ὁ ἡρωϊκός Αὐτονομιακός ἀγώνας τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου τό 1914, μᾶς προβάλλει μοναδικά ὑποδείγματα γενναιότητας, αὐτοθυσίας καί φιλοπατρίας, πού δόξασαν τήν πατρίδα μας. Τά μέλη τῆς ΣΦΕΒΑ καί τοῦ ΠΑΣΥΒΑ στεκόμαστε μέ σεβασμό καί ἀποτίουμε φόρο τιμῆς στούς πρωτεργάτες τοῦ Αὐτονομιακοῦ Ἀγῶνα: Εὐπατρίδες, Μητροπολίτες, Ἀξιωματικούς ἀλλά καί στούς ἁπλούς Ἠπειρῶτες πού ἀπέδειξαν μέ ἔργα ὅτι ἡ αξιοπρέπεια ἑνός λαοῦ συχνά ὑπερισχύει τῆς ἀδίκου θελήσεως τῶν ἰσχυρῶν τῆς γῆς ἀλλά καί τῆς ἐγκατάλειψης ἀπό τήν μητέρα πατρίδα.
Πέρα ἀπό τήν ἰσχύ τῶν ὅπλων τους ὅμως συγκλονιστικό ἐνδιαφέρον παρουσιάζει καί ὁ λόγος τους προφορικός καί γραπτός πρός τίς Μεγάλες Δυνάμεις! Οἱ ἀντιδράσεις τους ἦταν ἀρχικά εἰρηνικές μέ ὑπομνήματα, διαμαρτυρίες, ἄρθρα...

Πόσο ὄμορφο θὰ ἦταν οἱ ἀρχιερεῖς μας νὰ ἐπανέφεραν ἀκόμη πιὸ ἔντονα τὴν πατερικὴ παράδοση στὴν πράξη καὶ στὸ ἦθος

«Ἐν τῇ ἁπλότητι τὸ κάλλος»  

Σκέψεις μὲ ἀφορμὴ λειτουργικὲς στιγμὲς τοῦ Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου. 
Βλέποντας τὶς φωτογραφίες ποὺ ἀποτυπώνουν λειτουργικὲς στιγμὲς τοῦ σεμνοῦ καὶ ἁπλοῦ ποιμενάρχου τῆς Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου, ἀπὸ κεντρικὸ ναὸ τῆς συμπρωτεύουσας, ὁ νοῦς ἀναπόφευκτα ταξιδεύει σὲ ἄλλες ἐποχές. Σὲ ἐποχὲς ὅπου οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας διακονοῦσαν τὸ ποίμνιό τους μὲ ἁπλότητα, ταπείνωση καὶ μιὰ ἐσωτερικὴ ἀρχοντιὰ ποὺ δὲν εἶχε ἀνάγκη ἐξωτερικῶν στολισμῶν γιὰ νὰ λάμψει. 
Ἡ εἰκόνα ἑνὸς ἐπισκόπου ποὺ στέκεται ἐνώπιον τῆς Ἁγίας Τραπέζης μὲ λιτότητα καὶ φυσικότητα δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μιὰ αἰσθητικὴ ἐπιλογὴ· ἀποτελεῖ θεολογικὴ στάση. Διότι, ὡς γνωστόν, «ἐν τῇ ἁπλότητι τὸ κάλλος». Τὸ ἀληθινὸ κάλλος τῆς Ἐκκλησίας δὲν βρίσκεται στὴν ἐπιτήδευση, ἀλλὰ στὴ διαφάνεια τῆς χάριτος. Δὲν πηγάζει ἀπὸ τὴ μεγαλοπρέπεια τῶν ἀμφίων, ἀλλὰ ἀπὸ τὴ λαμπρότητα τῆς καρδιᾶς. 
Ἡ ἱστορικὴ ἐξέλιξη τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐνδυμασίας, καὶ ἰδίως ἡ ἐκκλησιαστικοποίηση τοῦ αὐτοκρατορικοῦ «Σάκκου», ἀσφαλῶς συνδέεται μὲ συγκεκριμένες ἐποχὲς καὶ συνθῆκες. Ὡστόσο, γεννᾶται εὔλογα τὸ ἐρώτημα κατὰ πόσον αὐτὴ ἡ μεταφορὰ αὐτοκρατορικῶν συμβόλων στὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα συνέβαλε οὐσιαστικὰ στὴ μαρτυρία τῆς Ἐκκλησίας ἢ ἄν, σὲ ὁρισμένες περιπτώσεις, ἀπομάκρυνε...

«Πάτερ μπορῶ νὰ συμμετέχω στὸ καρναβάλι;»

«Πάτερ μπορῶ νὰ συμμετέχω στὸ καρναβάλι;» 
Εἶναι τὸ ἐρώτημα ποὺ δεχόμεθα οἱ ἱερεῖς συνέχεια τὸν τελευταῖο καιρὸ ἀπὸ ὀρθοδόξους καὶ πνευματικὰ παιδιά. 
Ἀπάντηση: 
Μπορεῖς νὰ διασκεδάσεις ὅταν γύρω σου χλευάζονται σύμβολα ποὺ ἐσὺ θεωρεῖς ἱερά; Μπορεῖς νὰ διασκεδάζεις δίπλα σὲ μεταμφιεσμένους ἱερεῖς, ψεύτικες καλόγριες, κέρατα, δαιμονικὲς στολὲς καὶ ἀνθρώπους ποὺ παριστάνουν τὸν Χριστό; 
Ἡ ψυχαγωγία, στὴν αὐθεντική της μορφή, ἔχει σκοπὸ νὰ ἀνυψώσει τὴν ψυχὴ καὶ νὰ ἑνώσει τοὺς ἀνθρώπους. Ὅταν ὅμως ἡ διασκέδαση βασίζεται στὸν χλευασμὸ τῶν ἀξιῶν τοῦ ἄλλου, παύει νὰ εἶναι ἑνωτική. 
Ἀλήθεια. Μπορεῖς νὰ γελάσεις, ὅταν τὸ ἀντικείμενο τοῦ γέλιου εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐσὺ θεωρεῖς πηγὴ ζωῆς; 
Μπορεῖς νὰ συνυπάρξεις, ὅταν ἡ ἀτμόσφαιρα γύρω σου προωθεῖ τὴν ἰσοπέδωση κάθε ἠθικοῦ φραγμοῦ; 
Καὶ κάτι τελευταῖο. Ὁ «καλὸς Χριστιανὸς» δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ κρίνει τοὺς ἄλλους ἀπὸ καθέδρας, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ προστατεύει τὴν ἐσωτερική του εἰρήνη. Ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τέτοια δρώμενα δὲν εἶναι δεῖγμα μισαλλοδοξίας ἢ ἀντικοινωνικότητας...